Novel & Cerita Quotes About Growing Up Too Fast

Habang tumataas ang aking edad, dumarami rin ang aking responsibilidad. Life has been tough as I grew up, the reason why I needed to be tougher. I didn't give failure a room because I know that I'm much bigger than my problems. I have to be. I thought, graduating college was already the end but how wrong I was. Because that's only the start of everything. Responsibilities started coming as I graduated. Not that I'm complaining but I am just stating a fact.

Kinain ko na lang ang icecream na binigay niya at napatingin na ulit sa mga bata. "Ang bilis ng panahon, 'no? Parang kailan lang tayo nagtapos sa kolehiyo tapos ngayon may mga trabaho na tayo. May kan'ya-kan'ya nang pinagkakaabalahan sa buhay," aniya. Bigla akong napaisip sa sinabi nito.

“Nahhh- leave this to me mom, why don’t you just go back to your room and be busy with dad? - I mean, baby brother?” Puno ng kapilyahang sabi ng anak saka tumawa nang marahan niya itong batukan. “You are way too young to be saying those things, Macy… But you know what? That is a great idea.” Natatawang sabi ni Lexie, napa hagalpak naman ng tawa si Macy bago siya muling niyakap at pinupog ng halik sa pisngi. “Oh baby, please don’t grow up so fast, parang kailan lang hinahatid- sundo pa kita sa nursery, tapos ngayon parang mas matangkad ka pa sa akin.”

Nagngitian ang kambal dahil tila ba naeexcite sila sa bawat paglipas ng taon. “Huwag kayong magmadali na lumaki. Adulting is not that good, magkakaroon na kayo ng mga responsibilities kaya habang wala pa kayong ibang iniisip kundi ang mga sarili niyo i-enjoy niyo muna.” pag-aadvice naman ni Jameson sa mga bata.

Parang ang sarap magpakulong na lang sa kaniyang mga bisig. "Please don't grow up too fast. Just stay sweet as you are..." Nanlaki ang mata ko sa kaniyang tinuran at kumabog ng malakas ang dibdib.

mahina niyang saad saka ako niyakap pabalik. Huminga ako nang malalim. “If you want to go out, call your dad. Ask him first. Baka busy siya.” “Okay, mom!” masigla niyang sagot sabay kindat sa akin. Dahilan para mapatawa ako. “You’re growing up too fast nak, please don’t grow up so quickly,” mahina kong saad. Yumakap siya ulit. “Even if I grow up, I’ll always be your baby.”

panimula ko, habang nakatingin sa malawak na karagatan na tila walang katapusan, “kapag hawak mo na ang kapangyarihan at ang bigat ng responsibilidad, marami kang makikitang daan na tila mas mabilis, mas madali, at mas maganda tingnan. May mga panahong sasabihin sa iyo ng iba na ang pag-unlad ay nasusukat sa laki ng kita, taas ng mga gusali, o bilis ng mga gawain — mga paniniwalang nakita nating nagdulot ng pagkawasak sa ating mga ninuno at sa ibang mga lupain na ating nakausap. Ngunit nais kong ipaalala sa iyo ang isang katotohanang dala ko sa loob ng mahabang panahon, mula pa noong ating mga unang araw: ang landas na mabilis ay hindi laging ang landas na matibay. Tulad ng agos ng ilog — ku

Yung pakiramdam na kahit anong ma-achieve mo, parang may susunod agad na kailangang habulin. “Can I tell you something?” sabi niya. Tumango ang empleyado. “You don’t always have to become more.” Napakunot-noo ito. “What do you mean?” Huminga siya nang mahina. “Minsan kasi, akala natin growth means constant improvement. More titles. More success. More everything.” Tahimik ang empleyado. “But sometimes,” dagdag niya, “growth is finally liking the person you already are.”

Pinag krus ang mga kamay sa kanyang maliit na dibdib ng nakatayo sa harapan ko. Natawa lang ako. "I don't want to get old fast, Mommy.." Nagtama ang mga kilay ko na napaisip naman sa narinig. "And what do you mean by that?" Curious na tanong ko. "Man is being an adult, Mommy. When you become an adult there's a bunch of responsibility tag along.. The world would be so complicated.. Everything will just be messy.. And- and it would turn and look you old.. Mommy."

“In my world, everything is fast. Decisions are made in seconds, results are expected immediately, and if something is delayed, it’s a failure. But tonight, waiting for the rice to cook, watching you handle a simple mistake with a laugh... it makes me realize that some of the best things in life require you to just slow down and wait.” Napatitig ako sa kaniya, naramdaman ang malalim na kahulugan ng kaniyang mga salita. Hindi lang ito tungkol sa pagkain. Tungkol ito sa amin, sa kung paano kami nagsimula, at sa kung paano namin dahan-dahang binuo ang kung anong mayroon kami ngayon sa kabila ng magkaiba naming mundo.