Quotes For Nature Photography Novels & Stories

"Dito na lang tayo sa loob ng sasakyan mamaya magpahinga. Umupo ka na muna, Babe, kanina ka pa nakatayo diyan." "I am okay lang naman, Babe. Sobrang nag-enjoy at na-appreciate ko ang nature. Lalo na preskong simoy ng hangin." "Ako rin, Babe." Tumayo ako at pumwesto sa likuran niya at niyakap siya. "I am so glad that I take you here. Our first time," bulong ko. "It's quite and refreshing. Malayo tayo sa mausok, maingay, at gulo. Let's take a picture na muna." Kinuha na naman niya ang kanyang cellphone sa bulsa at itinutok ang camera.

the photographer exclaimed and lean his head to me. "You're so damn perfect, Cherry!" dagdag pa nito saakin. Ngumiti ako dito at dinampot ang isang litrato ko na naka upo sa isang turquoise bench, the scenery and the beach was breathtaking. It was a pictured-perfect shot. Napabilib ako sa galing nito kumuha ng angulo.

“She’s natural. Let me try to get her some shots.” Tumabi ang isang kumukuha ng larawan. Ang photographer na nasa harapan ko ay may pinagawa sa aking isang pose. After he took shots, pinakita niya ito sa kaniyang kasama. “I told you she’s natural.” Ngumiti sa akin ang photographer. “Your beauty is indeed perfect for this shoot. Lalo na at puti ang suot mo. You look so pure, Miss Leah.”

“Oo, kapag wala akong ginagawa iyan ang pinaglilibangan ko. Hindi man masyadong maganda dahil sakto lang ang linaw ng phone ko. Mas maganda naman ang mga kuha ko kesa d'yan sa litrato sa laptop mo. Kung gusto mo, pwede mo ako pahiramin ng cellphone mo tapos may wine sa baba at glass pwede natin subukan kuhanan for example. Doon tayo sa garden para maganda ang maging background at ilaw.” Suggest ko ulit, mas maganda na makita niya at makapag desisyon siya. Hindi ito kumibo, abala pa rin ito sa pag tingin-tingin ng pictures sa gallery ko. “No need, these photos are the evidence that you have talent in this field. Look's like you're the one we're looking for. So, tomorrow morning at 7am be read

"Well then..." Hawak naming dalawa ang phone, we started taking pictures together. And I must admit, it was fun. Nautusan pa nga niya si manong bangkero na kunan kami ng litrato habang palubog ang araw. I don't know if it's possible since it's against the light. Ngunit nang makita namin ang mga kuha ni manong ay napaawang ang aking labi. A silhouette photo! "Hala ang ganda!" I exclaimed.

‘Eyes on me. ‘Perfect!” Sunod sunod na sabi ng photographer ganun din ang sutter. Matapos ang halos kalahating oras ay ibinaba ng photographer ang camera saka tumingin sa monitor. Napangiti ito. “Wow.” Lumapit naman ang assistant director. Napailing ito nang makita ang litrato. “Ang ganda!” bulalas nito. Mahinang natawa ang photographer. “Sa totoo lang…, mas gusto ko itong sunset vibe kesa sa morning batch.”

Hindi mapalis ang ngiti habang tinititigan ni Athena ang mga larawan sa DSLR Camera na hawak niya. Magaganda ang kuha ni Rosie—natural, candid, at punong-puno ng emosyon. Parang kinunan mismo ng panahon ang mga sandaling iyon. Ang liwanag ng araw, ang saya ng tawa ni Martheena, ang mga sulyap, ngiti, at titig... lalo na ni Martin.

Hindi ako makatulog noong hatinggabi matapos ang unang araw ng aming photoshoot kaya naman napagpasyahan kong lumabas sa aking cabin sa small resort kung nasaan kami. Yakap ko ang sarili habang naglalakad sa boardwalk, pinagmamasdan ang magandang tubig. Maaliwalas dito lalo na’t gabi. Tila nagre-reflect ang liwanag ng buwan sa bawat galaw ng tubig. Nang biglang may tumawag sa akin. Nang lingunin ko iyon ay ang photographer kanina, mukhang lumabas sa cabin kung saan ito nananatili.

Paano ba naman kasi ay napakagwapo niya sa lahat ng anggulo, talagang walang tapon. "Pwede bang ecollage nalang natin iyan? Ang gwapo niya sa lahat eh!" Ani Tanya na kanina pa pala nakasilip sa may bandang likuran ko. She's damn right. Pareho kami ng naiisip kaso hindi naman iyon pupwede. "Mas maganda talaga na isang picture lang ma'am para mas makafocus ang tao." Komento naman ng photographer at tumpak na tumpak naman ito.

biglang singit ng isang official photographer ng parke na may hawak na malaking DSLR camera. Bago pa man ako makatanggi, agad kaming hinila ng photographer para pumosisyon sa harap ng malaking fountain. Dahil sa bilis ng pangyayari, nakakuha kami ng accidental family photographs. Sa unang kuha, nakatingin ako kay Luna habang si Zion naman ay nakatingin sa akin, ang kaniyang mukha ay may kasamang banayad na ngiti. Sa sumunod na flash, sabay-sabay na kaming tatlo na tumatawa dahil biglang nilitratuhan ng photographer ang pagkiliti ni Zion sa tagiliran ni Luna. "Ganda ng kuha, Sir! Mukhang masayang-masaya ang pamilya niyo," papuri nung photographer habang ipinapakita ang preview sa screen ng ca