Novel & Cerita Quotes About Using People

"Kumusta po, Ma'am?" "Ayos lang, hija. Hindi ko na siguro kailangang tanungin kung kumusta ka nitong mga nakaraan. I know you're doing great." Peke lang akong ngumiti. Yeah. Bago ako naging okay, dumaan muna ako sa matinding pagsubok. Totoo iyong quotes na, ”People only see what you achieved, but they never know you struggled." "Opo..." "I missed you, hija." Kita ko ang lungkot sa kaniyang mga mata. They seem real. O magaling lang talaga siyang umarte.

"Masyadong malawak ang mundo, para habulin ang isang bagay na hindi naman para sa'yo." Bahagyang kumunot ang noo ko. Pamilyar sa akin ang Patama Quotes na sinabi niya, sapagkat minsan ko nang nabasa iyon noong dumaan sa wall ng Fezmuk ko. Hindi ko nga lang inaasahan na siya pa ang magsasabi ng mga katagang 'yon sa akin.

Nagtatampo ako sa pagbibintang na ginawa niya pero hindi nito matutumbasan ang pagmamahal na mayroon ako para sa kan’ya. “Magiging okay din ako kapag magpapagaling ka na. Alam mo ‘yang mga tao sa paligid puro lang naman sila salita pero hindi nila ginagamit ang isip at puso nila.” Mas marami ang tao ngayon na kayang magbitaw ng mga ‘di kaaya-ayang komento sa social media dahil nagkukubli ang kanilang tunay na pagkatao sa likod ng isang pekeng pagkakakilanlan. Hindi nila naiisip na hindi kailangan ang pangit nilang komento dahil wala naman itong magandang maidudulot para sa taong pinagsasabihan nila.

Di nagtagal, makakalimutan na ng mga tao ang nangyari, at babalik na ang katahimikan. Natuto rin sila sa pangyayaring ito na malakas ang internet, pero parang tubig, kaya kang dalhin o kaya kang lunurin. Huwag basta-basta gamitin ang internet para manakit ng tao. Kapag nag-backfire, ikaw ang masasaktan. "Kung wala na kayong ibang sasabihin, umalis na kayo. Huwag kayong magkukumpulan dito na parang mga bubuyog, nakaka-apekto kayo sa negosyo ko."

seryoso niyang sabi at seryoso na rin ang kanyang mukha. Mahina akong bumuntonghininga at saka ngumiti, no'ng nakita niyang ganoon ang aking itsura ay lumuwag naman na ang kanyang mukha na lalo akong napangiti, dapat lang na umamo siya sa akin. "Don't be hard and harsh to your people, you can simply give them a guide" "I know, I know... but isn't their job to do what they know they should?"

"Team tayo, 'di ba?" Naramdaman ko ang bahagyang pamumula ng mga pisngi ko kaya uminom na lang ako ng kape. "Oo na, team na kung team. Pero baka isipin ng mga tao na masyado mo akong ini-spoil." "Let them think what they want. In the corporate world, perception is half the battle. If they see how much I value you, they'll think twice about crossing you," paliwanag niya. "By the way, Rule Number Forty."

Sarkastiko long komento at humalukipkip. "Well, that's nice. At least I know it's working...somehow." Tinanggal niya ang suot na salamin at nilapag ang laptop sa coffee table sa harapan namin. "As I was saying, I am not trying to be but if someone knows how badly gossips can affect your life then that's me. It's not good for you if you let them dictate your identity as a person. I know that from experience and still navigating. I am not perfect."

The truth is, it’s a cruel world out there. “People will do more for you with a simple thank you.” Kapag ganito siyang makipag-usap, pakiramdam ko ay magkasing-edad kami. And although I don’t share the same views because I’ve been burned before, may sense naman ang sinasabi niya sa akin.

Hindi niya ginamit ang kanyang posisyon; ginamit niya ang kanyang resources. “Roberto, bakit mo ibinibigay ang mga assets mo para sa mga taong hindi mo naman kakilala?” tanong ni Mommy noon. Ngumiti si Papa, hinaplos ang ulo ko. “Margo, wealth is only paper until you use it to shield someone from the storm. Hindi tayo mayaman para magkaroon ng maraming gamit. Mayaman tayo para magkaroon ng kapangyarihang protektahan ang mga walang laban.”

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.