Novel & Cerita Quote About Steps

Kasabay ng bawat click ng heels niya sa marmol na sahig ay ang unti-unting pag-init ng tenga ko. Tumigil siya sa harap ko at ngumiti. Pero hindi 'yong ngiting may respeto. Hindi 'yong ngiting may bait. Kundi 'yong ngiti ng isang taong gustong manghamak. "Now that you heard what my father said," ani Stephanie, nakataas ang kilay habang nilalaro ang diamond bracelet niya. "Natatakot ka na ba para sa kinabukasan ng kompanya? Kapag nag-pull out ako ng shares, babagsak agad ang Andres Company."

"If you don’t carry it with you, the world will run over you." Natigilan si Stephan sa sinabi ni Sugar. Parang may mas malalim na kahulugan ang bawat salitang binitiwan niya. Sa kabila ng kanilang usapan, naramdaman niyang tila siya ang sinusuri ni Sugar—hindi baligtad. "Bakit parang masyado kang pamilyar sa ganitong mga bagay?" tanong ni Stephan, ang tono ay curious ngunit may halong pagkagulat.

Si Lance ang laman ng utak ko nitong mga nakaraang araw—ang mga salita niya, ang mga pangako, ang paraan ng pagkakahawak niya sa akin na parang wala siyang balak pakawalan kahit kailan. “Pag-isipan mo nang mabuti,” sabi pa ng aking stepfather. “Alam kong hindi ka manghihingi sa amin, pero kung sakali at alam mong kukulangin ka sa plano mo, ’wag kang mahihiyang magsabi.” Napangiti ako, this time mas totoo.

"baby step sister? sorry huh pero hindi tayo mag kapatid. pasaway na aso. saad ko at kinuha ang towel at isinuot ito "malaki ang bahay kaya sana wag na ulit tayo magkita. please? saad ko at binigyan ito ng malisik na tingin at agad naman itong tumitig sa aken na para bang minamanyak ako sa isip nito "pwede ba wag mo kong tignan ng ganyan.saad ko "your so sexy my step sister. dahan dahan itong lumapit at binulong ito sa aken

Iba ang tono ng boses niya kaya napalunok ako. Nag-umpisa itong maglakad papunta sa akin. Naistatwa ako sa kinatatayuan ko. Hindi ko alam bakit hindi ko nagawang tumakbo paalis. Kaba. Iyon lang ang nararamdaman ko ngayon na siyang dahilan din bakit hindi ko nagawang makatakbo. "One more step and I am going to break every bone of your body." Bago pa man siya makarating sa akin ay may narinig kaming boses galing din sa likuran niya. "One more step Mr. Leonardo, one more step."

“It’s okay. Alam ko naman na malaki iyon, pero hindi rin naman tama na ako ang makakatanggap kaya hindi ako nalulungkot. If ever, Stephanie must be the one annoyed right now because I didn’t agree with the PK. She must have already imagined gaining so much if I have accepted it.” [Trojan Virus Top Hater: You’re good, you’re good, Dragon Clarinet.] [Taylor Reed: We can’t fool a smart girl, can we?] [HAHAHAHAHAHAHA. Kakagaling ko lang kay Steph. Grabe ‘yong mukha niya! Akala niyo na-depress e.] [If I were her, made-depress talaga ako. Magkano ba naman ang nawala.] [Success ang ginawa nh baby namin.]

Hindi siya nagpakita ng emosyon at diretsong sumagot, “Alam ko na wala kang nararamdaman para sa akin. At hindi ko rin naman hinahangad na mahalin mo ako. Ang mahalaga lang sa akin ngayon ay ang bata sa sinapupunan mo. Siya ang magiging tagapagmana ko. At bilang ama niya, wala kang magagawa para alisin ako sa buhay mo.” Napayuko si Ashley. Alam niyang may punto si Artus, pero hindi pa rin niya matanggap na nawasak ang buhay ng kanyang step-sister na si Stefanie dahil sa kanya. Hindi niya rin alam kung paano ipapaliwanag kay Stefanie na wala siyang intensyong agawin ang lalaking mahal nito. Galit na dati sa kanya si Stefanie kaya hindi malabo na mas magagalit pa ito lalo sa kanya dahil sa nan

Tanong ni Ziven at umingin sa akin. “That’s name sound familiar” sabi naman ng in ani Ziven. Hindi ko na kayang magpaliwanag, dahil apara akong sinasaksak ng kutselyo ng harap harapan. “She’s my stepsister” Sabi niya “The arrogant and insecure one”

pagkukunwari kong tanong na kahit ayoko naman talaga. "Eh sweety puro business ang aasikasuhin duon baka mabored ka lang. Aalalayan ka naman nito ni Drake ililibot ka nyan ang kapalit lang ipagluto mo hindi kasi marunong magluto yang anak ko." tawang biro ng papa nya. "Papa naman." hiyang sagot ni drake. "Wag kang mahiya sa akin baby, it's okay andito naman ako as your stepmom akong bahala." sabay himas sa kanyang balikat.

"Kanina pa tawag na tawag si daddy, baka maabutan tayo dito." Nataranta si pamela sa sinabe ko, kaya nag mamadali ang kilos nya, tumakbo na kame para makasakay agad kame ng ereplano dahil, masama na kutob namin, mahuhuli talaga kame nito, bakit hindi ko naisip naka access yung location ng cellphone namin, dun sa cellphone ng mga daddies namin.