Going Home Quotes Novels & Stories

It was both amusing and ironic how one can have her mind at peace while her heart frantic. Instead of saying yes to his question, I just exclaimed, “This is so fetch!” then kissed him like there will be no tomorrow. Our next day was still spent in their village where the members of their pack were already packing and readying to leave the place they once considered as their home. Nakakatawa pero noon ay buong akala ko talaga na ang tahanan ay isang lugar na kaya ako napapagod sa palagian naming paglilipat ay dahil gusto ko nang makahanap ng espasyo ko sa mundo. Mali pala ako at tama si Lola Panya. Home is not a place; home is a person or a group of certain people. Home is wherever your heart

sarkastiko kong sabi " I told you your highness. Your wife's gone. Just give me a night to prove myself to you." Sumasakit ulo ko dito. " I'll give you a chance to live. If you don't scram and evaporate right now. Might as well your destination will be at funeral homes. Denver, go escort her outside." " Yes, your eminence." " No! I won't go home. A-actually I don't have a home anymore."

Kinakabahan ako ngayon sa kaniyang pagtatanong. “Stay away from Kein.” Ngayon, nakatitig na siya sa aking mga mata. “Go home. Why don’t you go home? Whatever I have done to you before. Fine, sorry, as long as you go home. Don’t be there with Kein.” Napahinga ako nang malalim. “Ilang beses ko bang sasabihing uuwi lang ako kapag nakauwi na ang parents nati—”

“Hindi ko intensyon na takutin ka, Ceila. Pero gusto kong malaman mo na… whatever world I came from, whatever darkness I carry, I will do everything...everything para hindi kayo madamay.” Tumulo ang luha ko, at idinantay ko ang ulo ko sa balikat niya. “Promise me, Atticus…” pabulong kong sabi. “Promise me, you’ll come home no matter what happens.” Hinaplos niya ang likod ko, saka dahan-dahang hinalikan ang gilid ng ulo ko. “I swear,” mahina niyang tugon, ngunit ramdam ko ang pwersa sa bawat salita. “I’ll always come home to you.”

Kumunot ang noo nila habang nakatingin sa akin "I'm going home," malamig na sabe ko. Hindi ko na sila hinayaang magsalita. Lumabas kaagad ako ng HQ at naglakad sa mahabang pasilyo habang tinatahak ang parking lot upang marating ang kotse ko.

“Hindi naging madali ang lahat ng pinagdaanan ko.” Hindi ko na kailangang isa-isahin. Makikita sa mata ko. Mararamdaman sa boses ko. “But life has a way of bringing you back to where you truly belong.” Bahagya akong ngumiti. “At ngayon… nandito na ako.” Napatingin ako sa anak ko. Sa pamilya ko. “This family… gave me something I never thought I would have again." Saglit akong napahinto. At saka ko itinuloy. “A home.”

Always remember that, okay? Naramdaman kong tumango-tango ito sa akin. "Go back to sleep na, pasyal kita bukas." I hummed my favorite song to her until she fall asleep again. "...hmmm...Sometimes good-byes are not forever It doesn't matter if you're gone... ....I still believe in us together...mmm ....I understand more than you think I can You have to go out on your own...mmm ...So you can find your way back home...mmm"

–Ann Landers Tama si Ann, lilipas rin. Darating ang araw na makakalimot rin si Harah. Tipong hindi na tutulo ang luha niya sa sakit kundi dahil sa saya. Paulit ulit nireremind ni Harah ang sarili gaya ng sinabi sa quotes ni Alyson. Sabi niya: "The only thing a person can ever really do is keep moving forward. Take that big leap forward without hesitation, without once looking back. Simply forget the past and forge toward the future." –Alyson Noel

Hindi ko siya inangatan ng ulo. "Mabuti naman at gising ka na," tugon ko sa malamig na tono na kasing lamig ng kape barako na lumalamig sa harap ko. Kumukuha siya ng tocino nang magsalita ulit. "We're going home. Today."

Naupo ako sa bench at pinanood ang bagong batch ng mga paseherong bumababa galing sa pampasaherong bangka. In fairness sa lugar na ito. Wala pa ni isang lumapit sa akin para kumuha ng litrato o autograph. Everyone is just minding their own business. Living their own lives. Amoy malinis rin ang hangin na nagmumula sa dagat. Eh kung sumakay na kaya ako sa isa sa mga bangkang 'yon? Kaso nakalimutan ko na ang exact address ng ranch namin. Ayaw pa mag-reply ni Dad!