Quotes On Mountain View Novels & Stories

This is f*cking real. "I love how this mountain bring us to heaven more closer, not because of its height, but because it became the place of our love," wika ni Alex nang hindi tinatanggal ang tingin sa akin. Kahit anumang gawin ko'y nananatiling nakasunod ang kaniyang mga mata sa akin.

Nagpalipas oras muna kami ni Troy dito, nagmasid masid sa palagid, nagpahangin at gayon din ay nagsikuhanan kami ng litrato sa isat-isa for remembrance ng Hillside Mountain. "Pu-mwesto ka rito Kristina maganda ang view tiyak na maganda rin ang kuha mo. Hali kana at kukunan kita ng litrato," sabi ni Troy sa akin sabay kuha ng kaniyang cellphone sa kaniyang bulsa at humanap ng magandang anggulo para pag-picturan. Pumunta naman agad ako malapit sa kinatatayuan ni Troy at kinunanan niya ako ng litrato gamit ang kaniyang cellphone. Ganoon din at kinunanan ko rin siya ng litrato.

Nagmistulang parke ito na nasa mountain view. "Tara." Iginiya siya ni Darryl papasok sa maliit na gate. May mangilan ngilang tao ang nakaupo sa ilang benches. "Dinadayo ba 'to?" "Hmm. Oo. Mas maraming tao rito pag weekends." Tumango tango siya habang pinagmamasdan pa rin ang paligid. Pag nalaman 'to ng barkada niya paniguradong magkakandarapa ang mga 'yon dito. Ang daming instagram worthy na view dito!

Heaven's Point of View I don't know where this place is, or which part of Vallehermoso it is but it is beautiful. The view from near the top of this mountain is stunning. I don't know what was going through my mind when I saw this mountain, so I just went to it to clear my head. I stood at the peak, wind whispering through my hair and looked out at the landscape. The hills rolled out below me like a green sea, dotted with trees and patches of sunlight. The sky was a bright blue with a few fluffy clouds drifting by. It felt like I was on top of the world.

Nagkibit balikat na lamang ako nang tinalikuran na niya ako pero bakas ang ngiti sa bibig niya kahit na kabilang bahagi lamang ang nakikita ko. Hindi na ako nagkomento pa at nagpatuloy na sa paghakbang. "Wow!" I exclaimed in amazement when we finally reached the mountain he was talking about. After an hour of walking difficulty, it all paid off. It's all worth it because of the dainty spectacle when you reach the altitude of the mountain. The view is so damn captivating, refreshing, and very wondrous. But there are no exact words to describe nature.

The view is very spectacular. "Anong sabi ko sa inyo? Mapapawi ang pagod niyo kapag nakarating na kayo sa tuktok ng Mout Hilag," nakangiting wika ni Evo sa amin. Halatadong ilang beses na siyang nakarating sa tuktok ng Mount Hilag at nasilayan ng napakagandang view na iyon.

Nakakuha ng interes si Gerald sa Mountain Top Villa, kaya nais niyang idetalye ito ni Yoel. "Hehe, kapatid, paano ko sasabihin ito ..." Tumawa si Yoel bago siya nagpatuloy, "Ang Mountain Top Villa ay hindi na isang simpleng lugar ng tirahan. Ito ay talagang kumakatawan sa isang marangal na pagkakakilanlan ng mga uri. Tulad ng ipinahihiwatig ng pangalan nito, ang villa ay matatagpuan sa pinakamataas na tuktok ng maulap na tuktok ng bundok ng Mayberry. Ang nakapalibot na lugar ay nagawa nang isang estate; na parang nakaupo sa itaas mismo ng mga ulap, masisiyahan ka sa pagtingin ng mga ibon sa mga bundok at ilog ng Mayberry City! ”

Hindi masyadong mataas ang bundok pero dahil nasa taas na ito kitang-kita namin ang magandang view. To my eye, their peaks are the green line of a doctor's graph. I saw those rocks at dawn, those slopes that give home to so much life, a foundation for trees and shrubs, grass and ferns. With blue above and below, in the sky and lake, ever lightening as the sun rose, I know this will be a worth it. I just knew. “You can scream and shout Hailey. Shout all the pain.” He encourage me. “Is it okay? I am urging to shout for this last few days. Is it really okay?” tanong ko ulit saka humarap dito para sa kompirmasyon.

tanong ko habang pinipitas ang isang prutas na sinabi niyang ligtas kainin. “When you’ve been here as long as I have, you learn to listen,” sagot niya. “The mountain speaks to you. You just have to pay attention.” Napatingin ako sa kaniya. Sa tono ng boses niya, parang may malalim na koneksyon siya sa lugar na ito. Para bang ang bundok na ito ay hindi lang basta tirahan para sa kanya—ito ang buhay niya. “Do you ever get lonely?” tanong ko bigla, halos hindi ko naisip kung tama bang itanong iyon.