Read People Like A Book Novels & Stories

Somehow, he's similar with those networking men who's best in persuading people to join their cult, I mean their business. "Books." and television. Hindi naman lingid sa kanyang kaalaman na nagbabasa ako ng mga libro na galing sa labas ng Wysteria. Naalala ko na nabanggit ko na sa kanya ito noon. Ngunit totoo naman na sa libro ko iyon natutunan at napanood na rin ng skiing lalo na sa mga palabas. "I forgot you like reader the books from outside Wysteria." Parang naalala naman nito na sinabi ko iyon. Pero mas tunog iyon na pinagbibigyan niya lang ako.

Sa pagitan ng mga terminolohiyang medikal at clinical case studies, parang mas nakilala niya ang sarili niya kaysa sa mga tanong na ibinabato ng isip niya. Siguro kung pati ang pagbabasa ay makalimutan niya, baka nga mas lalong mabaliw siya. Kasi sino pa ba ang kakampi niya kung hindi ang mga pahina ng libro? Hindi naman kasi makausap ng matino ang kasama niya sa bahay at palagi lang siyang sinusungitan, tinatarayan, binabara at higit sa lahat, sinisigawan siya at pinapagalitan. Kaya kahit papaano, sa mga pahina ng libro niya lang nararamdaman na may napupuntahan at nakakausap, kahit pa pansamantala lang.

"You know, there's a difference between unlucky and just stupid." Napahinto ako sa paglalakad at sinamaan siya ng tingin. "Ano bang alam mo tungkol sa'kin at kung makapagsalita ka ay parang napaka-perfect mo?" His cold eyes stared into mine intently. "I know nothing about you, but I can read people just by looking at them. And you're one of those typical idiots that I hate to be with."

Si RJ bumibili ng kwek-kwek, si Lianne naman ang may hawak ng softdrink, at si Sofia at Paolo magkatabi sa bench, nag-uusap tungkol sa libro ni Paolo. “You read so much,” natatawang sabi ni Sofia. Nagulat ako sa tono niya, pero ngumiti lang si Paolo. Medyo nahihiya. “Books are easier than people.” Tumawa si Sofia, at doon ko lang napansin ang paraan ng pagtingin niya. Hindi halata sa lahat, pero para sa akin na nakaupo sa gilid, malinaw. At parang sandaling bumalik ang isang alaala...

Naiirita niyang sagot at nag-umpisa na naman siyang magbasa ng libro niya. Napapansin ko na mahilig talaga siyang magbasa ng libro pero mabuti nalang at hindi lumalabo ang mga mata niya sa ginagawa niya hindi katulad ni Kuya Andrei na bookworm rin kaya lumabo na ang mga mata at nagsasalamin na rin siya. Kale is also a bookworm like him. "Hehe, sorry." Sabi ko naman pero hindi ko pa rin mapigilang mapangiti.

*** Tiningnan ko ng maigi ang binabasa ni Levin pumunta naman sa gawi ko si Manang Sally. “Mukhang binigyan na naman siya ni Kim ng libro ah” napalingon ako kay Manang. “Di ko po alam na mahilig pala siyang magbasa ng libro” sabi ko. “Mahilig siyang magbasa ng libro kaya di mo napapansin na nagbabasa siya ay natapos na niyang basahin yung libro na binibigay at binibili sa kanya. Madaling magsawa si Levin sa mga binabasa niya kapag paulit-ulit” kwento ni Manang.

dagdag pa ni Ma’am Julie, “we need to prepare you emotionally.” Nagulat ulit ako. “Po?” “Book signings can be overwhelming.” Tahimik akong napatingin sa kanya. “At marami kang mam-meet na readers na emotionally attached sa story mo.” Doon ko biglang naalala si Yasha. Iyong pag-iyak niya habang hawak iyong libro ko. Iyong happiness niya. At iyong pagyakap niya sa akin na parang sobrang halaga ko sa buhay niya.

"Hi ateeee. Omg!" Nakatakip pa ng bibig ang babaeng sumunod sa pila na para bang hindi siya makapaniwala. "Hello." Nginitian ko siya bago pinirmahan ang libro niya. "Ganda mo naman." Lalo pa siyang kinilig sa sinabi ko. Nakakatuwa ang mga taong ito. Until now I still can't believe that they are my readers. It seems like I don't deserve them.

Nakakaisang pahina pa lang ako ay naisara ko na ulit ito. Ngayon ko lang naramdaman ito.... yung tila hindi focus sa binabasa. I love reading kaya parang halos buong buhay ko ay ito na ang pinagtutuunan ko lagi ng pansin. I always thought that when I read, I could survive from loneliness. I can still survive my life with another's happy endings. I always believe that it's better to be in love with characters in a story than to be connected and have a mutual understanding with real humans; therefore, I never feel bored in reading, pero iba 'to. Hindi ako makapag-focus.

Kinuha ko ang highlighter at nag-simulang lagyan ng kulay ang simpleng salita na may nakatagong matingkad na kulay. "People come, people go- they'll drift in and out of your life, almost like a character in a favorite book. When you finally close the cover, the character have told their story and you start up again with an other book, complete with new characters and adventures" (Words not mine, I just did find it in some kind of great book, full credits to the rightful owner.) Yeah, people come and people go. How funny and realistic this kind of words from the book I am reading.