Quotes About Moonlight Novels & Stories

I wondered when I would finally feel that constant—when the noise inside me would stop, allowing me to just be. The moon doesn't try to compete with the sun. It knows the sun is brighter, fiercer, and capable of commanding the entire day, but the moon doesn't disappear in shame. Instead, it waits for its moment. It owns the darkness, turning the shadows into something beautiful and soft. It doesn't need to be blinding to be significant; it has its own spotlight, a gentle glow that guides people when the world goes quiet.

I'm not really that strong and cold Natalia that they've know. Marupok ako.Yan ang totoo. I am weak,I am breakable and I'm not strong. Tinignan ko ang buwan na magandang lumiliwanag sa langit. The moon.. Sebe's my moon before. My light in the dark. He guided me,to make and choose the right way. He lighten the right path for me. But in the end ,iiwan din pala ako. Kapag nasa liwanag na ako.

Ang liwanag at malambot na simoy ng hangin mula sa balkonahe ay napakakomportable na makakapagpatulog ng isang tao. Gayunpaman, gising na gising si Joshua nang yakapin nito si Luna sa kanyang mga bisig. "Maganda ang liwanag ng buwan ngayong gabi," paos niyang sinabi, "angkop para bumuo tayo ng bagong buhay dito sa balcony. Mrs. Lynch, interesado ka bang sumama sa akin?" Nakaka-hypnotize ang boses niya. Ang pagtingin sa kanyang mga mata at pakikinig sa kanyang boses ay nagpahina sa tuhod ni Luna. Pumikit siya at hinalikan ang labi nito. "Oo, ako ay..."

“Mr. Farrington, ano’ng klaseng bulaklak po ito?” “Moonlight…” mahina ang boses at puno ng lambing na sagot ni Mr. Farrington. Hinaplos ni Georgina ang bulaklak. “Moonlight…” It was a beautiful name. As lovely as the flower itself and it is really similar to the moon shining at night. “Hindi ko ho akalain na ang isang katulad ninyo ay mahilig rin sa mga ganitong klaseng halaman,” maya-maya ay sabi ni Georgina. Hindi niya inalis ang tingin sa mga bulaklak.

~~~ My Sunlight Alam mo bang nasasabik na akong magkita tayo? Palagi na lamang akong nakatingin mula sa malayo. Palaging umaasa na sana kapag dumating na ang oras na magkakilala tayong dalawa. Ay bigyan mo ng pagkakataon na buksan ang puso mo sa isang kagaya ko. Hindi man perpekto gaya ng ibang babaeng humahabol sayo. May malaki naman akong puso na para lamang sayo. At sisiguraduhin kong hindi ka magsisisi. Ibibigay ko ang sarili ko ng buong-buo. Bubusugin kita ng mga yakap at halik ko. At pangakong sa’yo ko lang ilalaan ang buhay ko. Ang sarap mo. Nagmamahal Moonlight

Kaya niyang gawin ang lahat ng 'yon para dito kung nanaisin nito. "Kaya ko rin hong abutin ang buwan na nagbibigay ng liwanag sa iyong gabi, kung nanaisin niyo," dugtong niya. Kumunot ang noo nito. "What would I do with the moon? May chandelier kami at maraming bombilya." Itinuro nito ang loob ng bahay kung saan makikita ang malaking chandelier.

"This painting speaks a lot, what do you think?" "Huh?" "Look at the tall trees, it's seems like no matter how tall it is. It can't reach the moon." "The moon gives bedazzling light at the dark lonely forest Light and darkness, balance. They're perfect together but gravity won't let them touch. If the moon fall upon the trees it will be broken in pieces and the forest will die." I flopped on my bed and stare at the ceiling. Im so tired of thinking about everything. I can't digest what Silvana told me a while ago. I don't know she's a poet. So does it mean that I'm the tree while Asmodeus is the moon?

Hindi mawala-wala iyon sa isip ko ang mga pinag-usapan namin. "Anong ginagawa mo 'nak dito? Malamig na rito," My mother asked me. Napalingon naman ako rito. Sumandal ako sa railings ng teresa namin bago sagutin si Nanay. "Wala naman Nay, nagpapahangin lang," sagot ko. I looked up the sky and I saw a lot of twinkling stars and the beautiful full moon. Itinaas ko ang kamay ko na para bang inaabot ang buwan. It was beautiful and fascinating. My mother also looked up and admire the beauty of the moon.

Napakalamig ng simoy ng panggabing hangin at napakaganda ng buwan. How she wish that her lolo could see this too. Pangarap niyang makasama muli ang lolo habang nakatingin sa buwan. It's their habit before her lolo fell ill. Napangiwi siya nang mapatingin sa lugar kung saan ginanap ang engagement party. Bumalik sa kaniyang alaala ang paghabol sa kaniya ng mga doberman at mga guwardiya ng gabing iyon. Hindi niya kita ang main gate dahil malayo-layo ito. Ang fountain sa harap ng mansyon ay gumagawa rin ng ingay.

Kahit nahaharangan ito ng malaking salamin ay makikita mo pa rin ang pagkinang ng mga bituin, pati na ang liwanag na binibigay ng buwan. "The moon looks beautiful, isn't it?" nakangiti akong lumingon sa kan'ya. He gave me a small smile as a response, kapag tapos ay tumingala s'ya upang tingnan ang buwan. Ayokong makaramdam ng pagkailang kaya pinanatili ko ang pagiging kalmado. Ayoko rin sabayan kung ano'ng lungkot ang meron s'ya ngayon, ang gusto ko lang ay ang marinig kung ano'ng problema n'ya. Hindi s'ya masaya... ayon lang ang tangi kong nakikita sa mga mata n'ya.