Quotes About Growing Up Too Fast นิยาย & เรื่องราว

“Secret code?” She nodded her head and pushed the cart towards the way to the self-check-out lane that’s currently empty. “Yes, a code that you will learn when you grow up.” “Why can’t I grown up now, Mommy?” “Because growing up takes time, sweetheart,” sagot niya, marahan pang kinintalan ng halik ang noo ng anak niya. “Now why don’t you help me with our things so that we can go home quicker,” aniya.

In this kind of face talagang hindi mo mahuhuluan ang age . And onr more thing ,Sana lang mabilis lang to.Para naman matapos na ang bagong paghihirap ko at magkaroon na ng next accomplishment sa Buhay ko. -

"Huwag mo na akong buhatin ulit, mommy. Mabigat na ako." "Oh my Velo, kayang-kaya ka pang buhatin ni mommy. Malakas ata ako," pagyayabang ko sa kaniya. "But I'm a big boy na!" Kinurot ko ang ilong niya. "Yes, you are, baby. But please don't grow up too fast. I love you so much, Velo."

Ibig sabihin sa simula pa lang wala na talagang pag-asa na mapansin niya ako kahit na papaano. "Maybe, after all love is not all about butterflies. When you grow up you can understand those things. But don't grow up fast, I still want us to bond like this for a long time," nakangiting saad ko dito. Kahit na minsan para kaming aso't pusa, napamahal na siya sa akin. Nasanay na ako sa matalas na dila niya. Nasanay na ako sa biglaang pagiging sweet niya sa akin minsan.

"It's alright, don't thank me. You've been thanking me hundred time already. I will only ask you one thing, go on with your life." Nanatili akong tahimik at nakatitig sa kanyang mga mata. "Life has so much to offer. Kung nasaktan ka man ngayon, ayos lang, that's part of growing up. Life lessons that we need to learn so that you''l be able to move forward and continue living. You're smart, I know in time you'll be successful and all these ruckus, you will just laugh at it."

Hindi nila pinaramdam sa akin na mag-isa ako sa bahay na ito. “You grew up too fast,” mahina niyang sambit habang bahagyang napapangiti. “Parang kailan lang… umiiyak ka pa dahil ayaw mong pumasok sa preschool.” Napakagat ako agad sa labi ko. “And now…” dahan-dahan siyang napatingin sa akin. “You’re old enough to see our flaws and old enough to decide on your own," Hindi ko kinaya ang paraan ng pagtingin niya sa akin.

Instant noodles, Instant jowa at pagkatapos Instant din yung sakit dahil sa break-up. Come on, guys. Gumising tayo sa realidad.. Wag tayong magpaniwala sa mga bagay-bagay na mabilis ang umpisa tapos aasahan mong walang katapusan na ang dulo. Ang lahat ng bagay na mabilis nangyayari ay mabilis ding nawawala at natatapos. That's the essence of time. Kung hindi ka handang hintayin yung tamang panahon para sayo, masasaktan ka lang. Kung mainipin ka pa sa kabayo, baka buong buhay mo pagdaanan mo ay kalbaryo.

Nainis siya bigla dahil napakaimmature nitong mag-isip. “Grow up! Hindi sa lahat ng pagkakataon ay ikaw ang palaging inuunawa.”, pahayag niya dito pagkatapos ay walang lingong likod na tinalikuran ito. Nasabi na niya ang gusto niyang sabihin at bahala na kung ano ang iisipin nito.

Naniniwala siyang unti-unti nang umepekto ang gamutan nito. Ngunit nang tikman ni Tito Fran ang tsaa, sinabi nitong minadali ang pagtitimpla kaya hindi pa lubusang lumabas ang lasa ng dahon. Nang muling sumimsim si Mr. Marquez, sumang-ayon din ito. “So don’t rush things,” kalmadong sabi ni Tito Fran. “Some things need time before they become what they're meant to be.” Napabuntong-hininga si Mr. Marquez. “Ang mga kabataan kasi ngayon… gusto laging mabilis ang resulta. Bihira na ang marunong maghintay.”

Kinain ko na lang ang icecream na binigay niya at napatingin na ulit sa mga bata. "Ang bilis ng panahon, 'no? Parang kailan lang tayo nagtapos sa kolehiyo tapos ngayon may mga trabaho na tayo. May kan'ya-kan'ya nang pinagkakaabalahan sa buhay," aniya. Bigla akong napaisip sa sinabi nito.