Quezon Province History の小説・ストーリー

"Buti pinayagan ka ng parents mo." Kita ko ang pagtamlay ng mukha nito nang banggitin ko ang mga magulang nito. "They don't like it but I don't want to hide behind their success forever." Namangha lalo ako sa lakas ng loob nitong baliin ang gusto ng magulang sa kanya isa siya sa taga pagmana ng mga ari arian ng Verlace. Isa sila sa pinakamayaman sa probinsya nila sa Quezon. Dahil sa malawak na lupain na may sakahan ng mga cacao at sila din ang malaking supplier ng bansa at sa iba pang mga bansa.

Bukod pa rito, ang Tayabas at ang silangang Quezon ay nasa magkabilang dulo ng iisang probinsya, at ang mga magsasaka rito ay matagal nang hindi nagkakasundo. Nang makita nila ang isang streamer na nagbebenta ng mga mansanas mula sa Quezon, agad nilang inisip na pumunta roon si Jazz para mang-asar. Hindi naman sila agad kumuha ng walis para itaboy siya, pero matalim ang kanilang pananalita. “Anong ginagawa mo rito? Alis!”

tanong n'ya ky Zeus. "Umuwi na ang gagong yon. Natagpuan na daw ang kaibigan n'ya, kaya umuwi na ng Maynila." "Oh?" tanging sagot n'ya dito. "Yeah! Nawawala kasi ang kaibigan nito, at ang last location na na detect, is dito sa Quezon province, kaya sinundan n'ya dito at hinanap." "Mabuti nakita n'ya na kuya."

Mahal na mahal ni kuya ang kanyang pamangkin. Nang tumakas kami sa Maynila ay dito kami sa Quezon province napadpad. Basta na lang kami sumakay ng bus at wala kaming siguradong direksyon na pupuntahan. Ang mahalaga lang noong mga panahong yun ay makalayo kami sa Maynila at ang unang bus nga na nasakyan namin ay biyaheng Lucena sa probinsya ng Quezon. .

Sa kabila ng yaman ng mga ito ay hindi ito nakakalimot na bumaba minsan para kumustahin sila. Ang mga De Mario ang may pinakamalaking azucarera sa buong probinsya ng Quezon at halos lahat din ng mamamayan sa probinsya ay sila ang nagbibigay ng kabuhayan dahil hindi lang ito ang pananim nila. Kaya bilang pagtanaw ng utang na loob ay nasa pamilyang ito ang katapatan ng lahat.

Muli siyang napalunok. Hindi niya maiwasang hindi mapangiti habang nakatanaw sa simpleng tahanan nila. Sobrang na-miss niya ang payak at simpleng pamumuhay dito sa Quezon. Ang laki lang talaga ng pinagkaiba. Dito kasi sa probinsya, ang malalanghap mong hangin ay sariwa, kumpara sa Maynila na amoy usok ng mga sasakyan. Kung dito, puro bundok at mga punong kulay berde at luntian ang tanawin, sa Maynila naman halos puro mataas na building. Kung hindi condo unit, ay mga commercial building.

I wonder if he has horses, hindi pa ako ulit nakakasakay sa kabayo. Pagpasok naming sa loob ay sinalubong kami ng mga tauhan. Ang sabi ni Alas ay sila ang naiwan habang wala siya at nasa Maynila. Nalaman ko ‘din na nandito pala kami ngayon sa Quezon Province kung saan tahimik at maraming mga Hacienda katulad ng saamin. Mababait lahat ng tauhan na naroroon, pati ang mga magsasaka sa negosyo ni Alas na mga gulay ay naroroon din.

Sa loob lamang ng anim na buwan, ang pangalang Zion Prime Estates & Holdings Inc. ay naging isang matunog na salita hindi lamang sa buong lalawigan ng Quezon, kundi maging sa mga kalapit na probinsya sa Central Luzon at South Luzon.

Hindi ako nakaramdam ng takot sa kanila dahil talagang mababait sila! Nandito kami ngayon sa San Andres Quezon province. Naisip kasi naming dumito muna kahit isang araw upang maipasyal si Lucius at hindi na s'ya mabagot kapag nasa condo unit na lamang s'ya. Ang bunsong kapatid ni Queenette ang makakasama n'ya roon kaya naman dumaan na kami rito upang masundo rin s'ya.

tanong sa akin ni Seid. "Oo," yung tinatanong ni Seid ay yung outing daw na gaganapin sa Quezon Province. Tatlong araw at dalawang gabi, mas gusto ko ng sumama dahil alam kong maganda rin ito para sa grades ko. "Hindi ako makakasama." "Bakit naman?"