When One Door Closes Another Door Opens Novels & Stories

Sa oras na pumasok ang isang tao, pakiramdam niya’y napadpad siya sa isang bagong mundo na puno ng hindi inaasahang bagay. Ang pintuan sa entrance nito ay ang susi sa mundong iyon. Isa itong double-door na may bilog na pindutan sa gitna, dinisenyuhan ng modernong mga linya. Sa tuwing bumubukas ito, isang mala-usok na lilang ilaw ang lumilitaw mula sa gitna, dumadaloy sa mga linya bago tuluyang naglalaho. Sa ganitong nakakaakit na kapaligiran, iniwan ng mga tao ang kanilang inhibisyon at nagpakasaya sa sariling gusto.

My mouth formed into O. He shut the door on me but there is another door. My way to his room. Hindi na ako nagdalawang isip na dumaan doon at pasukin ang kwarto niya. When I opened the second door his back is turned on me and he is about to change his shirt, why he didn't notice me immediately. I walked stealtily towards him, planning to hug him from his back but before I could hug him he turned around and saw me.

“Hayaan mo na iyon, sabi nga nila, ‘When God closes a door for you, he will always open a window for you.” And Natasha’s right. Dahil kinabukasan ay natanggap si Amber sa isang milk tea shop, hindi man kalakihan ang pasahod ay okay na iyon sa kanya dahil kapag lumalagpas sila sa kota, ay nagkakaroon din sila ng commission f*e. Pero hindi pa nakakatagal sa trabaho si Amber nang mukhang mawawalan ulit siya ng trabaho. Namutla siya nang makitang papasok ng shop ang isang mestizong lalaki, suot ang eyeglass na may dalang malamig na awra na siyang nagpalamig sa kabila ng init ng summer.

May ibang pintuan naman na kapag nagsara, ayaw ng buksan dahil baka bumalik ang sakit, baka hindi mo makayanin kaya pipiliin mong permanenteng isara ito. Si Neal ang taong itinatapon niya ang susi ng pinto kapag hindi na niya kayang pumasok dito, kapag alam niyang masasaktan lang ulit siya, kapag alam niyang mas pipiliin niyang nakasara ito para hindi mabawasan ang pagkatao niya.

“Close the door.” Sumunod ako, at sa pagsara ng pinto, parang nag-lock kami sa isang maliit na mundo na tanging ang dalawang puso at isip ang pwedeng makapasok. Hindi siya nagsalita kaagad. Tumingin lang sa akin, at alam kong sinusukat niya ang aking bawat galaw.

Ngunit ang bagay na mas lalong kinakatakutan ko ay kung paano ang bagay na matatagpuan ko ngayong araw na ito, ganun rin kabilis na mawawala. "Hindi na lang sana ako nagtungo rito." The fact that I'm aware of anything that will happen. Pero, nandito parin ako sinusubukang baguhin ang bagay na matagal nang nakatadhana sa akin. Iyon ang kanina ko pa binubulong sa sarili ko. When one door of happiness closes, another opens, but often we look so long at the closed door that we do not see the one that has been opened for us. —

Kakaiba ang Kulay ng pinto na iyun. Nangunot ang noo ni Alice ng makalapit siya sa pinto at nakita niya ang sign board doon na May nakalagay na "Do not Open this door." Alam niyang mali pero sinubukan niya pa rin ang buksan ang pinto ngunit nakailang beses na yata siya sa pag pihit ay hindi niya man Lang iyun ma open sa kadahilanan naka logo iyun.

Maya-maya ay isang nakakalokong ngiti ang gumuhit sa kanyang mga labi. "The door is open," aniya na ikinaangat nito ng tingin sa kanya. "Kung wala kang ibang gagawin kundi ang magreklamo at kwestyunin ang mga desisyon bilang professor ng subject na 'to, mas mabuti pa kung lumabas ka nalang." Napalunok ang estudyante habang ang iba naman ay lihim na lamang na natawa sa kanilang mga upuan.

Saktong pagbukas ko ng sliding door ng banyo ay nagulat ako nang makita kong nakaabang sa akin si Uno. “Why are you here? Paano ka nakapasok sa kuwarto ko?” agad na tanong ko. “Your door is wide open and I’m cleaning,” aniya at doon ay nakita ko ngang ginagamitan niya ng buffer ang sahig. Napanguso ako nang mapansin kong nakabukas nga ang pinto ng aking kuwarto. “You always startle me,” sabi ko pa bago siya nilagpasan.

Pagdating ko sa harap ng unit ko bubuksan ko na sana kaso.. my keys is not working. What the hell is wrong with this door? Sinubukan ko pang buksan kaso hindi talaga kaya, umakyat lahat ng dugo ko sa ulo at nawalan ng pasensya. I was about to try again when the door suddenly opened.