Read People Like A Book 소설 & 이야기

Si RJ bumibili ng kwek-kwek, si Lianne naman ang may hawak ng softdrink, at si Sofia at Paolo magkatabi sa bench, nag-uusap tungkol sa libro ni Paolo. “You read so much,” natatawang sabi ni Sofia. Nagulat ako sa tono niya, pero ngumiti lang si Paolo. Medyo nahihiya. “Books are easier than people.” Tumawa si Sofia, at doon ko lang napansin ang paraan ng pagtingin niya. Hindi halata sa lahat, pero para sa akin na nakaupo sa gilid, malinaw. At parang sandaling bumalik ang isang alaala...

Naiirita niyang sagot at nag-umpisa na naman siyang magbasa ng libro niya. Napapansin ko na mahilig talaga siyang magbasa ng libro pero mabuti nalang at hindi lumalabo ang mga mata niya sa ginagawa niya hindi katulad ni Kuya Andrei na bookworm rin kaya lumabo na ang mga mata at nagsasalamin na rin siya. Kale is also a bookworm like him. "Hehe, sorry." Sabi ko naman pero hindi ko pa rin mapigilang mapangiti.

*** Tiningnan ko ng maigi ang binabasa ni Levin pumunta naman sa gawi ko si Manang Sally. “Mukhang binigyan na naman siya ni Kim ng libro ah” napalingon ako kay Manang. “Di ko po alam na mahilig pala siyang magbasa ng libro” sabi ko. “Mahilig siyang magbasa ng libro kaya di mo napapansin na nagbabasa siya ay natapos na niyang basahin yung libro na binibigay at binibili sa kanya. Madaling magsawa si Levin sa mga binabasa niya kapag paulit-ulit” kwento ni Manang.

dagdag pa ni Ma’am Julie, “we need to prepare you emotionally.” Nagulat ulit ako. “Po?” “Book signings can be overwhelming.” Tahimik akong napatingin sa kanya. “At marami kang mam-meet na readers na emotionally attached sa story mo.” Doon ko biglang naalala si Yasha. Iyong pag-iyak niya habang hawak iyong libro ko. Iyong happiness niya. At iyong pagyakap niya sa akin na parang sobrang halaga ko sa buhay niya.

"Hi ateeee. Omg!" Nakatakip pa ng bibig ang babaeng sumunod sa pila na para bang hindi siya makapaniwala. "Hello." Nginitian ko siya bago pinirmahan ang libro niya. "Ganda mo naman." Lalo pa siyang kinilig sa sinabi ko. Nakakatuwa ang mga taong ito. Until now I still can't believe that they are my readers. It seems like I don't deserve them.

Nakakaisang pahina pa lang ako ay naisara ko na ulit ito. Ngayon ko lang naramdaman ito.... yung tila hindi focus sa binabasa. I love reading kaya parang halos buong buhay ko ay ito na ang pinagtutuunan ko lagi ng pansin. I always thought that when I read, I could survive from loneliness. I can still survive my life with another's happy endings. I always believe that it's better to be in love with characters in a story than to be connected and have a mutual understanding with real humans; therefore, I never feel bored in reading, pero iba 'to. Hindi ako makapag-focus.

Kinuha ko ang highlighter at nag-simulang lagyan ng kulay ang simpleng salita na may nakatagong matingkad na kulay. "People come, people go- they'll drift in and out of your life, almost like a character in a favorite book. When you finally close the cover, the character have told their story and you start up again with an other book, complete with new characters and adventures" (Words not mine, I just did find it in some kind of great book, full credits to the rightful owner.) Yeah, people come and people go. How funny and realistic this kind of words from the book I am reading.

Ang mahalin ang kanilang akda ay pagmamahal na rin sa may-akda. I become once a reader, I can say that I am top 1 of this so called; “SILENT READERS” and proud of admire a lots of AUTHORS. I look up to them very much but I NEVER compare them to each other because I believe that every AUTHORS have there own perspective, strategies and writing skills how to run their own masterpieces. Pamilyar tayo sa kasabihang; “DON'T JUDGE THE BOOKS BY IT'S COVER” PAKIUSAP PO. . .

“Hm! Saka na lang kapag bihasa na ako sa pamamahala. Tuturuan mo ako ‘di ba?” Sinipat lang siya ni Alexis. Nagbabasa ito ng libro related sa negosyo. Napansin niya na kahit saan sila magkasama ni Alexis ay may binabasa itong libro o magazine. Opposite sila nito. Tamad siyang magbasa, mas gusto ang actual learning process.

Just freaking stop yourself being a jerk about them. Marahas na akong tumalikod sa kanila nang husto at nagtungo sa pinakadulo ng silid upang maupo at magbukas ng libro na nasa bookshelf. I rather read than make a fool out of me. Pagbukas ko ng libro ay parang hindi na ata ako marunong magbasa dahil walang pumapasok sa utak ko kundi silang dalawa na nag-uusap. In my peripheral vision, I saw Olaf giving her a thick cloak if I am not mistaken.