Quotes On Breakfast Novels & Stories

May meeting sana ako ngayong umaga pero tanghali na nang magising ako. “Good Morning,” nakangiting bati sa akin ni Omeng, “ May dala itong tray na puno ng niluto nitong almusal. Bacon, egg, vegetable salad, corned beef at toasted bread saka mainit na kape, “Breakfast in bed?” ipinatong nito sa mesa ang tray. “Hindi mo ako ginising,” sita ko dito. “Parang ang sarap ng tulog mo eh. Saka hindi mo naman madalas ginagawa ito kaya okay lang namang paminsan minsan magpahinga.”

Agad akong lumayo sa kanya at umupo sa isa pang lounger. May mga pagkain na sa mesa. Nakita ko ang isang kasambahay na dala ang mga ito kanina. May ham,corned beef,bacon at egg tsaka fried rice. Meron din fresh juice tsaka iba't -ibang sliced fruits. Heavy breakfast ang inihanda nila sa akin ngayon. Usually salads lang naman ang kinakain ko. "Eat your breakfast."Mando nito sa akin. Napaka bossy talaga. Akala niya siguro sa akin isa sa mga tauhan niya. Kakain naman talaga ako kahit di niya pa sabihin . Alangan namang titigan ko lang ang mga ito.

Gusto niyang matiyak na hindi panaginip lang ang naganap sa kanila kagabi. “Good morning,” sabi nitong inilapag ang pancakes at bacon and egg na niluto, “Breakfast is ready,” lumapit ito sa kanya at hinalikan ang nuo niya, “Come on, habang mainit pa,” hinila nito ang bangko at pinaupo siya. Napangiti siya. Ngayon lang may humahalik sa kanya pagkagising niya sa umaga. Nuon pa niya pinapangarap ang ganito.

Malaki ang ngiti at parang sobrang saya niya. "The sunlight was too bright." Busangot kong saad sa kaniya. "You'll be late if you're not going to sit up and eat your breakfast." I normally don't eat breakfast. But I find it sweet when Fenrill make breakfast for me. "Alright. You have work today, right?" Ohhh, today's breakfast is chocolate pancake with strawberries on it and some fruits. "Yeah, but I will not take too long in the office today." Maaga siyang uuwi mamaya, I should too.

Kinukupitan nga niya at dinadaya si Qyla at Jessica kapag may ambagan sila sa pagkain kapag nagkakayayaan sila na kumain sa isang sikat na fast food. Anong pinagsasabi nito na hindi siya marunong magsinungalin? O baka naman sadya yata talagang marunong itong bumasa ng tao kaya alam nitong hindi siya nagsasabi ng totoo. “Nag-breakfast nga po ako.” Tumaas lang ang mga makakapal at itim na itim nitong mga kilay, hindi pa rin naniniwala sa sinabi niya. Muli nitong inilahad ang kamay sa upuan na nasa harapan nito.

How did I survive without these? "l used to. But I forgot how to eat breakfast for so long now. Ito ulit ang unang beses." Malungkot kong iginalaw ang kutsara ko para sumandok ng pagkain at magpanggap na kumakain kahit hindi naman. Jascha smiled. "l am glad to be cooking your first breakfast after 'so long'. Breakfast is the most important meal of the day, don't worry, I can cook breakfast for the both of us from now on."

Pinilit kong ngumiti habang pinagmamasdan siya. "Good morning, Adon," bati ko, habang bumabalik sa mesa at umupo. Nakita kong nagpre-prepare siya ng mga pagkain—eggs, bacon, at pancakes na mukhang ginawa sa pagmamahal. "Good morning, Aubrey," sagot niya, sabik na ngumiti sa akin habang nag-aalaga sa mga pancake na nagbabubble sa pan. “I thought I’d surprise you with breakfast. I hope you like it.”

Marahil ang pagluluto ang pinagkaabalahan niya habang hinihintay akong bumangon. "Maupo ka na let's eat brunch (breakfast at lunch)," alok niya habang inaalalayan ako na umupo. "Hindi ka pa nagbi-breakfast?" Umiling siya habang sinasalinan ako ng pagkain sa plato. Kung dati ay kikiligin na ako, pero ngayon mas lalo akong binabalot ng konsyensya at takot.

"Oh, God Joaquin! You stink! Come on, get up there! Go to the bathroom now and take a shower. We will have breakfast downstairs." Napaungol siya at marahas na bumangon paupo. "No need Mom, I was done with my breakfast in bed a while ago." Sarkastikong sabi niya sa namamalat na boses. "The best fucking breakfast ever." Tukoy niya sa sermon ng ama. Malalim na buntong-hininga ang narinig niya mula sa kaniyang mommy at yumakap sa kaniya mula sa tagiliran. "I'm really sorry son." Malambing na wika ng ina.

sabi ko na lang at ininom na ang iced chocolate na lagi ko iniinom kapag umaga pero hindi na ako kumuha nung pagkain dahil mukhang iyon ang naamoy ko at ayaw ni baby noon. “Eat this if you don’t want to eat the breakfast,” sabi niya at naglapag ng isang lalagyanan sa harapan ko na puno ng sliced strawberries, ngumiti naman ako sa kaniya at nagsimula na kainin ‘yung strawberry ko.