Quotes About Rain And Life Mga Nobela at Kwento

I suddenly asked while looking at the screen. “Yeah,” simpleng sagot niya. Tumango ako at ngumiti. The movie is in the part where the couple is dancing under the rain. “Do you like rain?” he asked me back. Mabilis akong umiling. “Why?” “Well. Maingay ang patak ng ulan. Hindi naman sa takot ako pero nakakarindi ang patak ng ulan,” paliwanag ko. “What a reason,” aniya, hindi benta ang naging rason ko, “You should like the rain. It gave me chills. Kapag naririnig ko ang ulan ay kumakalma ko,” dagdag niya.

“Noong bata ako ay naranasan ko na ang matiwasay at masayang buhay, Daddy. Siguro ay malas ko lang dahil sa huling banda ng buhay ko dumating ang mga pasakit na dala ng buhay.” “Anak, kahit na ano ang mangyari ay huwag kang mawawalan ng pag-asa. May rason ang bawat ngiti na ginuguhit ng ating mga labi. Ganoon din ang mga iyak na mula sa ating mga puso. Ang buhay kasi, Anak ay para parang gulong lang iyan. Lahat ng saya at pighati ay mararanasan natin, nakadepende ito sa kung saan tayo. Hindi puwedeng palagi na lang tayong masaya at hindi rin puwedeng palagi tayong magiging malungkot. Life is fair and so the feelings are myriad.”

Inihilig ni Aurora ang ulo niya sa balikat ni Hunter habang yakap-yakap niya ang isang braso nito. “Hindi mo talaga alam ang ikot ng mundo, kung dati nasa ilalim ka darating din ang araw na nasa ibabaw ka na rin at namamayagpag. May mga bagay pa rin palang akala mo imposible ng mangyari pero posible pa rin pala. Tama nga sila after the rain there’s a rainbow. Kung madilim man ang buhay mo ngayon darating din ang araw na masisilayan mo ang liwanag. Ang mga bagay na iniiyakan mo noon, ang dahilan ng sakit ng mga naranasan mo ngingitian mo na lang balang araw at masaya akong isa ako sa mga taong nginingitian na lang ang mga masasakit na nakaraan.” Ani ni Aurora, hinalikan ni Hunter ang ibabaw n

It is about mind over matter but I cannot apply it today, iba na talaga pag nasa reyalidad ka di mo alam ang gagawin sa ganitong sitwasyon. How long I will stay from this cold weather? Dinama ko ang patak ng ulan. “I now love the rain because it hides my tears and pretend not to cry when I’m hurt.” I can’t keep on crying sobrang sakit parin, Ano ba ako para sayo Ten? I thought you will be the one? Nararamdaman kong ako ang pabigat sa buhay mo.

Malamig na sabi ko at pinunasan ang aking mga luha bago tumalikod sa aking kapatid. I was walking out of our house when the rain started to pour. I felt so numbed and all my emotions were confused. My whole life I never felt lost after discovering everything that happened. The family I was caring so much for was now like shattered pieces of hearts covered with scars that cannot be easily mended. I want to breathe and be away from this place for a moment so that my heart can heal from the pain that is taking my breath away. Life is full of surprises, sometimes it gives you joy and sometimes it gives you pain that is like a scar that leaves a mark in your whole life.

Baka nga ’yong ama pa ng anak niya—si Chris. Sometimes, rain is needed for a beautiful flower to bloom.

Dahil tulad ng isang obra, ang buhay ay hindi kailanman nagiging maganda agad — kailangan munang dumaan sa mga patak ng luha, bago mabuo ang kulay ng pag-asa. 🎨💫 Kaya kung sakaling pagod ka na, huwag mong kalimutang mangarap ulit. Dahil gaya ni Althea, may kulay pa rin ang mundo—kahit gaano ito kakulimlim. 🎨❤️ ***Hanggang sa muli 💕💕***

'' akmang sasampalin niya ko pero mabilis akong nakatakbo palayo sa kanya. ''Catch me if you can.'' I stuck my tongue out at her. Ilang minuto pa ang nagdaan ay patuloy pa rin kami sa paghahabulan sa ilalim ng malakas na ulan. For others, rain symbolizes pain, hurt and sadness. But for us, rain symbolizes our love and happiness. Kasabay ng patuloy na pagbagsak ng ulan ay ang pagbagsak namin sa isa't isa. -----

Or so I thought. “Buhos na ulan aking mundo’y lunuring tuluyan..” Bigla niyang pagkanta. “Ano nga ‘yung kasunod no’n?” “Heto ako, basang-basa sa ulan..Walang masisilungan, walang malalapitan. Sana’y may luha pa, akong mailuluha at ng mabawasan ang aking kalungkutan!” “It‘s raining men, halelujah, it’s raining men. Amen!”

sabi nito sa isip, bago tahimik na umalis at naglaho sa kadiliman ng gabi sabay ng pagbagsak ng ulan—mabilis at malakas, parang buhos ng lahat ng damdaming matagal nang kinimkim. Sa hardin.. Tumakbo silang pareho sa veranda maingat na naikubli lahat ng dokumentong hawak, nagtatawanan, basa ngunit masaya. "This rain is really such a mood killer—no warning at all," sabi ni Lemar habang tinatakpan ang ulo ni Jill gamit ang kanyang jacket. "Maybe it’s life’s way of reminding us that some things are out of our control," sagot ni Jill habang humahabol ng hininga.