Quotes For My Husband Novels & Stories

He smiled at me. He held my chin at tinaas iyon kaya nagtama ang mata namin. How I love his chocolate colored eyes. "It's my job afterall. I'm your husband" "But I don't know how to compensate you" sabi ko nung binaba nya na ang pagkakahawak nya sa mukha ko at naglakad na pabalik sa table nya. Humarap sya sakin at ngumiti. "I know hindi ka papayag kapag sinabi ko na ang compensation is umuwi ka na sa bahay"

Nababaliw na siya. "Hell? Living with you and having you as my husband is hell already. You are a monster living in hell!" singhal niya dahilan upang hawakan nito ang mukha niya. Pinisil nito iyon. Hindi nito inalintana ang pawis niya at dumi sa kaniyang balat.

Taste my skills, my husband. Husband, what? Eww.

Pwedeng patulak kahit konti? "I didn't know being married is like this, thank you wife" sabi nya, bulong lang yun pero halos mabingi ako kasi yun na lang ang lagi kong gustong marinig. I can't help but smile. My Kasper is back

My Groom is a Husband like no other. Is this a quote? Ahhh. nevermind. “Like no other” is enough for me. Kala mo nagbabasa ako ng joke lines. But it's true Sean. She is your wife, and you, her Husband. I'm proud of it. First sentence pa lang. My heart got the signal na kumabog ng mabilis ang puso ko. I thought di niya napapansin na ako ang pinaka-unique na tao sa mundong to. ☺

Hindi ko namalayang umiiyak na pala 'ko. "Pinapangako ko, ang bawat araw na kasama mo 'ko ang magiging pinaka masasayang araw ng buhay mo. I will try my best to be a perfect husband for you, my wife. Hindi man habang buhay, pero hangga't pwede pa ay ipaparamdam ko 'yon sayo." Patuloy sa pagtulo ang mga luha ko sa mata at ako na mismo ang humalik sa kanya. Hindi ko na alam ang ginagawa ko.

Singsing na simbolo ng walang hanggang pagmamahal at respeto namin para sa isa't isa hanggang wakas. "I know, I'm not the best husband," simula niya sa inihandang vow habang diretsong nakatingin sa akin, "nor the best man on earth. You also know that I'm not good with words but despite of my imperfection there's one thing I've ever been sure, Cassie. And that is I can't live without you anymore." Tumikhim siya sandali, waring nag-aalis ng bara sa lalamunan.

Ngayon pa lang ay sobrang saya ko na dahil hindi ako nagkamali kung paano namin sila pinalaki ni Theseus. Hindi man kami perpektong magulang ngunit tinitiyak namin na mabigyan sila ng sobra-sobrang pagmamahal. "I love you, my lovely wife." my husband kissed "I love you, my grumpy hubby." ngumisi ito. "Not anymore, my love." he kissed my lips this time.

At naaawa ako sa sarili ko kapag naaalala ko yun. That version of me is weak, halos hindi ko matulungan ang sarili ko noon. Love made me blind that time at sa tuwing nagkakaharap kaming dalawa alam na alam kung ibabalik niya naman yung nakaraan. I can't understand him. Michel de Montaigne quotes was true. "A good marriage would be between a blind wife and a deaf husband." A good marriage, huh.

sabi n'ya. "thank you, dahil pinaglaban mo'ko sa daddy mo." sabi ko. "no need to thank me. Handa kong gawin lahat, kahit pa isuko ang lahat kay dad." sabi n'ya. Niyakap ko s'ya ng mahigpit. Ito lang muna ang tanging magagawa ko sa ngayon. "I love you, my husband." sabi ko. "I love you too, my wife." ganti n'ya.