Quotes On Alumni Homecoming Novels & Stories

Now I'm convinced that I don't need a companion to survive a one hellish boring day. "Really? So, you're also free tonight?" Umaasa niyang tanong. "Pupunta kami sa bistro mamayang gabi. Malapit na kasi ang alumni home coming kaya naisipan namin na doon na lang magkita-kita para makapagmeeting. Pupunta ka naman sa Home Coming, ‘di ba?" Kumunot ang noo ko. Saglit akong natahimik at hindi agad nasagot ang tanong niya. Since I graduated, I didn't attend any alumi home coming.

Sa dami ng bumabagabag sa akin mukhang okay din na magsaya ng kaunti ngayong gabi. Nauna kami dito sa bar dahil sinundo pa daw nina Sunny si Yona. Mukhang tatakas lang daw ito. Hindi ko naman masisisi ang nanay niya kung higpitan siya kahit na twenty four years old na siya. Medyo wild kasi ang babae. Nakikinig lang ako sa usapan nina Macy at Barbara. May alumni homecoming daw ang batch namin ng elementary, high school at college. Same school kami mula elementary kami. College na lang talaga kami naging close noon.

may kinuha sa bag niya. “Taran!”Saka inabot niya sa akin. “Invitation for Alumnai Homecoming! Mga kakalase natin noong elementary. Excited na ako makita ang mga kakalse natin noon!” Kung sa nagdaan na linggo nakita ko ang College mates ko. Ngayon naman Elementary? Hirap na di grumaduate sa University no?

Sabay sip na orange juice na inorder ko para sa kaniya, kanina lang. "What is it? medyo 'di na rin kasi ako updated sa mga school events natim after graduation. You know my husband sobrang seloso non." sambit ko sabay inom ng coffee na inorder ko na may flavor na latte. "Ahmm! Nabasa ko kasi sa page ng University na magkakaroon kasi pala tayo ng alumni home coming with our batches and Harris too." na e-excite na sambit nito.

sagot ni Brianna. “Kape nalang, hindi ko pa nga nasusuot yung mga pinamili naten last month e” sagot ni Sasha. Nag kape ang magkaibigan sa mall malapit sa kanilang opisina …. “ at eto na nga ang latest Bessy” Sabi ni Sasha. “Ano nanaman yan at parang excited ka sa ikkwento mo “ ani ni Brianna. “ Magkakaroon daw tayo ng Alumni Homecoming ngayong weekend, Batch 2014. Abay syempre hindi tayo pwedeng umabsent don..” gigil na sabi nito.

Para kay Harvey, minumulto siya ng kanilang paninibugho. Sa wakas ay nakakita sila ng pagkakataong ilabas ang kanilang saloobin, natural na hindi nila palalampasin ang pagkakataon. Ang mga alumni na kinamumuhian ang mahirap at pinapaboran ang mayaman ay natuwa rin. ‘Salamat na lang at hindi kami nagsama ni Harvey. Kung hindi, ano ang maaaring ibigay sa akin ng isang walang halagang basurang tulad niya?"

Veritas Centennial Celebration. Ang tagumpay ng selebrasyon sa Unibersidad ngayong taon ay hindi lamang dahil sa pagiging nangungunang Unibersidad sa Valencia, kung hindi dahil sa mga taong nakatutok nito. Kung kaya't maraming tanyag ng alumni, ang siyang nagdagdag ng sigla at kahalagahan sa selebrasyon. Ang mga inimbita na alumni ay pawang mga kilalang personalidad sa kani-kanilang larangan. Paulit-ulit na ring sinipat ni Mauren ang mga ito.

pagpapakilala ko naman sa sarili ko. Malawak siyang ngumiti saka tumango sa sinabi ko. "Bukas na pala ang Alumni Home Coming ng batch namin. Pwede kang sumama, Elysia"pahayag niya. Sabay kaming bumaling kay Xavi ng dumating siya. At tumayo sa tabi ko. "Ang dami naman ng binili mo. Mauubos mo 'ba 'yan?"tanong niya sabay turo sa limang cotton candy na hawak-hawak ko.

Sabay sip na orange juice na inorder ko para sa kaniya. "What is it? medyo 'di na rin kasi ako updated sa mga school events after graduation. You know my husband sobrang seloso non." sambit ko sabay inom ng coffee. "Ahmm! magkakaroon kasi ng alumni home coming with our batches and Andrew too." na e-excite na sambit nito. "Ah! ganon ba. Kailan ba 'yon? para masabi ko sa husband ko. Alam mo naman 'yon masyadong busy na tao." dagdag na wika ko.

sinabi ko nang puno ng pagbabanta sa boses. “I promise.” Maraming tauhan si Marl. Nakita ko na ang iilan nang pumunta kami sa Alumni Homecoming kagabi sa Western Eagle. Kahit sa malayo ay tanaw na tanaw ko ang mga nakaitim na T-shirt na nagmamasid sa paligid kahit saan ako pumunta ng gabing iyon. Muntikan na nga silang sumugod sa mga oras na nagkaharap kami ni Ryu. Pero mabilis ko silang pinandilatan ng mga mata para matigil sila at manatili na lang sa kung saan sila nakamanman.