Unanswerable Questions Novels & Stories

Bakit ko nakita ang kakaiba nitong ngiti sa harapan ng babaeng iyon? Narito kami na nanatiling nakatayo sa ilalim ng bilog na buwan, habang ang mga mata ay patuloy naghahanap ng kasagutan sa isang tanong na hindi alam kung paano masasagot. Isang katanungan na wala ni isa ang may alam ng sagot. Bakit nga ba?

For some reason ay hindi ko rin masagot ang tanong na yon. I can't answer neither yes or no, and I don't know why. Gustong-gusto kong malaman kung bakit, pero kahit anong isip ko naman ay wala rin akong makuhang sagot. It's like, I am confused over something that I don't even know at nakaka-frustrate rin yon.

Pero hindi ko natanong kung anong dahilan at ngayon ay parang nawala na iyon ng parang bula. Kung tutuusin ay hindi lamang iyon, bagkus ay marami pa akong katanungan na gustong-gusto kong masagot. I want some answers. Either it is good or bad. However, Neo was right. Hindi lahat ng mga katanungang iyon ay masasagot kaagad at hindi lahat ng iyon ay kaya niyang sagutin o ng kahit na sino pa man. It might take a lot of time for me to get some answers.

Marahil hindi dahil sa temperatura, kundi dahil sa bigat ng presensya at katotohanan. Kaya hindi niya napigilang tanungin. Mahina. Ngunit totoo. “Bakit?” Walang halong galit ang tanong. Wala ring pagsumbat. Isa lang iyong mahinang tinig na puno ng pagtanggap sa mga bagay na hindi niya maunawaan. Isang uri ng katanungan na para bang matagal nang gustong maitanong, pero hindi niya nagawa—hanggang ngayon.

aniya habang binubuklat ang kaparehong folder. I scanned through the questions and some of them aren’t answered. Lalo na ang mga tanong na patungkol sa akin. I looked up to him, confused. “As for those unanswered, I need you to answer them. So I know what to say when they’re asked,” he stared at me intently. Sinimulan kong sagutan ang mga iyon. Mostly it was about myself, the things I like and don’t. Natigil lang ako sa pagbabasa nang umabot sa pang-huling tanong.

At kung meron man, sino naman? Marami pang mga tanong na tumatakbo sa aking isipan. Mga tanong na wala namang makakasagot. I can ask him but I chose not to. Isa pa, alam ko naman na wala rin siyang isasagot sa akin. Baka nga sigawan lamang niya ako at mga masasakit na salita na naman ang mga ibato niya sa akin oras na magtanong ako.

Ito rin ang sumagot nang wala itong narinig na sagot sa kanya. Medyo nabigla kasi siya sa balik tanong nito kaya hindi siya agad nakasagot. At ang isa pang dahilan ay hindi niya alam kung paano iyon sagutin ng hindi mahahalata sa kanyang boses ang totoo.

tanong ng anak ko na talagang nakapagpahinto ng mundo ko. Paano ko sasagutin ang anak ko? How will I be able to answer that one but difficult question? Sa dami ng tanong niya sa akin araw-araw, hindi ko napaghahandaan ang sagot sa tanong niyang ito. I will never be ready for any questions about her dad.

Ang tanong na iyon ay bumagsak kay Cassandra na para bang isang matalim na bato sa dibdib isang b agay na hindi niya alam kung kaya ba niyang sagutin.

tanong n'ya ngunit hindi nag-abala na lingunin ito. "No one knows! Walang makakasagot sa tanong ng lahat katulad ng sa tanong mo dahil walang may nakakaalam kung ano ang mayroon sa Libya na bigla na lang naging ganito ang buong bansa nila," sagot ng lalaki sa kan'ya. Hindi na s'ya nagtanong pa ulit dahil mukhang wala naman s'yang makuhang sagot sa mga gusto n'yang malaman.