Quotes About Night Sky Novels & Stories

Reklamo ko sabay himas ng nasaktan kong ulo, nag-angat ako ng tingin at malungkot na tumingin sa malawak na kalangitan. “Alam ko na wala akong pinag-aralan, batid ko rin na may hangganan ang kaalaman ko, pero hindi ako ganun katanga , Sky, para hindi maunawaan ang mga bagay-bagay sa paligid ko. Sana naman sabihin nila sa akin kung ano ang kasalanan na nagawa ko para naman maitama ko.” Mahaba kong wika habang malungkot na pinagmamasdan ang bawat pag kislap ng mga bituin mula sa kalangitan.

It appeared to be a splendid graffiti, complementing with the breathtaking city lights. Wow! Hindi ko maiwasan ang mapanganga. Feeling ko, lahat ng mga iniisip kong negativities ay naglaho na lang na parang bula sa ganda ng tanawin na aking nakikita. And I would even bet that every single lady in town would want to switch places with me right now, while staring at how those thin rockets pierced the dark sky and burst into millions of colorful stars.

Tinuck ko siya, hinalikan sa noo. Pero ako, hindi makatulog. Lumabas ako, umupo sa isang chair, at tumingala sa langit. Kinuha ko ang phone ko at nag-search. Confirmed nga, walang meteor shower tonight. Napatawa ako ng mapait. “Of course.”Ibinaba ko ang phone. Tumingin ulit sa langit. “I guess, some things just aren’t meant to happen.” “Like us.”pahabol ko pang sambit sa sarili ko.

“Ang ganda ang langit. Nakikita mo ba ang malaking star na ‘iyon? Sirius ang tawag diyan. The brightest star. Kapag malungkot ka, tignan mo ang star na ‘yan sa langit para maalala mo ako. Para mapangiti ka. Kahit malayo ako o kahit ano ang mangyari sa buhay nating dalawa, nandito lang ako para sa’yo.” Napatingin siya sa itinuro nito. “Kung star ka, ako naman ang araw mo. Posibleng mawala pagsapit ng gabi ngunit nagtatago lang. Dahil kailangan ng tao ng dilim pero hindi mawawala kahit kailan. Kahit ayaw mo na sa akin, mananatili ako kapag kailangan mo.” “Hindi natin alam kung ano ang mangyayari sa future kaya let’s enjoy kung ano ang meron tayo ngayon,” anang binata.

Everything in the night sky that she used to adore before failed to mesmerize her. Is it really the night sky that’s gloomy or was it her that failed to appreciate its beauty? Kung dati ay na-e-excite pa siya tuwing makikita ito lalo na ang buwan sa gabi, ngayon ay para bang hindi na niya magawang humanga dito. Fayre could remember she was always asking her Mom how it felt like to be on the moon and Ellie would answer her that everything on the moon is also glowing just like it. The thought would always enrapture her before just by thinking of the creatures residing on the moon.

Iyon kasi ang sabi ng iba, na kapag daw walang mga bituin sa kalangitan ay may posibilidad na umulan. Pero kahit walang mga bituin ay nandiyan naman ang buwan. Kahit nag-iisa lang ay nanatili ito. Buti pa itong buwan, laging nandiyan sa pagsapit ng gabi. Nagbibigay ng liwanag sa madilim na gabi. Habang pinagmamasdan ang buwan ay naramdaman ko na lang na may mga butil ng luhang kumawala sa aking mga mata. Agad na pinunasan ko ito pero agos pa rin nang agos ang mga luha ko. Heto na naman ako, naiisip ko na naman na nag-iisa lang ako.

Maganda ang pagkakaayos at pagkaka-landscape ng mga halaman at tanim. Kahit quarter to 8 na ng gabi ay maliwanag pa rin ang paligid dahil may mga poste ng ilaw kada metro ang layo. "Oh? DQM pa. For sure mamahalin 'tong kinuha nila." I answered. "Bakit kaya walang star?" Nagulat ako nang magtanong si Ana. Gising na pala ito. "Ganyan ang langit pag-uulan." Tumingin sa rear mirror si Tal nang sumagot si Wencie.

Hindi masyadong naabot ng mga turista ang pwesto nila ngayon kaya’t kahit papano ay tahimik pa rin dito. Because the loves the silence now. For a moment, nagkaroon ng katahimikan sa kanilang dalawa na hindi awkward. No awkwardness, no anger, no sadness. Just plain silence. It was somehow comforting. And this is the only she can offer right now if he ever needed a friend. “Ang ganda ng mga bituin,” wala sa sarili niyang usal habang nakatingala sa kalangitan. The sky was so pretty with all those stars shimmering in different colors. And it brought her back to the past where she and her father used to do stargazing. Sometimes, they even decide to stay up all night just to witness meteor showers

Howard’s Point of View “Dad.” I was busy admiring the beautiful night sky filled with stars and that one bright moon that shone beautifully in the vast darkness when I heard Alec’s voice behind me. I never thought that I had missed the beauty of nature all this years, that I took it all for granted and become the evil man everyone despises that even my own children plotted my own downfall.

Nami-miss kong yung mga panahong nagku-kwentuhan kami sa gabi habang nakatingin sa mga bituin. Nakakalungkot isipin na hindi niya na naabutan kung paano ko naabot ang mga pangarap namin. At sa tuwing nalulungkot ako tumitingin ako sa mga bituin dahil yun ang palaging sinasabi ni Lolo sa akin. Iniisip ko nalang na isa na si Lolo sa mga bituing nasa langit at nagbibigay liwanag sa gabi.