Kailan Pinatay Si Dr Jose Rizal Mga Nobela at Kwento

Subalit ngayon ay nasa harapan na niya mismo ito. This... This was the place the Philippines' National Hero shot and killed. Ngayon, nakatayo siya sa lugar kung saan bumagsak ang walang buhay na katawan ni Jose Rizal. She has this sudden goosebumps all over her body. OA man, pero wala siyang magagawa. Ngayon niya lang na-appreciate ang kasaysayan. "Alam ko isang swiss sculptor ang nag-designed niyan eh. Nakalimutan ko kung sino." tukoy niya sa rebulto.

Nang niyakap niya ako ay walang pag-aalinlangan ko siyang niyakap pabalik upang maipadama ko rin naman sa kaniya ang pagmamahal kong walang katapusan. “Mahal na mahal din kita, Raze. Walang katumbas na halaga ang aking pagmamahal sa `yo kung kayaʼt gaano pa man kalayo ang iyong antas sa akin, tinitiyak kong balang araw ay maabot ko rin iyon dahil sa aking pagpupursige sa iyo, aking iniirog.” Una siyang kumawala sa aming pagyayakapan. Pinisil naman niya ang aking ilong. “Mukhang malalim na ang iyong natutuhan sa nobelang isinulat ni Dr. Jose Rizal, a!” Napahalakhak na lamang ako bilang tugon.

Kahit gulat ay diko maiwasang mapangiti sa sinabi ni kuyang kondoktor. Agad akong bumaba sa bus ng huminto sa gilid ng luneta park. Nagsimula na akong maglakad at linilibang ang sarili sa mga puno at mga naghaharotang nag date sa park, hanggang sa mapagud ako at umopo sa upoan na nasa gilid at sa kalayuan ay tanaw ko ang monominto ni Dr. jose Rizal. "Masaya na ako, bakit kasi pinagtagpo pa tayo," sabi ko sa sarili habang tumitingala sa langit dahil sa ayaw kung maiyak.

Malakas kong sabi sa mga doctor na nagdala kay Rhyna at Renzo sa operating room. Hindi ko na alam ang gagawin. Para akong mababaliw! Sana pala hindi na lang ako umalis! O di kaya'y, sana hindi ako nahuli! Maya-maya ay dumating na si Kuya Rafael. Dala nito si Willa at si Tito Alejo. But I was shocked when they declare that Tito Alejo's dead on arrival. "Shit! This is all my fault!" Malakas kong nasuntok ang pader. Wala na akong pakialam kung dumugo man ang kamao ko.

"Kaia Aurora Esguerra has to be excused." Napataas ang mga kilay ko nang tumingin sa direksiyon ko si Dr. Adin. Hindi na niya ako kailangang hanapin dahil nasa unahan lang naman ako. Pero parang kahit hindi rito ang pwesto ko, mahahanap pa rin niya ako. Pati si Mrs. De Leon ay tumingin sa akin, nandoon na naman iyong pag-aalala sa mukha niya.

Sinali pa nila ang kanilang sarili sa sitwasyon ito at ngayon, si Jane ay naging sakripisyo sa hindi inaasahang pagkakamali sa planong ito. Ang taong nakakaalam ng katotohanan, maliban sa kanya, ay ang namatay na si Rosaline, pati na ang mga masasamang taong naglaho ng walang bakas matapos ang pangyayari. Maliban na lang kung mahanap niya ang mga masamang taong iyon, hindi niya magagawang malinis ang kanyang pangalan.

Kahit ilang beses akong lumunok ay hindi mabawas-bawasan ang bara sa lalamunan ko. “Walang nakaligtas sa nangyaring pagsabog, ma’am. Hindi na rin makilala ang mga bangkay dahil sa tindi ng pinsalang tinamo nila. Halos magkalasog-lasog na ang karamihan sa kanila. Iilan lang sa kanila ang hindi nawasak ang mukha,” pormal ngunit puno ng lungkot na sabi ni General Gallardo. Nakita ko ang pagkuyom ng mga kamao ni Darwin kasabay ng paghagulgol ni Tita Angela sa tabi ko.

LORIE LOVE “Kaya natin ito self,” sabi ko sa sarili ko habang nag-aayos ako ng mga gamit ko na dadalhin ko. Mas binilisan ko ang kilos ko dahil ayaw ko naman na maghintay sa akin ang pinsan ko. Siya kasi ang maghahatid sa akin sa bahay ng mga Zuares. After ko mag-impake ay hinintay ko na lang ang pinsan ko dito sa labas ng bahay namin.

sabi ni Jazel Ontario. Si Esteban ay hindi mapalagay, dahil nakikita niya na si Rolando Lantoc ay isang napaka mapaghiganti at mabisyo na babae, ngunit si Esteban ay walang pagpipilian. Hindi niya maaaring balewalain si Harold Corpuz. Kapag si Rolando Lantoc ay talagang napatay, malamang na magkakaroon ng kaguluhan sa loob ng Bansa Mawawasak ito, na hindi magandang kinalabasan para sa sinuman.

Kakaiba ang pananalita nito. "Kababata siya ni Rizal," pilyang ngumiti si Jeyzel. "Mas okey na kaysa naman nagmula pa sa panahon ng Bagong-Bato 'di ba?" Napangiti naman ang dalawa. "Jeyzel!" saway ni Jia. Pinandilatan nito ang kaibigan na natutop naman ang bibig. Binalingan ni Jia si Padre Darwin. "Alis na ho tayo."