Quotes About Night Sky Novels & Stories

Hindi man lang siya tumingala kahit isang beses. Samantalang si Vincent naman ay tila nasasaktan ang mga mata sa liwanag ng mga bituin. "Vincent, tingnan mo oh. Ang nasa langit ba, kumikislap na mga bituin o kumikislap na mga bulaklak?" Sa buong buhay niya, bihira siyang huminto para tumingin sa mga bituin. Kasama ang gabi ngayong, dalawang beses pa lang niya 'yon nagagawa.

"Isang gabing tulad ng ano?" "Isang gabi na napakaganda," sabi niya. “I mean, tingnan mo kung gaano kaliwanag ang langit ngayon! Tingnan ang lahat ng mga bituin pakiramdam ko napakalapit natin sakanila. Ginagawa nitong mas maganda ang buong mundo, alam mo ba? Ginagawa nitong lahat, kahit na ang mga bagay na karaniwan lamang sa araw, ay parang gawa sa mahika. Kahit papaano para sa akin. Palagi kong gusto ang paraan ng paglipad sa gabi, lalo na kapag nasa mga lungsod kami. May kung ano tungkol dito. Ang mga bituin isa sila sa magdadala sayo sa lugar na nais mong marating sa tuwing naliligaw ka." "Alam mo bang kaya kitang dalhin sa kalangitan o sa lugar na masaya kahit hindi ako bituin?" lihim

"Hindi po ah. Tsaka saan po ba tayo pupunta?" Nabitin lang sa hangin ang tanong ko dahil hindi naman niya ako sinagot. Napakaano talaga. Sinayang ko nalang ang oras ko sa pagtingin sa bintana, kahit gabi ay makikita mo ang ganda ng paligid. Sabi nila, everything will be boring without light, well for me, darkness is better than light because it brings peace and comfort kase hindi mo makikita yung mga bagay na magdudulot sayo ng sakit. But then, sometimes, I realized. Darkness brings monsters but monsters is the one that makes us stronger.

Hinayon ng tingin ni Lauren ang malawak na katubigan sa kanyang harapan. Riding the modern junk boat at Victoria Harbour was the calm she was looking for for the entire day. The night sky peppered with stars was picturesque from the deck where she was standing on. She had never seen such an amazing night sky in awhile. Or probably, she was just too distracted with her own troubles that she forgot to look up in for while and be enthralled with the beauty of the cosmos. The wind blew and she took a deep breath.

“Ako na muna ang bahala kay Stella, then it’ll be your turn, Thomas Mayo! "Maghintay ka. Hahayaan kitang mamatay nang matindi sa lalong madaling panahon!" Walang buwan o bituin noong gabing iyon. Masyadong madilim ang langit.

“Ang pinagkaiba lang, ang mga bituin makikita mo kapag nakatingala ka sa langit. Samantalang ang mga ilaw ng lungsod, makikita mo kapag nasa mataas kang lugar.” Sandali siyang tumigil bago bahagyang napabuntong-hininga. “Pero kapag nawalan ng kuryente, talo pa rin ang mga ilaw ng lungsod sa mga bituin… dahil magdidilim ang lahat. At ang maiiwan lang… ang mga nagkikislapang bituin sa langit.” Bahagya siyang napangiti. “Pero ang mga bituin naman… nawawala rin kapag uulan.”

Walang hanggan ang bilang ng mga bituin sa kalangitan. Ang mga ito ay tila mga nagkikinang mga diyamante na gumagayak sa buong kalawakan. Ginagayak rin nito ang kadiliman ng kalangitan sa gabi.

Sumilay din ako sa bintana at agad kong nakita ang maraming bituin sa langit. “Ang ganda ‘no?” napalingon ako kay Gavril nang magsalita siya. Hindi siya nakatingin sa akin at nanatiling nakasilip sa bintana at pinagmamasdan ang nagkikislapang bituin sa langit. “Sometimes, we believe that darkness is scary and full of danger. But do you know that without darkness, we cannot see how beautiful and magical the stars in the sky? In life, we thought that problems and challenges with break will tear, and will ruin us. But we didn’t know that problems and challenges were actually there for us to experience to teach us for us to learn, and to mold us to be a better person.”

nahimigan ko ang lungkot sa boses niya. “I don’t hate my life of course,” I lied. “But in your eyes, everything looks dull?” Naalala pa niya ‘yun? “Alam mo Nico may suggestion ako,” aniya. “Just stare at the sky at night. There you will see the moon and stars shining bright. It doesn’t have any bright colors. It’s like a black canvas sprinkled with white paint. You may see the world dull but at night, you’ll find comfort under the pitch-black sky. It’ll be a time where you will appreciate what you’re looking at if you can’t see the type of colors I’m talking about.”

We’re just mesmerizing the stars above. “You know what, I love the stars.” I started the conversation. Isaiah looked at me seriously so I looked in his eyes. “Why?” “Because even they’re far from us, they give shine for our dark nights. Moon is not always visible but the stars always there to keep us bright.” I answered. “You know what when I was young, I always wish to the stars.” I added. Tumingin siya saakin na para bang curious. “If you’re going to wish now, what would it be?” He asked. I looked again into his eyes.