Quotes On Focus On Goal Mga Nobela at Kwento

Dinampot ko ang note at binasa. 'Focus on your studies, but remember whose bed you're coming home to. – G.’ Focus on my study?! Paano ako makakapag-focus kung ang dami niyang pakulo! B*wisit ka, Gab! Ang epal epal mo kahit kailan! Napaupo ako sa sofa at napahawak na sa ulo. Wala na. Ang plano kong maghanap ng poging doctor para inisin siya ay talagang imposible na.

Ang tsokolate niyang mga mata na kahit pa laging walang emosyon ay parang mayroong sinasabi. "Seatbelt." Kasabay nu'n ay ang pag-buckle niya ng seatbelt sa akin. Napakurap ako nang tuluyan na siyang lumayo at minaobra ang sasakyan. Pasimple kong hinawakan ang puso ko. "Kalma lang," bulong ko sa sarili. "Kumalma ka lang. Focus sa goal. 'Wag kang munang madi-distract." Mangha akong nakatingala sa napakataas na building. Nakababa na kami sa sasakyan at ibinigay ni Archer ang susi sa isang valet.

"At bakit kailangang ganito ang tayo? Para akong iihi sa kanto!" "It's called a stable base. Kung hindi matigas ang tayo mo, itatapon ka sa likod ng pwersa ng bala," paliwanag niya, sabay lapit uli sa akin para itama ang pagkaka-kuba ng balikat ko. "Focus. Isipin mo, 'yung target ay hindi lang papel. Isipin mo, 'yan ang lalakeng bumasag sa glass window mo."

"Pero sa ngayon kailangan mo nang tapusin 'yan. Forget all your negative thoughts at lagi mong isipin na matatapos mo 'yan. Isipin mo yung goals mo, isipin mo yung mga bagay na nakakapagpasaya sa iyo, kung bakit mo ba ginagawa ang trabaho mo. Kung para saan ka lumalaban, diba para sa sarili mo? Iyon ang isipin mo ngayon para maalis ka sa distraction na 'yan." Kasi every time na nadi-distract ako, iniisip ko kaagad yung goal ko, bakit ko ba ginagawa iyong trabaho ko, kung para saan ba? Then malalaman ko nalang na natapos ko na pala yung ginagawa ko, natapos ko nang tama. Kaya isantabi niyo yung distraction kasi hindi talaga 'yan makakatulong kapag magpapatalo ka lang. Set your goals, don't le

Agad kong ibinaba ang cellphone ko sa mini table kung saan ko ito inilapag kanina, imbes na pansinin pa iyon at isipin ang post ni Tristan ibinaling ko na lamang ang aking atensyon sa mga data na kailangan kong i-analyze. "Focus sa trabaho okay?" Sambit ko sa aking sarili, bumuntong hininga pa ako ng malalim bago muling ipagpatuloy ang aking ginagawa "H'wag isipin ang nangyayari sa paligid, focus lang, FOCUS." Pinakadiinan ko pa ang huling salita. Bumukas ang pinto, hindi na ako nagulat ng muling makita si Claire "Tapos ka na?" Tanong nya, hindi ko ito sinagot bagkus ay binilisan ko pa ang pagtitipa sa laptop keyboard.

"Huwag kang masyadong mag-isip. Kailangan namin ang focus mo ngayon. Isa kang mahalagang bahagi ng team, tandaan mo 'yan." "Got it," sagot ko, kahit pakiramdam ko ay binabasa niya ang nasa isipan ko. Pinilit kong itapon ang lahat ng distractions at mag-focus sa misyon. Isa itong test, hindi lang ng skills ko kundi ng kakayahan kong kalimutan si Eros—kahit pansamantala lang. Huminga ako ng malalim. "Let’s do this," bulong ko sa sarili, hinigpitan ang hawak sa baril, at hinanda ang sarili sa anumang maaaring mangyari.

He’s smart enough to follow the logic behind the madness. “So,” tanong niya, “we will focus on his fortune?” “Yes.” Ngumisi ako, ‘yung ngiting alam mong may planong magpapabagsak ng buong pamilya. Tinaas ko ang baso ng wine sa harap niya bago ko sinimulang inumin, mabagal, confident, halos celebratory. “I had to focus on my goal. Hindi ako pwedeng magbago ng plano tuwing may makikitang shortcut.”

Maaga akong nag-aayos ngayong araw dahil unang araw ko sa bansang ito. Hindi ako dapat mafail sa misyon kong ito. Hindi ako dapat magpapatalo. Buhay kapalit ng buhay. Kailangan kong magtagumpay sa lahat ng plano ko. Focus to your goal Ashery. Tinitigan ko ang sarili ko sa harap ng napakalaking salamin sa kwarto ko. Napangisi na lang ako sa sarili.

Hindi pa tuluyang humuhupa ang gulo sa isip ni Luna nang sumunod na araw. Kahit pilit niyang ibinabaon ang nangyari kagabi, dala niya pa rin iyon—sa bawat galaw, sa bawat tingin, sa bawat sandaling napapahawak siya sa labi niya nang hindi niya namamalayan. “Focus,” bulong niya sa sarili habang naglalakad papunta sa café na napagdesisyunan niyang tambayan muna bago pumasok. Kailangan niya ng normal na ganap sa kanyang buhay.

Hindi agad nagsalita ang lalaki, sa halip ay isang malalim na pagbubuntung-hininga lang ang narinig ni Ezaiyah. "You know what? This may be odd coming from me. Pero... bakit hindi mo subukan na mag-focus sa maliwanag na parte ng buhay mo? I'm sure, everyone has it. Imposibleng wala. Doon ka na lang mag-focus kaysa mag-isip ka ng kung anu-anong negatibo tungkol sa sarili at sa buhay mo." Natigilan siya.