Questions That Are Hard To Answer Mga Nobela at Kwento

"Iyon lang?" "SA TINGIN NIYO BAKIT NABUNTIS SIYA?" Tanong niya habang binabalewala lang ang mga reaction namin. Isang tanong na ang hirap sagutin. Isang tanong na walang basehan kung saan ka makakuha ng sagot.

Natigil lang ako sa pag-iisip ng iba pang bagay na maaaring itanong nang bigla itong tumawa nang mahina. "To answer your first question, my answer is no. Ayokong maging palaboy-laboy, kaya nga ko nagtatanong sayo kung pupwede sumama kasi wala akong mapupuntahan. And about your second question, I think that's too private and confidential to discuss with a total stranger-"

Muli itong napalunok at lalo lang atang nahihirapan sa tanong ko. Bigla akong kinabahan, hindi niya daw ako pahihirapan pero bakit ang parang nahihirapan siyang sagutin ako? "Depende, kung gaano kalaki ang kasalanan mo." sagot niya habang madilim na nakatingin sa mga mata ko. "Merong easy, average at hard level. Don't worry I will let you choose. You will be the one to decide."

how am I" questions." Defeated, the next question raised was, "Why?" "I should be asking the same question to you." Matapang ang naging pagtugon na iyon. "Why?" Paulit-ulit ang pagpapasahan at pagbabatuhan nila ng mga katanungan sa isa’t-isa, ngunit wala maski kahit sino sa kanila ang handa pa na magbigay ng mga kasagutan sa mga tanong na iyon. And they could go on in circles about this because they don't really know how to continue this conversation that they are having.

deklara ko sabay kagat ng pang-ibabaw kong labi. "You should answer it, Miss DJ." "I can't." "Why?" "Because... Basta. Paandarin mo na lang ang sasakyan mo, mahuhuli na tayo sa simba..." "Hindi tayo aalis dito hangga't hindi mo nasasagot ang tanong ko." "Zeiroh naman eh! Nakakainis 'to!" "Bakit ba hirap na hirap kang sagutin ang tanong ko? Pero noong niyaya ka ni Harrel na makipag-date ay yes agad?"

Mahinang tanong niya na parang hirap na hirap siyang banggitin. Huminga ako ng malalim at di agad nakasagot. Wala ng dahilan pa para magsinungaling at gumawa ng kwento kaya ipagtatapat ko na sa kanya na pawang pagpapanggap lang namin iyon.

"Sige. Pero pwede ko namang hindi sagutin iyan, 'di ba? " "At... bakit naman? Simple lang naman ang tanong ko," sabi pa ni Theo kasi syempre naman, oo at hindi lang naman ang magiging sagot ni Amanda pero bakit parang ang hirap hirap para rito. Unless ayaw nitong isiwalat ang katotohanan sa kaniya. "Ayaw ko ngang sagutin!" giit pa ni Amanda.

This is not her! It's really hard not knowing what are you gonna do and what or how to answer all of her questions. This is really new to the both of us. Nasanay na kaming tinatawanan na lang ang lahat ng problema at typically hindi iyon tumatagal. Dahil siguro sa mga iyon kaya naman hindi kami pareho marunong humawak ng mga seryosong usapan gaya nito. Iyak na lang talaga ako ng iyak habang nakaharap sa kaniya. Mayroon akong gustong sabihin pero hindi ko naman masabi.

Chapter 38 "Saan ba kase tayo pupunta Xian?" Tanong ko ulit. Ilang beses ko na siyang tinanong pero hindi niya pa rin ako sinasagot. Minsan ang sarap niya talagang batukan e, kapag hindi tinatanong sumasagot kapag tinatanong hindi sumasagot. Kailangan ko bang manahimik para sagutin niya ang tanong ko? Pero paano niya sasagutin kung hindi naman niya alam ang itatanong ko? Ay ang gulo!

Hindi pwede papabayaan na lang niya ito. “I… uhm…” Naglilikot ang mga mata nito na para bang naghahanap ng sagot sa paligid. That made him frown. “Are you presenting an idea or just simple retelling someone’s output?” Sa kanyang tanong ay agad itong namutla. There. He finally got the answer why this presentor in front of him is having a hard time to answer a very basic question. Sinarado niya ang hawak niyang folder at tumingin dito diretso sa mga mata.