Novel & Cerita Quotes About Imagination

"Ha? Ang layo naman ng narating ng imagination mo, Ate." "Bakit naman? Mas okay nga kasi kilala ko na. Tsaka tingin ko bagay naman kayo." hindi na matanggal ang ngiti ni Ate. "Hindi ko pwedeng jowain dahil masyadong bat, kaya sayo na lang." "Ayoko sa kanya, Ate." iling "Bakit naman?"

Sermon ng lalake, napairap na lang ang dalaga dala ng pagkainis, bakit ba kasi hindi niya magawa ang simpleng mata. “isipin mo kasi yung taong gusto mo na ipinta, mas maayos ang magiging kalalabasan ng gawa mo, kung wala kang kinukuhanan ng inspirasyon ay hindi ka makakagawa, para mas madali isipin moa ng mukha ni Pelipe tiyak makakagawa ka ng magandang mata.” May pang-aasar na sabi nito.

"Nasaan kaya siya? Sabi niya ay sasamahan niya ako?" "Totoo kaya yung narinig ko or imahinasyon ko lang iyon?" Hindi ko maiwasan ang pagbuntong hininga dahil kaaga aga kong nag-iilusyon sa isang bagay na imposibleng mangyari. "Dapat ay galit ka sakanya Amara! Sila ang dahilan ng pagkamatay ng nanay mo wag kang tanga at bobo!" Ani ng isang bahagi ng isip ko

The quoted quote of William James, a great psychologist and philosopher adds to it It says "Sow an action and you reap a habit: sow a habit and you reap a character; sow a character and you reap a destiny." I think, I don't have a tendency to procrastinate. In fact, I called myself "Mr. Hot" on 2001 because whatever comes to my mind I would act it immediately. It would be called curiosity or venturesome. But, I reckon it's appropriate to be termed as 'time-wise'. I always spend time productively: writing, reading, artworking, planning and most of all--- daydreaming! It's true! As a matter of fact, I'm impatient-- impatient to attend, impatient to everything useless, impatient to wait till No

Sabay hawak sa kamay ko. “Hoy. Paraparaan ka, ah.” Sabay bawi ko sa kamay ko. “Tsk. Biro lang.” “Pag nagka anak tayo, bibigay ko sa inyo ang magandang buhay. Hindi nila mararanasang manlimos dahil puno ang ref natin.” Grabeng imagination yan. Wala pa nga kaming title umabot na ang isip niya sa anak. “Ang layo na ng inisip mo. Hindi mo pa nga sigurado kung sasagutin kita.” Paninira ko sa imagination niya.

Itinaas niya ang isang kamay at inilagay iyon sa pisngi niya. “Yun lang yun? Iyon ang kabuuan ng iyong mga pantasya? Sa palagay ko kailangan nating pagbutihin ang iyong imahinasyon nang kaunti pa." Tumawa ito saka hinalikan hanggang sa hindi na nito maalala ang sariling pangalan. …

sabi niya sa akin kaya natawa na lang ako. Kapag talaga ako sinabunutan ay talagang gaganti talaga ako. Hindi ako tatahimik na lang na para bang wala lang. Hindi ako magpapaapi kahit pa ganito na mahirap lang ako. If ever na makulong man ako ay ang mahalaga makaganti ako. “Ang layo na naman siguro ng narating ng imagination mo. Kumain na tayo,” sabi niya sa akin ay niyaya niya ako sa may table.

Tinignan niya ako at tumawa sa aking sinabi. "Siyempre oo! Pero alam kong hanggang imagination lang 'yon dahil hindi kami bagay sa isa't isa. Isa siyang prinsipe habang ako naman ay isang dukha." "Hindi naman masamang mangarap, saka huwag mong ibaba ang tingin mo sa iyong sarili. Mayaman man o mahirap iisa parin tayong lahat." "Hahahahaha oo na, pero ikaw ba na iimagine mo si Sir. Cax bilang boyfriend mo?"

Bahagyang kumikilos ang kanyang labi dahil sa kakaibang hatid ng kanyang imahinasyon. ‘Kapag talaga nanligaw ‘to, sasagutin ko na agad,’ dagdag sulsol pa ng kaniyang isip. Pinalis na lang niya iyon nang ma-realize niyang nag-i-imagine na siya. “Hay ano ba Loraine,” nausal niya. “HEY, good morning,” nakangiting bati ni Ibrahim. ‘Naku naman, lalo kang gumagwapo kaya please huwag ka nang ngumiti pa d’yan,’ reklamo niya sa isip.