Stairway Quotes Novels & Stories

nakangiting tanong niya sa aming lahat. "Kaya gusto kong malaman ninyo na hindi lang ito paggawa ng mga likido kundi mapagtanto ninyo na may mga taong maaari kayong damayan at handang tumulong sa inyo tungo sa tagumpay. Naintindihan ninyo ba?" mataray na tanong niya at sumang-ayon ang lahat doon. I realized that you might learn things in places you least expect. I thought I would only learn magic here, but also inspiration and belief in life. As a result, Stalwart is the first thing that comes to my mind.

‎“Hindi mo pa rin naiintindihan.” ‎Tumigil siya. ‎“At hindi mo rin siya kilala.” ‎— ‎Stairwell – Amaryllis ‎Halos hindi na ako makahinga. ‎Pero hindi ako tumitigil. ‎Hanggang sa— ‎may narinig ako. ‎Mahinang tunog. ‎Parang— ‎metal. ‎At doon ko nakita. ‎Isang maintenance door. ‎Bahagyang bukas ito.

hindi sumasagot si Stan. “Sinabi mo rin sa akin ang paborito mong quotes mula sa mga librong nabasa mo at puro malungkot na quotes ang mga yon," dagdag pa ni Cami. Ako ang tumanggap ng librong inabot ni Cami kay Stan. Ngumiti si Stan. "So naalala mo?" saad niya. Ibinalik ko ang libro sa shelf. "Ngunit hindi na ang mga iyon ang aking paboritong quotes," dagdag pa ni Stan tiningnan ako.

Kaba na ngayon ko lang naramdaman sa tanang buhay ko. Dere-deretso akong nag lakad hanggang sa makalagpas ako sa pwestong iyon. Hindi ko na din ito nilingon pa. Itatapak ko na sana ang isang paa ko sa baitang ng may marinig akong nag salita sa likod ko. "Why do you use stairs?" Napahawak ako sa railings at nilingon si Sir Cax. Nakatingin siya sa akin habang ang dalawang kamay niya ay nasa loob ng bulsa niya. Nasan may taas siya habang ako ay nakatingin sakanya habang nakahawak sa railings ng hagdan.

Tsaka mas mabuti na din siguro na masesante siya para hindi na siya pamarisan ng iba pa. "Ano nga pala ang sadya mo? Dapat hindi ka na muna lumabas ng kwarto para hindi ka nasaktan!" narinig kong sambit ni Stephen na nagpatigil sa aking paghakbang! Seryoso ko siyang hinarap bago ako nagsalita.

Bigla nalang ako tumakbo papalayo sa kwarto nayun ngunit di ko alam kung saan ako papunta ngayon takbo lang ako ng takbo at pilit na pinipigilan ang pagtulo ng aking mga luha. What is this place? What do you mean by all of this at the first place? I just go to the elevator up to Sir David’s office but I’ve seen a stairway up and I decided to go upstairs, habang nasa itaas ay namangha ako sa nakita ko.

umalingawngaw ang sigaw ni Rebecca mula sa itinaas ng hagdan kaya wala akong choice kun'di umayos ng tayo at maghanda para muling humakbang paakyat. "One step at a time..." bulong ko gaya ng itinuro niya at marahang inihawak ang mga daliri sa handrail habang diretso ang tingin ko. Pero habang pataas na nang pataas ay nanginginig na ang hita ko at hindi ko mapigilang yumuko para tignan ang hagdan. Ikinapit ko na rin ang buong kamay sa handrail dahil sa takot na malaglag. Sanay na ako sa heels pero mataas ang ipinasuot niya sa akin at nakakalula ang taas ng grand staircase.

Bigyan naman sana nila ako ng respeto. I chose the stairwell over the elevator. Pakiramdam ko kasi iiyak ako at hindi ko talaga ito mapipigilan. Nang makarating ako sa may hagdan, nakakaisang hakbang pa lang ako ay napaupo na ako. Napahawak ako sa railings at saka ko naramdaman ang sunod sunod na pagpatak ng luha ko.

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

sabi niya. “Apparently.” May flashlight siya sa phone. Mukhang palabas na rin. “Elevators are down,” sabi niya. Napabuntong-hininga ako. “Perfect.” “Stairs.” “Twenty floors?” “Good exercise.” Napailing ako. At sa hindi ko maipaliwanag na dahilan natawa ako. Mahina lang. Pero totoo. At parang matagal na mula nang tumawa akong ganoon.