Quotes About Enemies Novels & Stories

b“They weren’t people, Solenne. They were enemies.” Napasinghap siya. “Enemies? Para bang hindi rin sila tao? Para bang wala kang pake sa buhay nila?” “And I don’t.” Parang sinampal siya ng malamig na linya na iyon mula kay Caelum. Caelum leaned forward, his voice lower but sharper. “Lesson two. In this world, there are predators and prey. If you hesitate, you die. Kagabi, nakita mo kung saan ako kabilang.”

Nasa daan lang ang kaniyang mga mata pero sinasagot naman niya ang mga sinasabi ko at mga tanong. "Why? he is a good person! I don't remember anything na ginawa ni Dad para mangyari ito sa kaniya... h-he is one of the kindest... he has a lot of friends..." I bit my lower lip hard but when we stopped because of the traffic lights turned red, I heard he breathed harshly. As if he's having a hard time making me understand their 'world.' "Sometimes, the people you consider friends can be your enemies, and not everyone close to you has good intentions."

Pero bakit— hindi ako lumalayo? Bakit— mas lalo pa akong lumalapit? “Torren…” Pero hindi ko na natapos ang sasabihin ko. Dahil bigla niyang hinila ang bewang ko— at idinikit ang noo niya sa akin. Masyadong malapit. Masyadong mainit. Masyadong— mapanganib. “My enemies will come for you,” bulong niya.

Paano nitong Nakuha ang baril niya nang hindi niya namalayan? "Tell me, who are you?" Tanong muli ni Blake. "Ah sir... For protection ko po yan." "Protection from what?" Tila nang-iinsulto ang mukha na sabi ng jueteng Lord. "Sir, sa mga masasamang loob po. Delikado po kasi lalo pag gabi.. Lalo at babae ako." "So babae ka pala. At yan ang natural mong boses. Pamilyar! Hmm.. Where did I hear that? Nagkita na ba tayo noon?"

Kumunot ang noo ni Eunice sa reaksyon ni Arthur. "But... it's dangerous. Baka mapahamak ka," nag-aalalang sagot ng kaibigan. "Arthur, okay lang siya. Nakita mo naman kung gaano siya kagaling lumaban. Kaya na niyang protektahan ang sarili niya," sang-ayon ni Ren. "But still!" Bakas sa mukha ni Arthur ang pangamba. "Arthur, I will be fine," pangungumbinsi niya at ngumiti nang malapad.

Akmang tutukan niya si Enrico ay binaril ko na ang kamay niya. "Subukan mo. Napapalibutan na kayo at wala na kayong takas," pumasok ang mga kasama namin. "Kayo ang hindi makakalabas ng buhay," Tinulungan ng isa sa mga tauhan si Enrico. "Akala mo ba ay papayag ako na walang kasama? Traydor ka kaya," nakangising sabi niya kahit nahihirapan. Nakita ko ang paglabas ng ngipin nong lalaki sa galit.

Tinitingnan ang oras at malapit ng sumapit ang alas syete, na alam mong hindi rin magugustuhan ni Freya kapag naabutan siya nito ng oras na nandito pa sa loob ng pamamahay ni Xavier. “Maybe you forgot the rule no. 2. If ever you fall in love don’t let the enemy know it, so they can’t use her/him as your weakness. Rule no. 3, don’t let the enemy see your face. If you are concern about me Freya, don’t do that. The enemy don’t know me, especially my face. At kahit na anong gawin mo, hindi mo mababago ang isip ko.”

What he never thought was when you gain friends, you'll also gain enemies. "I will personally talk to Eric tomorrow. May gusto akong paimbestigahan. And like what I've said just turn a blind eye. We will pounce at them at the right time. And when that time comes, magtutulakan silang lahat papuntang impiyerno."

"P-pero bakit mo gagawin iyon?" "Simple lang. Dahil galit ako sa'yo. Akala mo kaibigan mo ako? Pasensya ka na kung madidismaya ka, pero sabi nga nila "keep your friends close, and your enemies closer". Magsisimula ako kay Zeus, at susunod ang mga magulang natin na mas pinapaboran ka kaysa sa akin. Hindi ko nga alam kung bakit ka nila gustong-gusto. Hindi ka naman espesyal." "Tandaan mo ang araw na ito, Amara. Ito ang simula ng pagdurusa mo."

I am an enemy after all… “I am a MacAuley, Rashid. And I know that they are your enemies… I know how you despise them and I am sorry for being selfish. I just wanted to be with you and have happy memories with you before leaving,” I looked into his eyes that were still blank.