Stepping Quotes Novels & Stories

While I don’t think I have anything to hide, I just felt that I’m still not ready. I’m currently in the process of healing and getting exposed at this point would only open my old wounds. I bit my lip and thought of counter-measures, pero wala talaga. On the podium, Clarissa was still calling for any bidder, but it seemed pointless. No one wants to cross Ryan. “Going once… going twice…” Clarissa has started the countdown and was about to slam down the gavel when somebody shouted. “Seventy million.” The voice was from the person beside me. When I turned my head, I saw Stephan smiling at me.

Kasabay ng bawat click ng heels niya sa marmol na sahig ay ang unti-unting pag-init ng tenga ko. Tumigil siya sa harap ko at ngumiti. Pero hindi 'yong ngiting may respeto. Hindi 'yong ngiting may bait. Kundi 'yong ngiti ng isang taong gustong manghamak. "Now that you heard what my father said," ani Stephanie, nakataas ang kilay habang nilalaro ang diamond bracelet niya. "Natatakot ka na ba para sa kinabukasan ng kompanya? Kapag nag-pull out ako ng shares, babagsak agad ang Andres Company."

Nagkibit balikat na lang ako at saka nag-umpisang maglakad paalis. Narinig ko naman ang tunog ng upuan kaya nilingon ko siya. Mabilis niyang kinuha ang mga gamit niya at saka siya sumunod sa akin. Ngumiti na lang ako ng makasabay ko na siya sa paglalakad. Inakbayan ko siya at saka kami naglakad patungo sa field.

Her gaze softened into something deeply analytical and smug, silently mocking Elle's fear of a public scene. She looked like a grandmaster who had just watched her opponent make a completely predictable, fatal mistake on the chessboard. Allyna took one purposeful step forward, her stilettos clicking sharply on the pavement like the ticking of a clock. The costly smell of her perfume cut through the muggy afternoon air, wrapping around Elle like an invisible velvet noose.

“Talaga ngang may sir ana ang inyong pag iisip! Ipagkakatiwala n’yo ako sa lalaking hindi n’yo pa lubusang kilala,paano kong gahasain ako niyan habang wala kayo dito?. “Anak hindi ganoon ang iyong magiging kapatid!mabuting tao ito at mapagkakatiwalaan. Hindi na nakipagtalo ang dalaga,sa halip nagplano itong umalis sa oras na makaalis na ang kanyang ina.Naisipan niyang magpasundo at makipagtanan na lamang sa kanyang kasintahan na si Brayant. My Stepbrother. Chapter 4

Hindi nila ako titigilan, tama ako. “Isabelle, kung hindi lang mahalaga ‘to, hindi ako magpapakita sayo. Pakiusap, pakinggan mo lang ako,” sabi ni Stephanie, kunwari pa ay umiiyak at pilit nagpapakabait sa boses. “Hinding-hindi. Lumayas ka rito at tigilan mo ang kaibigan ko,” singhal ni Jackie, halatang handang sugurin siya nito anumang oras.

Pero. "Na-Natatakot..." Kumunot ang kaniyang noo. "Saan?" Tanong niya. "Diba, magiging Step-Brother na kita." Malungkot kong saad. "And so what! Hindi naman tayo magkadugo Celeste, kaya kahit pa ikasal ang Mommy mo at si Dad, ay hindi tayo magiging magkapatid, Huwag kang matakot Ok?" tumango ako rito, at niyakap ako ng mahigpit, na agad akong gumanti.

Hindi ba nito nakikita na nagbabait-baitan lamang ito sa harapan nito at kapag nakatalikod ito ay lumalabas ang totoong sungay? Sa halip na sagutin at makipagtalo pa sa binata ay minabuti ni Lyra na iwanan na lamang ito. Ayaw niyang makarinig pa ng mga salita na makakasakit lamang sa kanya. Birthday niya ngayon. Hindi ba puwedeng pasayahin siya nito sa gabing iyon? "Saan ka pupunta, Lyra? Lasing na lasing ka. Baka kung mapaano ka?" tanong ni Bradz na sinundan siya. Naabutan siya nito sa gilid ng kanilang swimming pool.

sagot niya. Tahimik ako sandali. Tapos tumango. “Then stay close,” sabi ko. “Hindi ako lalayo,” sagot niya. May nag vibrate na device sa mesa. Hindi phone. Secure line. Sinagot ni Cruz. “Cruz here.” Tahimik siya sandali habang nakikinig. Tapos tumingin siya sa akin. “They’re escalating,” sabi niya. “Ano na naman?” tanong ko.

"Pero hindi ko siya pinatay! Hindi ko siya pinatay!" Ang mga salitang iyon ni Stephan ay naghatid ng isang mabigat na katahimikan sa buong kwarto. Para bang ang bawat isa ay huminto sa paghinga at naghintay ng sagot. Si Herbert, na matagal nang tahimik, ay nagsimulang maglakad palapit kay Stephan.