Quotes About Conscience Novels & Stories

Sumagot nang taimtim si Charlie, “Kapatid, huwag mong ibaba ang sarili mo sa kahit anong oras. Hannga’t kaya mong kumilos nang nararapat sa mundong ito, nararapat sa konsensya mo, at nararapat sa sarili mo, magiging sobrang sayang tao ka pa rin kahit na kaunti lang ang materyal na pag-aari mo sa mga kamay mo.” Pagkatapos, nagpatuloy si Charlie, “Tumingin ka lang sa mundong ito. Gaano karaming tao ang kumita ng pera gamit ang masasamang paraan at binabalewala ang konsensya nila? Gaano karaming tao ang sadyang nag-iisip kung paano magnakaw, kumuha, mandaya, o manakop ng mga bagay mula sa ibang tao? Kaunting tao lang talaga ang may malinaw na konsensya!”

dah. Killing a person is a Sin, and huwag na huwag. Parang kayo naman itong walang konsensya. Lahat tayo may konsensya. Kaya lang yung nangyari sa mga magulang ko ubod ng mga walang konsensya din ang gumawa nun sa kanila. Since walang fair justice dito sa Pilipinas. Kapag humarap ang may gawa nito sa kanila, bahala na si St. Peter sa kanila kapag namatay sila. Wala din ako magawa eh, sabi na din ng Kuya ko. Mag-move on na kami dahil wala naman na kahihinatnan kung maghihiganti kami.

sabi ko, sinubukan kong gawing matatag ang boses ko kahit na may bahid ng guilt sa aking puso. "Needed to? Or you just wanted to run away from everything?" mabilis niyang sagot. Ang boses niya ay may halong hinanakit na tila isang latay sa aking konsensya. "You didn’t even think about the consequences of your actions."

Kung pagbabago ang tawag rito sana hindi na bumalik sa dati. "Happiness is like Love. Our greatest happiness does not depend on the condition of life in which chance has placed us, but is always the result of a good conscience, good health, occupation, and freedom in all just pursuits. " he said again. I silently sighed. Mukhang kahit papano may natutunan na siya. Pero hindi ko parin maiwasan na hindi mag-aalala. Pakiramdam ko wala pa kami sa gitna na kwento.

Hindi ko alam kung gagaan ba ang pakiramdam sa sinabi niya o mas lalo lang itong sumikip. "What you're feeling, these intrusive thoughts, are not something to act on. They are something for you to understand, manage, and most importantly, control. And that is exactly why you're here, right?" Hindi ako sumagot. "I'm not here to judge you," pagpapatuloy niya sa malumanay na boses. "But I will need to remind you of boundaries, may it be legal, moral, and emotional. Alam mo ang mga ito, kaya ka narito sa harapan ko, and that is good. The guilt, disgust, and fear that you're experiencing, all of these are signs that your conscience is working."

Sa sobrang panic ko at desperadang mailigtas ang aso ay hindi ko na naisip pa ang sarili kong buhay. "Even if you say you wanted to save the dog, your decision is still wrong. What if I really hit you? My conscience will be the price if you end up in the hospital. And I will carry that conscience for the rest of my life because of the unfortunate event that happened." Sermon niya sakin pero may halong sinseridad. "Alam ko naman." Humina ang boses ko dahil sa kahihiyan na nararamdaman. Totoo naman kasi ang sinabi niya.

So chin up and don't get shake off. Mariin kong naipikit ang aking mga mata. With what she said, it somehow makes me calm. She's right, why would I be bothered? I can't control what people think or say about me, however as long as I know my conscience is clear things will be better. ---

Ginusto niya ito, desisyon niya ito, kaya wala siyang ibang magagawa kundi tanggapin ang sariling katangahan. She can't take her conscience, knowing that she's the reason why her dad was unconsciously lying on the hospital bed, it hunts her even on her dreams. Pakiramdam niya kahit gaano pa kalaki ang galit at pagkamuhi niya dito hindi niya pa rin maaatim na makita itong naghihirap at wala man lang siyang ginagawa.

Kailangan ko na galingan ang pag-arte ko ngayon at kailangan ko siya na mapapaniwala na hindi pa rin maayos ang pag-iisip ko at wala pa ako na natatandaan masyado patungkol sa buhay ko. Naiinis ako isipin na nagkaka-letse-letse ang buhay ko at kung ano-anong paraan ang ginagawa ko para mabuhay lamang ako, habang ang dalawang tao na nanakit sa akin at dahilan ng mga paghihirap ko ay patuloy na nagsasaya at nagpapakalunod sa maling relasyon nila. How could their conscience let them be happy even though they knew that they had hurt someone? Siguro nga ang mga katulad nila ay wala ng konsensya at panay sarili na lamang ang iniisip. Pero may kaibahan ba ako sa kanila ngayon? Am I any different wh

Ang maingay na karamihan ng tao ay agad na tumahimik, at ang tunog ng paghinga lamang ang maririnig. "Gusto mo bang pumasok?" Tinanong ni Quinn Concepcion ang lahat na may ngiti. Ang bawat tao'y tumango tulad, at isa-isa ay hindi sila natatakot na i-flash ang kanilang mga leeg. "Think beautifully, and don't see if you are qualified, I advise you to go home, three thousand brothers will not see you." Quinn Concepcion said proudly, although he had a higher status than these people in the past, the sense of superiority he had at this moment made Quinn Concepcion feel even more superior.