Quotes About Sea Beach นิยาย & เรื่องราว

It’s really my fault kaya I shouldn’t get mad at River for dating someone else. For the whole ride to Morong Beach, I tried not to think about him. When we get there, dahan-dahan akong naglakad patungo roon. I should forget River for a while. Kahit saglit lang. Hindi ko mapigilan ang ngiti nang makita ang lugar, it was really pretty. The sea was more gentles than the other seas. Tila ba may ritmong sinasabayan ang alon sa bawat pagpalo nito sa pangpang. Hindi ko mapigilan ang ngiti sa aking mga labi nang lapitan ko ‘yon.

At sa pagkakataong iyon, parang kami lang ang tao sa mundo. Magkatabi kaming umupo sa buhangin. Magkahawak ang kamay habang hinihintay ang paglubog ng araw. “Ang beach na ‘to,” mahina kong sabi, “ang dami nating ala-ala.” Ngumiti siya. “Hindi ko na makakalimutan lahat ng ‘yon. Kaya ko nga binili ‘to.” Tumingin ako sa kanya. “Ilang araw lang, sabi mo.”

May nagtitinda ng dirty ice cream, may nagjo-jogging, at ang iba ay nakaupo lang sa sea wall na gawang semento habang tinatanaw ang makulay na mga kulay mula sa papalubog na araw. The bright yellow orange coming from the dying sun tint with pink and blue hue that gives a nostalgic and majestic scenery. The smell of the salt water in the wind and the mild breeze from the sea makes everything so perfect and calming. The serenity coming from the small crashing of waves from the shores can't be compared. "Ang ganda..." Or not. "Yeah." I briefly replied as I intensely gazed at her. The different lights from the sky reflect on her face that makes her glow. It makes as if... she doesn't belong here

“Gusto mo?” “Opo,” mabilis na sagot ni Atticus. “Masaya po rito eh, wala masyadong tao. Tapos… malapit pa po sa dagat. I like to swim in the sea everyday. Ayaw ko na po sa pool, mas maganda po sa dagat.”” Sumingit si Atlas. “At may starfish!” Napatawa si Atticus. “Oo nga po, may starfish.”

"Don't be full of yourself. I just came because this place has the nicest spot to enjoy the view of the sea." "I'm not. Just enjoy yourself," sagot naman nito kaya itinutok ko na lang ang aking paningin sa karagatan. This is weird. Kahit siguro isang oras kong titigan ang karagatan kung katabi ko naman ang nagpapainit sa ulo ko ay hindi ako mapapanatag. Isa pa, binabagabag din ako sa mga salita ni Uncle Ilay.