Quote About Steps Novels & Stories

Hindi yung magugulat na lang ako na ikakasal na sila. "I'm not against to have a step-mom. Matagal ng patay si Mommy at matagal ko ng inaasahan na mangyayari ito. Pero sana naman inabisuhan niya ako ng mas maaga. Hindi yung magugulat na lang ako isang araw na may kasama na pala akong ibang tao sa bahay namin. It's insane!" kuwento ko sa kaniya habang nakakunot ang noo.

Dapat hindi iniiyakan ito dahil wala siyang kwenta na tao. Ganda lang ang meron siya pero puso wala. Wala nga din yatang konsensya yun kasi kung meron ay hindi niya gagawin ang ganung bagay. Para lang sa kotse mang gaganun sila ng tao? "Anong ibaba sa seven eleven na pinag sasabi mo ha Stephanie!!?" galit na baling naman ni Jade sa akin.

Inakbayan ni Scott si Thoper, teasing him. "She's more lucky that I'm his step-brother. To have a naturally handsome step-brother is a blessing" Gatong naman ng gago bago ngumisi sa akin. "Right, Happie?" I resist myself from rolling my eyes. Kahit kailan ang hangin niya. He's too much of himself. Tingnan natin kung hanggang saan ang yabang niya. A light bulb immediately turned on in my head,

tipid nitong sagot. " Kuya, I know you are mad at daddy. I understand you. " saad nito. Lumapit ito sa kapatid at niyakap. " Don't worry Kuya. It won't be easy for daddy para mapatawad natin siya. I will help you. " saad pa nito. Tumawa ito ng pilya sabay tili nito. " Uggghhhh! Princess don't scream. Mababasag eardrums ko sa tili mo. " saway ni Harold.

Nakita ko sa screen ang pangalan ni Stephan. Recently, after that initial dinner date with Stephan weeks ago, he has been consistently pursuing me. Akala ko ay matuturn-off ito sa mga bagaheng dala-dala ko sa buhay, pero he made me feel na wala akong dapat ikabahala. “Diana,” sabi nito sa akin one time na kumain kami sa labas. “You are precious not only to your son, but to the people around you. Don’t ever think less of yourself, because I don’t.”

Sagot ko upang makabawi sa pagkabigla Unti unti ding pumasok sa utak ko ang nangyari kagabi Nagumpisa sa bidding at nauwi ako sa ganito, napakagat ako ng ibabang labi ng maalala ang kababalaghang nagawa ko kagabi Hindi ko akalain na isang lalaking hindi ko pa talaga kilala ang makakakuha sa pagkababae ko "S-step-- a-ang lola" natigilan ako sa sinabi ni Gichelle at napaayos ng upo

"Ikaw nga itong hindi sumusunod sa step. Turuan mo 'yang paa mo na matutong umintindi. The steps are damn easy!" "Look who's talking. Hindi mo ba napapansing ikaw ang hindi sumusunod? Dapat humakbang ka paatras, hindi paabante," giit niya pa rin sa akin, ayaw na ayaw magpatalo e halata namang siya ang mali.

“May challenge ako sa iyo, Lumi.” Ayan na. Sabi na, e. kilalang-kilala ko na siya. Alam ko nang may ganito pa sa huli. May kalokohan na naman siya. Napakrus ako ng mga braso. “Ano naman iyon?” Nagkatinginan kami, pagkatapos ay kalmado siyang nagsalita. “First person to reach ten thousand steps wins.” “Okay, ganoon lang pala,” mabilis kong sagot.

Nang walang pag-iisip, nagalit siya at niyakap siya nang mahigpit upang magbigay ng kaaliwan. "Basta nandito ako, puwede kang pumunta sa kahit anong kasal na gusto mo, sabihin mo lang.” Sumingit si Stephen nang may mas malaking sigasig. "Huwag mo akong kalimutan! Ang mga kasalan ay maliit na bagay lang. Gusto mo ng mga bituin? Aakyat ako sa langit at kukunin ang pinakamakinang na isa para sa'yo. Kalimutan mo na ang mga walang kwentang iyon."

Ready when you are. She smiled to herself, heart beating a little faster. She grabbed her purse and made her way to the door, taking one last look in the mirror. *One step at a time,* she reminded herself, feeling the weight of her own uncertainty. But this time, it felt like the first step toward something worth taking.