Quezon Province History の小説・ストーリー

Sa Quezon Province kung saan naroon ang malaki nilang koprahan. Halos isang taon noon sa Amerika si Erik samantalang wala namang pakialam sa kanya ang ibang mga kaanak ni Erik. Napakahigpit ng kanilang pag-iingat kaya wala ni katiting na impormasyon ang nakarating sa pamilya Santos. Lahat ay inayos ni Alex at Francis.

Umayos ng pagkakaupo si Tana at pinatong ang hawak na damit sa armrest ng inuupuan niya. "We're against his leadership," Si Keizler ang sumagot. "It was started during the Union Convergence between Zumeria and Quinteria. Our mother, Queen Lourisse as the pure Royal blood proposed a union in Quinteria to stop the war and to get a peaceful life for the countrymen," sambit ni Keilvin.

Sa unang araw kong pananatili rito sa probinsya nina Aziel ay wala akong ibang ginawa kundi ang maglakwatsa kasama si Aia. Sa dinami-rami ba naman ng hekta-hektaryang lupain, plantasyon at property ng mga Navarro rito pa lang sa Quezon at Laguna, talagang kukulangin ang isang araw.

agap kong tanong. "Sabi may nakita raw silang isang bata sa isang isla malapit doon sa palengke na pinuntahan natin. Ang sabi sa akin ng tauhan ko sa Quezon Province raw ang location. Ano gusto mo ba munang ipa-confirm kung totoo bago tayo pumunta? Ilang beses na rin kasi itong ganito..." mahabang sabi ni Kobe. Mabilis akong umiling. "Hindi. Pupunta na tayo ngayon."

May mayayaman, may simpleng pamilya lang, at mayroon ding pagmamay-ari mismo ng gobyerno. At mawawala ba naman ang pagawaan ng asukal? Siyempre, mayroon ‘yan dito sa bayan namin. Mga Lizares ang nagtatag ng kauna-unahang pagawaan ng asukal sa bayan namin. Lizares Sugar Corporation ang tawag. Ayon sa nasagap kong balita, hindi naman talaga originally taga-dito ang mga Lizares, inasawa lang no’ng lalaking Lizares ang isang Lumayno na tiga-dito sa bayan namin kaya nagkaroon ng pagkakataon na rito itatag ang negosyo ng pamilya ng mga Lizares. Pangalawa sila sa itinuturing na pinakamayaman sa probinsiya namin, nangunguna pa rin ang mga Osmeña.

Nakita niyang sa wari ay hinahagilap nito sa isip ang sinabi niya. "Niyaya ng kaibigan at kamag-aral sa isang lugar sa Quezon. Isang isla raw yata ang pupuntahan at fiesta daw doon. Limang araw si Zion naman ay doon kasi nga raw parang dalawang araw ang fiesta sa..." Sandali siyang nag-isip bago, "tanda ko'y Santo Cristo ang ngalan ng lugar."

tanong ko habang papalapit na kami sa sakayan ng bus. "Agdangan? Saan iyon?" tanong ni Kuya habang ibinaba ang bag ko. "Quezon Province po," sagot ko habang inabot ang bayad ko. Pero tinanggihan ito ni Kuya Michael. "Malapit po sa Lucena City," dagdag ko.

Alam nilang hahanapin pa rin sila ni Don Rafael, at kailangan nilang maging handa. Ang safe house sa Quezon Province ay ibang-iba sa bahay kubo sa Nueva Ecija. Ito ay isang lumang bahay na bato na nakatago sa gitna ng kabundukan, napapaligiran ng makakapal na kagubatan. Ang lugar ay malayo sa sibilisasyon, at mahirap puntahan. Ito ang perpektong taguan para sa kanila. "Dito muna tayo magtatago," sabi ni Damien, habang binubuksan ang pinto ng bahay. "Siguradong hindi nila tayo agad mahahanap dito."

mapuno SA pamilya des conde Yan. sila Naman ang ISa SA pinakamayan dito sa lalawigan Ng Quezon at ISA din na pinaka mabait na pamilya dito Kaya lalo umounlad ang bayan natin.. tapos lalo Ng umopo bilang governor ang anak na panganay Ng des conde dati ang ama nito governor?! tapos ang anak Naman niya ngayon at lalo pa humanda ang pamamalakad nila .

Iniwan ko siya roon para maglinis ng buong bahay. Hindi pa ganoong sibilisado ang probinsya ng Quezon. Halos lahat ng nakatira dito, pagsasaka ang ikinabubuhay at ang iba pa nga ay napipilitang makipagsapalaran sa Maynila, dahil iniisip nila na doon maraming opurtunidad na naghihintay sa kanila. Pero sa kabila niyon, makikita ang pagtutulungan at pagpupursige ng bawat tao rito.