Quotes About Gifts นิยาย & เรื่องราว

Magaganda naman at mamahalin ang mga relo na nandoon, ngunit parang wala siyang nararamdamang kagustuhan at interes sa mga iyon. Nang mapaisip ay tinanggihan na lamang niya ang babae at umalis na sa lugar na iyon. Marami itong nadadaanan, marami itong nakikita, ngunit niisa sa mga iyon ay ayaw niya. 'I'm not a materialistic person. I don't like gifts, besides I can buy everything I want. Gift comes from the heart, not money.'

makangiting anito kaya napangiti din ako. "I don't have a gift. I'm sorry." "Nah, don't be--- "But I have an answer to your question." putol ko sa sasabihin nito. Napansin ko namang kumunot ang noo nito. "What's that?" "A gift that you'll never forget." I whisper. "W-What is it?"

Napangiti siya, at kumislap ang mga mata niyang puno ng birong saya. Hindi na siya kapos sa pera ngayon, pero iba pa rin talaga ang pakiramdam kapag may nagbibigay ng regalo. Nakakatuwa ang mga ganitong simpleng sorpresa kahit ano pa ang dahilan. Sabi nga nila, “Kung galit ka pero may gift naman kapalit, okay na rin.” “Little money fan,” banayad na puna ni Carson habang nakataas ang isa niyang kilay. Malambing ang tono ng boses nito. “Even if you're not angry, you can still receive gifts.”

GPSpogi#2: 😡😡😡😡😡😡😡😡😡😡 KulogAmerkanohilaw01: 😏😏😠😠 KidlatAmerkanohilaw02: 🙃🙃🙃🙃 Lexusdawkatsurigamaypitoy: 😠😠😠😠😠😡😡😡😡 Fordgwapodakopitoy: 😡😡😡😡😡😡😡😡 I back read the message I sent to them. I thought I deleted it but to my surprise I sent the message that's supposed to be only mine. Gosh! Prettyprincess: I can't think of a gift but I think – grandkids will be the best. What do you think? I'm dead! Prettyprincess: JOKE! Prettyprincess:

“Gift ko ‘yan para sa’yo. Kung hindi mo ‘yan dadalhin sa taas, magtatampo talaga ako. Sana gamitin mo na ‘yan ngayong gabi.” Napalunok si Veronica, hindi makatingin nang diretso. Ramdam niya ang bigat ng presensya ng matanda, parang tinutusok ang kanyang dibdib ng bawat salita. Napakamot na lang siya sa ulo, pilit ngumingiti kahit ramdam ang pamumula ng pisngi. “O-ok la…” mahina niyang tugon. “…sige po, salamat po sa gift niyo.”

Hindi niya alam ang nangyayari. "Huwag basta bastang tumanggap ng regalo." Sabi nila. Kumurba ang labi ko. Good thing they know. Lagi kong pinapaalahanan sila na huwag basta bastang tumanggap ng regalo. Gifts are good especially kung genuine naman ang turing sayo pero kung hindi, baka ito pa ang sanhi para mapahamak pa ang mga kapatid ko. "Pero ate, malaking tulong naman ito para sa atin." Si Ella. I see that she's tempted. Malaking tulong rin naman. Sobrang gamit nito sa kusina.

Bigla siyang napaisip na walang masayang alaala na pwedeng balikan sa naging ugnayan nila ni Lucian. “As in, hindi ka niya binigyan ng regalo o kahit batiin man lang?” “Hindi nga niya alam ang birthday ko.” “Ikaw, anong regalo mo kapag birthday niya?” “Naghahanda ako kapag birthday niya. Surprise dinner, may lobo at cake kaso ayaw niya ng ganoon. Pero baka naman kasi ako ang naghanda. Baka kapag ikaw ma-appreciate niya. Kapag mahal ka ng tao simpleng gift lang matutuwa tiyak kaya huwag kang mag-alala.”

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

At ang halagang nakasulat doon ay higit pa sa kinikita niya sa loob ng ilang taon. Mabilis niyang iniangat ang tingin sa ginang. "Ma'am... hindi ko po ito maintindihan." Hindi nagbago ang ekspresyon ng babae. "Think of it as a gift." "A gift?" "For your future." Napalunok si Graziel. Unti-unti na niyang nauunawaan kung bakit siya ipinatawag. At hindi niya nagustuhan ang direksiyong tinatahak ng usapan.

Sunod-sunod ang pagpasok ng mga pagbati, emojis, at digital red envelopes mula sa magkakaibigan. Hindi naman nagpahuli si Marikit. Napailing siya habang nakangiti, saka nagpadala rin ng ilang cash gifts sa group chat bilang pagbati para sa Bagong Taon. Ngunit kumpara kina Danica, Enzo, at ilan pang negosyanteng kaibigan nila, maliit pa rin iyon. Maya-maya, napansin niyang maging si Gabriel ay nagsimula ring magpadala ng sunod-sunod na digital gifts sa grupo. Halatang masaya ang lahat sa nalalapit na pagsalubong sa bagong taon.