Quotes About Sea Beach の小説・ストーリー

Today is Saturday, no class, no assignments, nothing to do but to enjoy the weekend and have fun. My bestfriend Astrid and I went on a beach getaway in another town a kilometer and a half away from our place and rented a room good for two days. I woke up early, five in the morning to be exact and before the sun starts to shine behind the cottony clouds I was already on the seashore. I watch the waves breaking, I went farther out, look down on the clear water and touch the beautiful starfishes with different colors and shapes.

Samantala....sa kabilang dulo ng beach na iyon sa isang maliit pero magarang villa ay may dalawang pares ng mga mata ang maligaya at mangha sa kapaligiran. "Wow! baby Shark parang paradise naman dito ang tahimik at ang ganda paglabas mo ng balkonahe dagat agad wow!" Sabi ni Berting. Laking tabing dagat siya pero sa mahirap na tulad niya bihira sila makarating sa mga lugar na pang mayaman lang.

Kaya niluluhuran ko ‘yan eh, emeee! “Here babe, sa sunrise. Just put your hands on your hair and pretend like you’re fixing it.” “Ganito?” “Yeah, ang sarap mo.” “H-ha?” “Sabi ko ang sarap mo kuhanan ng pictures. Now dapa ka sa sand and show a bit of cleavage.” Sinunod ko naman ang utos niya. Dahil lowtide ngayon ay may mga crabs at sea shells pa sa pwesto kung saan ako nakadapa.

“Wala naman akong gagawin bukas, puntahan na lang natin. Para makapag-bakasyon ka na rin. May beach daw doon sa malapit, siguradong matatanggal ang stress mo kapag nakasagap ka ng sariwang hangin,” kumandong sya paharap kay Joaquín at siniil nya ang maalab na halik. “You want to go on a beach? We’ll do that, just not tomorrow,” napakamapang-akit ang boses nito, gumapang ang kamay ni Joaquín sa nag-iinit na nyang katawan.

“Okay… pero promise, hindi mo ako papalampasin sa waves ha?” “Promise,” sagot ni Adrian. “Ako ang kapit sa’yo. Ako rin ang magbibigay ng thrill, pero safe ka.” Naglakad sila papunta sa beach. Ang sand ay mainit sa ilalim ng kanilang feet, at ramdam ang hangin sa buhok. Huminto sila saglit para tingnan ang sparkling blue water. “Ang ganda…” bulong ni Calestine habang nakatitig sa crystal clear water. “Parang perfect day.”

Kitang-kita ko na rin ang mga taong nagsa-sunbathing sa beach, maging ang mga taong nag-i-enjoy maligo sa malinaw at malinis na dagat. Napangiti ako nang malapad habang nakatayo ako sa gilid ng railings ng yate. “First time mo bang pumunta rito?” Napalingon ako sa tabi ko nang marinig ko ang boses ni Midas. Hindi pa rin nawawala ang malapad na ngiti sa mga labi ko. Gosh! Feeling ko, lahat ng inis na nararamdaman ko nitong mga nakaraang araw ay biglang naglaho na parang bula. Napalitan iyon bigla ng tuwa dahil sa nakikita ko ngayon.

Habang nagpatuloy ang gabi, naging mas maliwanag ang isa pang bagay: ang buhay ay hindi kailanman perpekto, ngunit sa mga ganitong sandali, ramdam na ramdam ang pagiging kumpleto. Habang tuloy-tuloy ang kasiyahan, biglang nagmungkahi si Janith. "Alam niyo, parang ang saya kung mag-outing tayo lahat. Bakit hindi natin subukan pumunta sa beach resort namin? Panahon na rin para makapag-relax ang lahat," nakangiti niyang sabi. Napatingin kaming lahat sa kanya, sabay sabing, "Ang ganda ng ideya mo, Janith!"

When we got tired, we sat on the fine sand as we faced the beach together. Hindi ko maiwasang mamangha sa ganda ng karagatan. It was very dark. The sparkle of the waves made it more beautiful. It was peacefully quiet too. We sat under the blanket of the stars, the dark ocean and the full moon. Oh, what a fascinating view. "Isn't it beautiful when you get closer?" Tumango ako. "Yeah, but sometimes when you get closer you see the flaws." "However, flaws make one beautiful." he stated. I couldn't disagree no more. Well, he's right.

I asked her curiously. “Yes. It’s bad. It’s very bad, Helena. You should wear shorts and shirts or anything that can cover most of your skin if you don’t want to raise hell on this beach.” sagot niya. Napakurap ako ng makitang seryoso ang kanyang pagkakasabi. “Hot! Come here sexy girl!” Trixie shouted from afar enough for us to hear it. I glanced at her, who was now waving her hand.

"Oh, you boys! You can never make up your minds!" Ronnie leaned back in his chair, a playful glint in his eyes. "Hey, it's all part of the fun, right?" Osiris chuckled, reaching for his wine glass. "I suppose so. A beach celebration does sound fantastic, though." Luca nodded, his excitement palpable. "Yeah, imagine the waves, the sand, and just hanging out together. It's perfect!" Summer's gaze swept over the table, a contented smile on her lips. "Well, it's settled then. A beach birthday it is!"