Novel & Cerita Quotes About Imagination

Tumawa lang siya sa sinabi ko saka napailing. "You and your imagination are damn funny. I don't believe those things they are just made of stupid illusions of humans," he said and I just roll my eyes on him. Hindi ko naman kasalanan na lumaki sa paniniwalang ganoon at naiintindihan ko kung hindi siya naniniwala dahil magkaiba kami ng nakalakihan.

Pinitik ng malakas ang noo ko! 'Bagay lang sayo yan, Jaymee! Kung ano-ano kasing imahinasyon ang pinagii-isip mo! Mahiya ka!' Napangiwi ako sa sermon ng utak ko sakin. Imagination ko lang pala yun. Ang akala kong ngiting-ngiti niyang mga labi, nakasimangot pala sa reyalidad. Hays. "Don't tell me, gusto mong magpa-halik sa akin," nanunukso ang mga tinging ipinukol sakin ni KC.

“Perfect! And with this sauce? Yum!” “Ang layo na ng imagination mo,” natatawang wika niya. “Huwag mo na akong bolahin, ipagluluto naman kita kung iyon ang gusto mo. Pero ang umuwi rito araw-araw, pag-iisipan ko pa.” “Anong sinasabi mo? I live here with you. . .” “Sus! Sige na. Kumain na tayo. Gutom lang ang lahat ng pinag-uusapab natin.”

"Get. Your. Hands. Off. Me." Isa-isang salita. Mabagal. Malamig. Pero imbes na bitawan... Mas lalo kong hinigpitan ang hawak ko. "Hindi. Hindi hangga't hindi mo sinasabi kung nasaan siya." Napairap siya. "Tsk. Ang OA mo rin, ano? May nakita ka lang na baril sa kamay ko... Kung anu-ano na agad ang tumatakbo sa utak mo. Writer ka ba? Ang lawak ng imagination mo."

Naghintay ako sa sasabihin niya at sinalubong na niya ang paningin ko. “I can’t wait to see those masterpieces you made by yourself or with your friends.” “Pero mas excited ako sa mga magagawa mo mag-isa.” Mahina siyang tumawa. “Can I possibly do that?” “Syempre naman. Sa mga future na kantang gagawin mo kapag singer and composer ka na. Sinisimulan mo na nga ngayon eh.” Kinindatan niya ako. What if in the future this imagination of hers comes true? I can’t help but begin dreaming of it too because of her. And I realized that you can’t achieve a dream without the accompaniment of patience and hard work.

“Yang tingin mo na parang ilang beses mo na siya tinaga ng itak diyan sa isip mo. Wag mo na tangkain mag sinungaling! Alam ko, isa ka ng kriminal sa isip mo.” “Hindi ko naman siya tinaga, pinagbabaril ko lang siya sa ulo.” Napangisi ako dahil sa imagination ko. Imagination mo ang limit.

'Di siya sumagot at blangkong tumingin sa kawalan. "'Whatever the mind of man can conceive and believe, it can achieve.' Those are the other words written next to the viper." Tiningnan ako diretso sa mata ni Lilith na para bang nag-aalala. Favorite quote ni daddy 'yon galing kay Napoleon Hill. "I-I'm a loss at words pero, salamat at sinabi mo sa'kin kahit na gago ako kausap. Alam kong cringe dahil sa'kin manggagaling pero, dito lang ako lagi para sa'yo." Napakamot ng ulo si Lilith dahil siguro sa hiya. Ngumiti ako dahil kay Lilith at ginulo na rin ang buhok niya.

Pero kaagad din 'yun nawala. "Pero parang imposible no?" tanong ko kaya naman binatukan niya ako. “Hindi 'yun!” sagot niya sa akin kaya naman nginitian ko siya. “Pero alam mo, kapag may pangarap ka tapos alam mo sa sarili mo na hindi 'yun matutupad, ipikit mo lang ang iyong mata at iguhit mo sa iyong imahinasyon na kunwari nakikiayon ang tadhana sa gusto mo. Pagbigyan mo ang sarili mong maging masaya kahit sa isipan lang,” mahabang paliwanag niya sa akin habang nakatitig sa mga mata ko.

“Hahaha. Sabi ko sayo mahilig ako mag-dig ng information. Ngunit di naman ako gaano kaprangka dahil dinadaan ko sa metaphor, personification at hyperbole. Ahahaha. Gusto mo maging writer?” Napailing na lang ako. “Hindi po malawak ang imagination ko.” “Hahaha. Yan ang mga sinasabi ng mga taong tinatalikuran ang kanilang imahinasyon. Hinahayaan ngang tubuan ng damo. Hangang sa maging totoo nga ang sinabi nilang hindi malawak ang imagination nila. Haist. Minsan ang kwento Missamy, nakukuha yan sa mga experience na nangyayari sa atin. Yung sakit. Pananapak ng pagkatao mo at iniwan ka ng iniirog mo. Ahahaha. Mga dinadanas na pamamalupit sa ibang tao o kung minsan sa sariling pamilya. Yun ang tumu

natatandaan niyang laging sinasabi sa kanya ng kanyang ghostwriter, “pangarap lamang ang libre sa mundo. Walang tax. ‘Yang pangarap mo ang magbibigay sa iyo ng lakas sa mga sandaling pinanghihinaan ka na ng loob. ‘Yan ang magbibigay sa iyo ng liwanag sa mga panahong nasa kadiliman ka. Gamitin mo ‘yang inspirasyon upang marating mo ang lahat ng kaginhawahang hinahangad mo sa buhay.” “Buti na lang hindi nababasa ng mga taong gobyerno ang laman ng isip natin,” naibiro niya noon, “sana huwag makaimbento ng mga gadget na makapagbabasa ng isip ng tao,” pagpapatuloy niya, “baka kasi ilagay ng gobyerno ang ganoong gadget sa ulo o sa batok natin para malaman nila ang laman ng utak natin.”