Quotes On City Lights Novels & Stories

I looked at the beautiful view from her wide glass window and couldn’t help but be amazed at the beautiful view of the big city. Para bang umulan ng bituin sa lupa ang mga nagkikislapang mga ilaw ng syudad. Malayo sa amin na dikit dikit ang mga bahay at madilim ang bawat eskinita sa ganitong oras, dito sa maynila ay tila ba hindi nawawalan ng buhay kahit ilan pang oras ang dumaan. “T*ngina mo Santa Maria! Huwag ka ngang magulo! Tusukin ko iyang mata mo eh!” mura ni Gene habang nilalagyan ako ng eyeliner.

Tanging ilaw sa poste at ng mga nagdadaang sasakyan ang nagsilbing liwanag. Lumakad ako hanggang marating ko ang gilid ng bangin. Sa ibaba nito isang magandang view ang tumambad sa akin, ang city light. Napaka aesthetic mula rito sa taas. Huminga ako ng malalim. Ikinakalma ang dibdib na mabigat. Muling naglaro sa utak ko ang kaninang kaganapan lang. Natagpi sa isip ko lalo na ang reaksyun ni Jezra. Kung paano niya akong pinagtaasan ng boses sa harap ng ibang tao—ang galit niyang mukha.

Binati rin ako ng doktor niyang kaibigan bago sila umalis at iniwan kami roon dalawa. “It’s nice here. City lights are everywhere, kahit na gabi na maliwanag pa rin sa paligid,” I said, opening a topic because he isn’t talking. “Hoy…” Hinawakan ko ang braso niya at bahagya iyong inalog dahil wala pa rin siyang sinasabi. “Aren’t you going to say some—”

Sa kaniyang paningin, nagmistulang mga kumikinang na langgam sa baba ang mga gusali at iba ibang estabilisyemento dahil sa taas ng kinalalagyan niya ng mga oras na iyon. Ang mga city lights sa baba ng gusali ay parang isang kapatagan ng milyong milyong bituin na kumikislap sa nakabibighaning tanawin ng lungsod tanging ang kalawakan na lamang ang mas maliwanag kaysa rito. Ang hangin ay malamig at malakas sa rooftop, kaya’t kailangan niya ng isang bagay na makakapag paramdam sa kaniya ng init, ang alak.

It appeared to be a splendid graffiti, complementing with the breathtaking city lights. Wow! Hindi ko maiwasan ang mapanganga. Feeling ko, lahat ng mga iniisip kong negativities ay naglaho na lang na parang bula sa ganda ng tanawin na aking nakikita. And I would even bet that every single lady in town would want to switch places with me right now, while staring at how those thin rockets pierced the dark sky and burst into millions of colorful stars.

I know that smile is not genuine, and I would want to see her smile genuinely. I heaved a deep sigh as I leaned back to my swivel chair. The city’s night lights illuminated the whole place. It’s funny but you can only see the city’s beauty at night when everything is black and you got to appreciate how the lights sparkled despite the darkness. “Sir, aalis na po ako,” my secretary said.

I was hesitant na tanggapin 'yon, pero sa huli ay tinanggap ko rin. "Salamat." Tugon ko matapos tanggapin itong Suit niya. "Ang ganda, noh?" Tanong ko sakaniya habang tinatanaw ang mga ilaw mula sa isang city kung saan makikita ang nag-lalakihang mga gusali na nag-rereflect sa dagat. For short, city lights. "Yeah... Ang ganda," He said huskily, I glanced at him only to find him staring at me.

Neon signs changing hues, blinking lights dancing like stars in motion. “The countryside has its charm,” sabi ni Marga. “But the city has its own beauty too—just look at those lights. They shine like stars. A different kind of stars.” Tumingin si Brandon sa direksyong itinuro niya, then let out a faint chuckle. “You’re romanticizing light pollution. Marga, you shouldn’t have studied business. You should’ve taken liberal arts.” Napatawa si Marga, hindi dahil sa insulto, kundi dahil totoo naman. She stared at Brandon, silently wondering how someone so intelligent could be so emotionally detached.

Arte-arte. Tumingin ako sa ganda ng tanawin at napa-ngiti. Gabi na at ang ganda-gandang pagmasdan ng City lights na nagpapaliwanag sa siyudad. The scenery was so damn breathtaking. At hindi na ako nagsisisi sa pagsama kay Vava dito. It's so...romantic. When a day is said and done, In the middle of the night and you're fast asleep, my love.

Nagkuwentuhan lang kami saglit bago binaba ang tawag. Dahil hindi naman ako inaantok ay bumangon ulit ako at tumambay sa tapat ng glass wall. As I watch the city lights, I can't help but smile. Dati pangarap ko rin ito, ang umupo habang pinapanood ang matingkad na ilaw ng siyudad. Yes, it might be just a lighted building by someone but for me it's my dream. Parang nakakagaan ng loob habang tinitingnan ko ang mga ito. It motivates me to work harder and chase more of my dream, and that's what I am going to do.