Quotes About Knowing Yourself Novels & Stories

Napataas ang isang kilay niya at natawa. “Hindi mo na rin kailangang sabihin iyan sa akin. I knew myself-- everything. Kahit lahat ng bagay na maiipintas sa akin nang isang tao ay alam ko. At balewala lang ang mga iyon sa ‘kin. Kung ganoon sila mag-isip, then who cares? Hindi naman noon mababago kung ano ang naabot ko ngayon,” may pagmamayabang na turan niya. Umismid ito. “That’s really who you are.” Ang tinutukoy nito ay ang pagiging mayabang niya.

Sinabi ko iyon dahil sawa na akong maging tahimik. “What? Isn’t it money? Fame? Wealth?” tanong niya, puno ng panunuya habang sumimsim ng orange juice. “You don’t know me at all, ma’am.” Diretso ko siyang tiningnan. “You only know my name but not me.” Pinilit kong huwag magtaas ng boses. Ayokong mag-eskandalo. Pero minsan, kailangan ko ring ipagtanggol ang sarili ko.

"As your teacher, kailangan kong malaman kung paano kita matutulungan, at bahagi niyan ang pag-intindi sa emosyon mo. Isa pa, dahil sa pagsasabi mo ng mga bagay na iyan sa akin, napatunayan mo kilala mo talaga ang sarili mo. Kilala mo ang gusto at hindi mo kayang gawin. Alam mo ang mga dapat mong iwasan at maging ang iyung kahinayaan." Tumango siya, ngunit hindi ko alam kung kumbinsido siya sa sagot ko. Sa mga sandaling iyon, naramdaman kong para akong nahuhulog sa sarili kong bitag. "Ano pa ba ang gusto mong malaman?" tanong niya, tila nagiging komportable na sa pag-uusap namin. Tumingin ako sa kanya, pilit na nag-iisip ng susunod na sasabihin. Pero bago ko pa man mabuksan ang bibig ko, siy

Hinaplos ko ang likod ng kanyang mga kamay gamit ang aking mga daliri, ang galaw ay malumanay at puno ng tila wagas na damdamin. “Ang buhay ay puno ng mga aral na madalas ay natututunan lamang natin kapag tayo ay nahaharap sa mga pagsubok,” sagot ko. “Hindi mo masisisi ang iyong sarili nang labis, Alexander. Ang mahalaga ay kung ano ang iyong gagawin ngayon na may alam ka na ng katotohanan.”

“Don’t forget to take care of yourself, okay? You can’t pour from an empty cup.” Napatawa ako nang mahina. Pamilyar na sa akin ang linyang ‘yon; ilang beses na rin niyang sinabi iyon para ipaalala sa akin na unahin din ang sarili. Parang naging mantra na namin. “I know. I’m trying. Pero alam mo na, ang hirap lang minsan. Everything feels so fragile. Parang laging may nakaambang mali.”

Hindi ka nga nila isinasama sa mga dapat niyong puntahan at at tinataguan ka nila ng impormasyon na dapat mo rin sanang alam. "Just stop"inirapan ko ang sarili ko sa salamin bago sinamaan ng tingin ang taong wala namang ibang ginawa kung hindi ang pagbigyan lang din ang mga tao sa paligid niya kagaya na lang din ng kapatid niya. "You better shut up now self ,hindi na ako natutuwa da iyo"or it would be better if you pull yourself out from your reverie and kust go wherever you need to go.

"Yes, of course. Good decision. Maybe that would be the answer to why some strange person is coming up in front and threatening you. Much better to know rather than nothing and guesting," "What do you know about them?" "Nothing! But just like what I've said, mas mabuti na mas makilala mo ang sarili mo at kung sino ka para malaman mo kung bakit sila pilit na sumusulpot sa harapan mo," "I know myself and where I came from," "Really? Have you know all of it?" "What do you mean?"

Kung anong tapang ang mayroon siya para magawa iyon ay hindi niya alam. “Sana ganyan ka rin sa sarili mo, Liberty. Handa kang ipaglaban ang iba pero hindi mo magawa sa sarilli mo…” mahina niyang sambit. “Be kind to yourself, please… you are all you have. No one will save you from drowning but yourself…”

Learning is an ongoing process, a path that we should take throughout eternity. We have so much to learn, and a lot of ways on how to be able to do so. Ako, nakasanayan ko nang mag-self-study. I prefer knowing things than letting other people tell them to me. Ayaw ko sa spoon-feeding, I strive to gain knowledge. Consequently, a lot of people wishes to be like me. Whenever I achieve something, like garnering an award that raises the pride of my school, it is announced in the official page of the school. In there, a sea of comments shows me how much people want to be me.

kausap ko na naman sa sarili ko. Tss. Tama nga naman. In short, ako pala ang mukhang pera sa aming dalawa. "No… hindi kaya!" Hindi naman ako mukhang pera, of course ang ayoko lang ay ang sinabi ni lola na ibibigay niya sa ibang tao ang mana knowing na nandito pa ako. Ako? Nandito pa sa mundo at humihinga pa. Bakit hindi mapasakin ang yaman na yan at ako na ang bahalang mamahagi.