Quote About Dancing Novels & Stories

Isa 'yon sa mga naging masayang araw namin nang magkasama. .... "Sabi ko naman sa'yo, I can't dance! Stop laughing!" busangot ko habang naririnig na tumatawa si Dexon. Nag-pra-practice kasi kami sumayaw para sa kasal namin. I thought that this kind of dance is romantic and easy, but I'm wrong! Ilang beses ko nang natapakan ang paa niya. He forced himself to stop grinning. "It's okay. No one will judge you on our wedding day. Sana nga lang ay huwag manakit ang dalawa kong paa na lagi mong natatapakan."

Napailing nalang ako sa kaguluhan nila. As the last dance began, the room was filled with a soft, warm glow from the twinkling lights. Zen and Andrei were the first on the dance floor, moving gracefully to the slow melody that played in the background. Their elegance and the intimate moment they shared made the scene even more magical.

Pero sa gitna ng ballroom, habang nag-uumpisa ang classical music na sinimulan ng live orchestra, may kung anong lumuwag sa dibdib niya. “Shall we, Ms. Vale?” alok ni Damien, inilahad ang kamay. Saglit siyang nagdalawang-isip pero tinanggap niya ito. Sa dance floor, habang umiikot sila, bumulong si Damien, “You’re doing great. But they’re watching, waiting for you to falter. Don’t give them a single crack to exploit tonight.” “I know,” bulong niya pabalik. “But this... this isn’t my world.”

Barbara's POV "Sumasayaw ka ba? Ba't parang hindi ka gumagalaw?" sita ni Bakla sa akin. "I don't dance! I'm just waiting for this madness to be over!" sigaw ko nang sa gano'n eh magka-rinigan kami. Malakas na rin ang hiyawan sa dancefloor kaya hindi kami makapag-usap nang mahinahon. "Or maybe because you cannot dance!" Mr. Gay teased me. Oh, wow. Eh 'di siya na ang marunong. "Ganito lang 'yan oh!"

No way. Nang unti-unting tinamaan ng alak ay pumunta ako sa dancefloor at walang pagdadalawang-isip na sumayaw. Pumikit na lamang ako upang hindi ako mabwesit sa mga lalaking gustong umiskor sa akin. “You’re a great dancer.” What the hell? What's that? Sinong nagsabi no'n?

Dark's Point of View I was running so fast because I didn't want to lose my sight from her performance on stage. I don't want to lose the opportunity to watch her dance once again with her seductive moves and sways like she already knew how to catch men's attention. And of course, fuck, I don't want to skip the moment, the night that she's becoming a dancing angel again.

Maya-maya pa, sumayaw na silang dalawa sa dance floor, hinayaan ang sarili nilang malunod sa tugtog. Habang sumasayaw, may naramdaman siyang titig. Nang lingunin niya, isang gwapong lalaki ang nakatayo malapit sa bar, nakatingin sa kanya na parang siya lang ang tao sa lugar na ‘to. Lumapit ito at may kaswal na ngiti. "You dance like you own the place." "Maybe I do," matapang na sagot niya.

Kaya nga I resolved to just texting her, since nonsense rin ang pagtawag ko kung hindi rin naman kami magkakarinigan. “No, I don’t dance. I’ll stay here.” I shouted back. I will get totally wasted but nothing in hell will make me dance, especially in a public place like this. “Sige na, please. Kahit saglit lang,” malambing na suyo sa akin ng babaeng katabi ko.

"Huwag mo na siyang isipin! Sayaw na lang tayo!" Hinila ako ni Jo patungo sa dance floor. Noong una, nahihiya pa ako since hindi ako sanay, pero nang magandahan ako sa beat ng music, hinayaan ko na lang ang katawan ko na gumalaw. Itinapon ko ang lahat ng stress. Ikinembot ko ang lahat ng sakit. Nakipagsabayan ako sa mga taong nandoon na tanging kasiyahan lang din ang hanap.

Art said, dahilan para agad na mapakunot ang noo ko. “Wait, why me?” I ask na agad lang din namang tinawanan ng dalawa naming kasama. “You dancing means we're enjoying, and that's the thing she hates, lalo na kapag wala siya, so just dance,” Art said. “Oo nga, ayaw pa naman ni Luna na naiiwan siya sa kahit anong kaganapan,” Aisha agreed.