Quotes About Night Sky Novels & Stories

Wala naman siya sa posisyon para usisain pa ang bagay na iyon. "Bakit ka pa naupo diyan, hindi ka pa ba uuwi?" tanong ni Czarina na nagtataka sa kinikilos ni Zayden. Hindi umimik si Zayden. Umayos lang ito ng upo, humalukipkip, at tumingin sa kalangitan na may mangilan-ngilang mga bituin. Naroon din ang buwan na bagaman hindi buo ay maliwanag. A beautiful, peaceful night sky.

I smiled genuinely. “You’re welcome.” Then silence reigns…tamang tanaw lang kaming dalawa sa mga ilaw, hanggang sa tumikhim siya kaya naging rason iyon parang tingnan ko siya – at nang magkatagpo ang mga mata naming dalawa ay biglang na lang kaming napatawa for some reason. Parang naging baliw kami for a moment. “Do you know about the infamous line that says, shoot for the moon because even if you miss, you will land among the stars?” There he goes.

Ang lamig ng hangin ay tila ba naghuhudyat na may paparating na ulan dahil na rin sa pakiramdam na hindi iyon pangkaraniwan na payapang gabi na madalas kong nararamdaman. "Ang ganda ng mga bituin sa langit." Biglang pagsalita ni Kuya mula sa likuran ko, hindi ko alam kong may lahi ba itong kabuti at bigla-bigla na lang sumusulpot. "Gusto mo bang ikuwento ko sa'yo kung gaano kaganda ang langit ngayon?" muling saad nito at naramdaman kong naupo ito sa tabi kong bakanting silya.

Pero nakaupo lang siya doon nang nakayuko, yakap ang mga tuhod niya, at hindi man lang tumitingala. Si Noah naman ay tila nabulag sa liwanag ng mga bituin. “Noah, tignan mo, ang mga bituin sa langit ay kumukutitap, o ang mga dahon ng mangga ba iyon?” Bihira siyang huminto para tumingin sa mga bituin sa buong buhay niya, dalawang beses lang sa kabuuan, kasama na ang gabing ito. Anong klaseng gabi nito.

Libo-libong mga bituin ang kumikislap sa dilim, habang ang buwan ay nagbibigay ng malamlam at pilak na liwanag sa kanilang paligid. "Ang ganda rito..." pabulong na usal ni Celeste, namamangha habang nakatingin sa kalangitan. "Sa Maynila, nakakalimutan nating tumingala sa mga bituin dahil sa sobrang liwanag ng mga gusali at ingay ng mga kotse. Pero dito... parang ang payapa ng mundo."

Proudly said by Jericho. The man smiles and replies "In the future you will be like your father, because everything is on a plan." Jericho became confused to what he heard. "Do you want to know why cloud's and sky were created?" asked the man. Jericho answered "Yes, I want to know." "Ancient time ago, our earth had no cloud's and sky. Our planet is in the middle of the dark universe. And the dark universe is full of mystery." said the man. "Mystery? What do you mean by that?" ask by Jericho.

“Hey!” Hindi na niya ito binigyan pa ng pagkakataong magsalita. Tumayo na siya sa pool at naglakad sa may railing. She looked at the sky. It looks like a deep ocean of midnight blue, scattered with faint stars like pearls resting beneath dark waves. The moon glows through the clouds like a lantern under rippling water, its light spreading softly across the horizon. The thick clouds resemble brushstrokes on a painting—layered, moody, and full of quiet movement, making the whole sky look like a dreamscape or a cosmic sea suspended above the earth.

Malamig ang hangin, at mula sa ibaba ay naririnig ang paminsan-minsang pagdaan ng sasakyan. Tumingala si Kiara. “Ang liwanag ng stars. Ang ganda.” “Oo. Sobrang ganda.” Paglingon niya, sa kanya nakatingin si Cassian. Napailing siya, ngunit umangat ang sulok ng kanyang mga labi. “Hindi ka na naman tumitingin sa langit.” “Kiara, you’re like the stars in my night sky,” sabi nito. “You’re lighting up my life. Thank you.”

Ikinalat nito ang mala-perlas na puting aureole nito sa mundo sa ibaba, na nagliliwanag sa gabi sa matahimik nitong ningning. Sinasabi nila na ang mga bituin ay halos nawawala sa kalangitan sa gabi ng isang lungsod. Kahit na sinasanay ng isang tao ang kanilang mga mata nang husto upang mahanap ang mga ito, palagi silang lumilitaw bilang isang mapag-isa, solidaryong maliit na bagay na nakatingin sa malaking espasyo sa iba na tulad nila. How lonely.

"You're going to be one of them. So pretty and shining. Giving light to the dark and freezing night." "Will you always look up to the sky when I'm gone?" I felt his deep gaze at me. Lumingon ako sa kanya. "Once you become one of them, then I will never miss a single night without staring at the dark and beautiful sky 'cause I know, you're one of the million stars giving comfort to my sad heart. Darkness and nights have always been my favourite part of the day," I slightly laughed. I managed to laughed habang mabigat at masakit ang nararamdaman ko.