Quotes About Knowing Yourself Novels & Stories

Hanggang ngayon nga proud ako sa sarili ko kase kinakaya kong sikapin na mag trabaho at buhayin si Elizabeth na mag-isa. "Alam mo minsan kase kapag alam mong walang nagmamahal sayo di, mahalin mo ang sarili mo. Iwanan ka man ng lahat pero yang sarili mo hinding-hindi ka nyan iiwanan, kaya nga sabi nila love yourself muna bago yong iba kase pano ka magmamahal ng ibang tao yong sarili mo ay hindi mo mahal o di mo alam kong pano mahalin yang sarili mo." Nakatitig lang ito sakin na para bang nag-iisip o may kung anong inaalala.

'no voice is as mean as our own voices are to ourselves'. Lagay ko sa caption at inupload ang picture. Isa yan sa mga quotation na sinabi nang isa sa mga iniidolo kong singer at kahit papaano ay maiiugnay ko yon sa nararamdaman ko ngayon. Sa kabila ng gutom ay mas pinili kong magscroll sa newsfeed ko at umabot na rin ng halos 300 reactions ang inupload kong picture sa loob lamang ng limang minuto. Kakatuwang sa dami ng mga iyon ay wala man lang nangamusta sa akin. I let out a deep sigh.

Hindi siya sumigaw. Walang dramatic scene. Mas tahimik pa sa inaasahan. Pero mas totoo. Lumapit ako at niyakap siya. Hindi mahigpit. Hindi desperate. Just enough. “Hindi ako umaalis,” sabi ko. “Hindi ko lang alam kung paano manatili nang hindi nawawala ang sarili ko.” Hinawakan niya ang likod ko. “Then find yourself,” bulong niya. “And if you still want me after… I’ll be here.”

"Minsan, ang hirap mag-balance ng school at personal life, lalo na when you feel like you have to prove something to everyone." "Ganun talaga, Urania," sagot ko habang binubuksan ang isa sa mga folder ko. "Pero tandaan mo, you don’t have to prove anything to anyone but yourself. Kung sino ka, kung anong kaya mong gawin, sapat na iyon."

tanong ko sa kaibigan ko. “ Ano naman kung may alam ako?. Huwag kayong umasa na isusubo ko lahat sa bibig niyo gumawa rin kayo ng paraan para sa sarili niyo. Masasabi ko lang ihanda mo ang sarili mo sa lahat ng posibilidad. ” Mahabang pahayag nito. Tama naman siya lahat na alng binibigay nito sa amin. “ Uuwi din ako bukas gusto ko lang makapag pahinga ng kakaisip muna parang sasabog ang utak ko at puso nahihirapan na rin akong huminga, ” sabi ko sa kanila.

"Subukan mong kilalanin ang sarili mo, Syrie saka mo lang maintindihan ang lahat." Sa isang iglap, nawala na sa harap ko si Marcus. Nakatalon na siya sa bintana at nakalayo. Naiwan akong nag-iisip sa sinabi niya sa akin. Paanong hindi ko kilala ang sarili ko? Biglang naramdaman ko ang tila kulang sa akin. Tama si Marcus hindi ko pa kilala ang sarili ko dahil hindi ko kilala ang pinagmulan ko.

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

"No. Please don't say that, Eli. Don't ever be sorry for being what you are. You are valid. Walang sino mang dapag magdikta kung ano at sino ka. Being yourself is the best thing you could do in your life. Please stop this. Huwag mong saktan ang sarili mo para sa mga taong makikitid ang pag iisip. You are better than this, Eli. I know you were better than any of them. Trust me, magiging okay din ang lahat..." Muli akong niyakap ng mahigpit ni Wildon at lalo akong naluha sa mga sinabi niya. Tama si Wildon. I know myself morethan anyone else. Hindi ko dapat ginagawa ito dahil alam ko kung sino ako. "Salamat sa mga sinabi mo, Wildon. Salamat dahil nandito ka para sa akin." Niyakap ko pabalik si

"And if I failed, I will make sure also that your life will be ruined. Kaya mas mabuti na habang maaga pa, layuan mo na siya." "But Khal won't let me go. He's so clingy. Ano ba kasing meron sa akin na wala sa 'yo? My uniqueness, I guess. Ayaw niya rin sa isang liberated." Mapaklang tumawa si Jacquin. "You're so trying hard. Kahit ano pa mang gawin mo o sabihin mo, hindi ka kailaman magiging ka-level ko. So, don't ever think highly of yourself."

Hindi niya kailangang ipaliwanag ang sarili niya, lalo na sa isang taong mahilig magpaka-busy sa buhay ng may buhay. “If that’s what you think, then that’s on you.” malamig niyang sagot, sabay lingon palayo. Hindi niya na kayang makipagtagisan ng dila sa isang taong wala namang alam sa tunay na nangyayari.