Quotes About Imagination Novels & Stories

Hindi niya dapat kalimutan na kahit nakakawala na siya sa kanyang ama, may pangarap pa rin siyang dapat na tuparin. Hindi pa man siya humaharap sa kanyang computer, alam na alam na niyang nag-improve ang kanyang imahinasyon. Kung anu-anong plot ang kanang naiisip. Marahas na buntunghininga lang ang kanyang pinawalan nang maisip niyang mag-stick siya sa iisang layunin – ang mapaganda ang kanyang istorya.

Wala itong alam sa pagkakaiba ng mundo nilang mga matatanda. Sa mga bagay na hindi puwedeng mangyari kahit gaano pa kaganda pakinggan. Siguro bunga lang ng imagination nito ang sinasabi nito sa kaniya ngayon at wala itong intention na bigyan siya ng hope or kung ano mang nararamdaman niya ngayon. "Junie, you can't say things like that." Sa wakas ay nakahanap siya ng boses ngunit mahina lang ang pagkakasabi niya. At hindi kasing-tatag ng gusto niya.

“Siguro, or maybe baka ikaw mismo. Baka madalas ka pang nakasunod sa kung saan ako?" “Haist! Grabe talaga imagination mo." pahayag nito. She sighed. “Hindi ka naman pala sigurado eh! Pero kung mag-isip ka, nagugulo mo lang ang utak mo." sagot nito. “Bakit ba kasi ayaw mong sabihin?" “Not now. Diba sinabi ko na din 'yan sayo." “Wait! May naisip ako."

“Naiinggit ka ba? Aba, dapat lang! Ngayong wala na si Fana, wala na ring magpapainit ng gabi mo. Naalala ko pa nung aminin mo sa akin na may nangyari sa inyo ng bampirang ‘yon. Doon ko naisip, mahal mo siya.” “Ang lakas din pala ng imagination mo. Parang tanggap mo na sa imagination mo lang ako magkakaroon ng girlfriend.” Haist. This is frustrating. Sa tuwing ikinukwento ko sa kanya tungkol sa dalawa nilang kwento ni Fana, lagi niyang iniisip na gawa-gawa ko lang ‘yon. Well, sa totoo lang, totoo ang lahat ng iyon.

Nasubukan mo na bang maisip sa kawalan kung ano pang makikita sa malalim, madilim, at nakakatakot na karagatan? Nasubukan mo na bang kwestyunin ang mga pamahiin at lamang lupang hindi mo pa naman nakikita o napapatunayang totoo? Hanggang saan kaya ang kapasidad ng imahinasyon ng isang tao? Hanggang imahinasyon lang nga ba ang lahat? Sa loob ng napakahabang panahon na paninirahan natin sa mundo, iilan lamang ang tunay na nakakaalam ng pinakatatagong sekreto nito.

Umaariba ang imahinasyon sa sari-saring kahindik-hindik na paliwanag kung bakit ito ang naroon at hindi ang tunay na bodyguard niya. Mas lalong lumakas ang halakhak nito. Kung hindi lang siguro siya kinakain ng kapraningan, masasabi niyang tunay nga itong may karapatang tawaging gwapo dahil pinabata at pinaamo ng pagtawa nito ang matapang na mukha nito. “Hindi ka pala dapat nag-artista. Dapat nagsulat ka na lang ng nobela. Grabe ang imahinasyon mo.”

Bumuntong hininga ako, "Hindi naman kami makaalis, dahil bantay sarado kami ni dad. We have two options. One is not to run away, and two is to run away, but we should make sure na hindi kami mahuhuli." Nag baba ako ng tingin sa kanya at tipid siyang nginitian, "Just like you, I really like to imagine things," nakita kong ngumiti siya, "Same reason din kung bakit. Ginagawa ko ang pag gawa ng bagong mundo sa isip ko, dahil gusto kong makahinga. Para kasi pag nandoon ako sa realidad, parang may sumasakal sa leeg ko. Hindi ako makatakas kahit na ano ang gawin ko, kaya sa isip nalang ako tumatambay."

Agad niyang nabatid ang tinutukoy nito; ang nararamdaman niyang kapangyarihan na gusto nang kumawala sa kanyang mga palad. “Ibig mo bang sabihin ay—?” takang tanong niya. Napatango lamang ang lalaki pagkuwa’y nagsalita. “Oo batid kong may taglay kang kapangyarihan. May mga bagay kang magagawa na hindi namin kayang gawin. Ang kailangan mo lang ay magtiwala. Sa bawat kumpas ng iyong mga kamay ay maaring mong mapangyari ang mga bagay na gusto mo gamit ang iyong imahinasyon.”

naiilang na talaga ko. "I see..." "Ano’ng I see?" "Strong imagination is a must if you want to be a writer. Or kung hindi mo naman kaagad mapagana ang imagination mo, pwede ring iyong mga napagdaanan mo o ng ibang tao ang ilapat mo sa pagsusulat. Although hindi naman tayo dapat palaging magrely ng result sa mga experiences but as they say experience is the best teacher. What I’m trying to say is, you failed in using your imagination dahil hindi nga well detailed. Parang mga wild beast lang sa gubat itong mga characters mo kung mag-ano, eh. Punitan ng damit at iyon na kaagad. Tipong minadali. You also failed using experience since wala ka pa naman talagang...alam mo na ‘yon!"

sa mata ng publiko. Tinaas niya ang kilay at bahagyang natawa. “Aminin natin, ang galing talaga ng internet—imagination is currency. Peak-level insanity, sakto ang timpla ng drama.” Uminom ulit siya ng kape, mukhang kalmado. Pero sa totoo lang, hindi ganoon kaayos ang loob niya.