Quotes About Conscience Novels & Stories

Ngunit wala ng Kyro na naabutan ito. “If you say so,” tugon naman ni Marquez at tumayo lang sa likuran nito,naghihintay kung may iuutos ba ang kanyang amo. “You know that I am a greedy person.I have the shares,the company,but..” he said and paused. “But,why does it seem like there’s a conscience that starts to build in my heart,” he said. “It’s not your fault,sir.” agad na salita ni Marquez.

Partly, maybe what he said was true. “Pero…wala namang magyayari sa atin kung masyado tayong mag fo-focus sa what ifs at baka. Kasi nakaraan na silang lahat. Wala na tayong magagawa para baguhin o ayusin, dahil nagyari na.” “Pero…hindi ka ba nagalit? O nainis man lang? Because things could have turned out differently if we hadn't broken him. Alam mo, April. Kada makikita ko ang kambal, my conscience are killing me.”

"I may look like stupid to ask you this but I wanna give you the benefit of the doubt anyway... Nakakaramdam ka man lang ba ng guilt sa tuwing naiisip mo kung paano mo'ko niloko, kung paano mo'ko sinaktan? Kinikilabutan ka man lang ba sa tuwing sumasagi sa isip mo lahat ng mga kasinungalingan mo, kung gaano ka ka-galing umarte?" Naka-pukol pa rin kay Sapphire ang madidilim nitong mga mata na kaunting kalabit pa'y babagsak na ang mga luhang pareho nilang pinipigilan. "Tell me!" Of course she has the conscience, iiyak ba ito at magsisisi sa lahat ng ginawa niya kung wala siyang konsensiya? Hahayaan ba niyang saktan din siya ng binata kung hindi siya inuusig ng kaniyang konsensiya? What the fuc

Hindi siya masyadong lumapit, pero sapat iyon para maramdaman ko ang presensya niya. “Then let’s make a rule,” he said. “A rule?” “No future, no questions, no pretending this is more than what it is.” I stared at him, trying to understand what he meant. Anong ibig sabihin niya? Future? And pretend? “When you walk away,” he added, “you return to your world.” My world. The convent. The quiet halls. The prayers every morning and evening. The peaceful life I chose. “And what happens to my conscience?” tanong ko nang mahina.

Tumango ako sa kanya at agad naman siyang tumayo. "Yes, Ma'am. Conscience is part of ethics. Ito po ay natural na sa isang tao. Nasusubukan ang konsensya sa tuwing ikaw ay may nagagawang mali. Hindi po maiiwasang magkamali dahil wala namang perpektong tao. Naitatama nga lamang po ito kapag ginawa mo ang sinasabi ng konsensya mo. If your conscience wants you to say sorry, then say sorry. We are born with it, ewan ko na lang po sa iba na malabo ang konsensya." May pumalakpak na isa, natigil nga lamang ito agad. Liningon ko pa siya at nakitang nakatingin ito kay Anne na masama ang tingin sa kanya.

Walang ganang ipinagpatuloy niya ang pagkaing inihanda habang nakabantay sa cellphone na patuloy tinatawagan si Brix. She wanted to talk to him seriously about her wrongdoings because she can't tolerate and handle it anymore. Hindi na niya kayang pasanin ang bigat na dala niya. Gusto na niyang itama ang pagkakamali niya sa paraan ng pag-amin. She knew she will never correct it kahit na umamin pa siya pagbali-baliktarin man ang mundo. Pero iyon lang ang tanging paraan para malinis ang konsensya niya. She's not a saint but she has conscience. Hindi na niya kaya pang itago at ibaon ang mga kasalanang iyon dahil marami na siyang nasasaktan.

"Sa karma. Sa katotohanan. Sa araw na mahulog ka sa sarili mong bitag." Tumawa siya. "Karma? You really believe in that nonsense?" Ngumiti ako, pero malamig ang tingin ko sa kanya. "Huwag kang mag-alala. Masarap ang pakiramdam ng taong malinis ang konsensya. Masarap matulog sa gabi nang walang kinatatakutang multo ng sarili mong kasalanan." Nag-iba ang ekspresyon ng mukha niya. May bahagyang takot sa kanyang mga mata.