Quote About Steps Novels & Stories

hindi ko natapos ang sasabihin ko nang biglang sumabat si tito na nandito na pala ng hindi namin namamalayan. “She's your stepsister.” “WHAT?!”

Nanginginig ang tonong sagot ng dalaga, nawawalana na s'ya ng irarason sa binata. "Mas matangkad naman ako sa'yo." Tila proud na proud na sagot ng binata. "See, Moya Lyubov? Kung iyon lang ang irarason mo saakin, walang dahilan para iwasan mo ako, Moya Lyubov'. Remember the quote "kapag ayaw may dahilan, kapag gusto maraming pwedeng paraan." We can work this out. Just give me a chance.." masuyong hinaplos ni Creed ang pisngi ng dalaga, kaagad namang napapikit ang dalaga sa init na dala ng kamay ni Creed.

Sabi ko. “Anong one step at a time. Ilang araw na tayo dito wala kapang nagagawang step bukod sa pasilip-silip at palihim na pagmamasid.” Natatawang sabi ni Alex “Madali lang kasi sabihin pero mahirap gawin.” wika ko

"Ikaw nga itong hindi sumusunod sa step. Turuan mo 'yang paa mo na matutong umintindi. The steps are damn easy!" "Look who's talking. Hindi mo ba napapansing ikaw ang hindi sumusunod? Dapat humakbang ka paatras, hindi paabante," giit niya pa rin sa akin, ayaw na ayaw magpatalo e halata namang siya ang mali.

Pero bago lumakad, lumingon siya muli. "This is your first step. You know what will happen if you succeed."

Ganun kasi sa school ko dati. "Well ang escalator system... Like all of us it doesn't matter kung magaling ka o hindi pero magsisimula sa pinakamababa and you together will rise up, though may iba na sa sobrang galing, they will skip some steps that made them ahead of us, meaning stepping in advance to a higher year. So in our situation, we are at the very bottom of the steps, and we will rise up together at the same time.. Which means, sabay sabay ang improvement at walang maiiwan." Paliwanag ko rito.

Alam ko agad kung sino. "Bitawan mo ako, Draven," bulong ko, pero hindi ako gumalaw. Natatakot akong galawin—baka maramdaman ko ang iba. "Hindi kita bibitawan," bulong niya sa tainga ko. Mainit ang hininga niya sa leeg ko. "Kahit ilang beses mo sabihin." "Stepsibling mo ako. Bawal 'to." Ngumiti siya—naramdaman ko 'yon sa balat ko. "Sa papel lang. Sa dugo? Wala tayong koneksyon. At alam mo 'yan."

Ito ‘yong may laman. “Mabuti naman,” sagot ko, pilit na casual. “Nanalo kami kagabi. Clean sweep in the last round,” sabay ngisi ko, trying to lighten the mood. “Pinagmamalaki mo ang dalawang game na first blood?” tukso niya agad. Napangiwi ako. “Kuya naman eh… first blood is life kaya. Small wins matter.” “Ah, ganon ba? Sige nga, lagyan mo ng inspirational quote. ‘Every first blood is a step towards world domination.’”

Sumalubong Ang ngiti ng isang babaeng Hindi maikakailang pinagpala ng husto ng magsaboy ng kagandahan Ang nasa itaas. "May magagawa pa ba Ako kung naka upo ka na." bumalik Siya sa kanyang gawi. Pinaglalaruan Ang hawak at nakatuon Ang tingin rito pero Ang layo Naman ng takbo ng kanyang isipan. "That glass won't say anything even if you look and play with it forever." Nakangiti ito ulit. "It's fine. The least I could do is not hurt anyone.. "

“Pick one.” “Ethan.” “Ave.” Napasinghap ako. “Okay. Fine. Lahat.” He nodded like that was the only reasonable answer. “Good. Acceptance is step one.” “Hindi ko naman sinabi na may steps—” “Meron,” sagot niya. “Kailangan gawin mo lahat para hindi mo maulit yung kagabi.” Namilog ang mata ko. “Hindi ko naman uulitin—”