Read People Like A Book นิยาย & เรื่องราว

Seryosong-seryoso itong nagbabasa habang hawak ang isang libro at suot nito ang salamin nito sa mata. Pero bakit parang anti-rad yata ‘yan? Naka anti-rad while reading a book? Napakamot siya sa ulo niya nang wala sa oras. Hindi lang pala naging bookworm ang babaing ‘to, naging weird pa. Lumiko siya para sa likuran na lang siya ni Gabriella dumaan. Hindi yata siya kumbinsido na libro ang binabasa nito. Kung ano man ‘yon, gusto niya iyong malaman.

Pero may isang tao na tahimik lamang na nagbabasa ng libro. Mukha siyang nasa thirties or forties, nasa gitna ang hati ng buhok nito at mukhang geeky. Agad na nagkainteres si Darryl sa tao na ito dahil mas pinili nitong magbasa tuwing free time kaysa makihalubilo sa iba. Bahagyang tiningnan ni Darryl ang litrato ni Chester na binigay ni Megan at napagtantong ito pala ang target nila!

Huminto si Helena at humarap sa akin, pero agad lang niyang itinaas ang kanang kamay upang senyasan at pigilan ako sa ano mang aking sasabihin… “Please, Mr. Rivera… stop! I don’t know about your motives, but I’m pretty sure that what you think of me is a threat to you. Don’t talk to me, okay? Frankly speaking, I don’t want to do anything with you so please leave me alone! Just… just stay away from me. Consider me as your rival from now on!” _________________________ ¹Bookworm is a person who likes to read books and who spends a lot of time reading and studying.

It's just that some people doesn't know how to appreciate it that's why they called it ugly, not appealing or boring. After I sat down, I leaned my back at the back of the sofa and crossed my legs before started reading the book. Bakit ngayon ko lang nadiskubre ang 'Lily of Love Lane' ni Carol Rivers? Makabili nga ng iba pa niyang libro. I was so into what I'm reading that I didn't even realized that someone's already watching me intently until that someone cleared throat. Nang mag-angat ako ng tingin sa kinaroroonan niya, dahil sa pagkabigla ay nabitawan ko pa ang hawak kong libro. With heart beating fast and shaking hands, I uncrossed my legs and leaned down to picked the book. Inilagay

Marahan kong isinara ang libro ko at tumingin sa kaniya. "People are usually like that. Alam mo 'yong meron kang natagpuang kakaibang bagay, dahil kakaiba yung bagay nayun gusto mong alamin lahat lahat sa kaniya. At pagnalaman mo na? wala na 'yun na 'yun at itatapon mo narin ang bagay na iyon, eventually interest fades." Tumayo na ako at nagsimula nang maglakad paalis.

Knowing Gab, kahit makita niya iyon ay 'di niya bibitbitin iyon papunta dito sa flat ko. Nagmamadali akong lumabas at tinahak ang daan papunta sa lugar na sigurado akong napag-iwanan ko non. Honestly, I prefer books to men. Books have the power to evoke various emotions, depending on their content. They can make you feel happiness, sorrow, pain, doubt everything, and leave you pondering countless questions. In the end, you gain valuable lessons while your heart remains unscathed. Men, on the other hand... You can indeed learn from them, but when they leave, you're never the same. They depart, leaving behind a broken heart, a melting soul, and unbearable pain.

Tanong niya at saka isinara ang pinto. “Kung aayain mo akong kumain, wala pa akong gana.” Giit ko na lang at saka binitawan ang libro sa may desk. Dinampot naman niya iyon at sinuri, na para bang hindi siya makapaniwala na binabasa ko ang ganun. “Tips on how to kill people without actually killing them. Fancy book you have here.” Giit niya at saka ako tiningnan.

"Sabi ko nga! Okay na tayo, ikaw naman. Mainitin ulo mo. Meron ka ba?" "Tora when will you learn to be quite? Akala ko yung mga taong mahilig sa libro at parang nerd ay tahimik. Hindi pala, mas madaldal ka pa kay Alexa at Kyra." "Maybe because I like books nga sabi mo, maraming bagay akong pwedeng ma-kwento sa mga nabasa ko, tahimik naman talaga ako pero madadal pag gusto ko yung mga taong kausap ko. Ang totoong tahimik, yun yung mga taong kagaya mo."

Nang magtama ang paningin namin ay mabilis siyang nag-iwas at umubo. Ayan, kaya hindi ko type ang mga book worm na gaya niya, eh. Kalalaking tao, masiyadong inosente. Parang mas gusto niya na sarilinin nalang ang mga salitang gusto niya sabihin, kaysa ipagsabi pa ito.

I believe a person’s life is like a page in a book—each page has its own story, with lines full of joy, verses full of tears, and words that leave deep marks in every heart. Minsan ay maikli at diretso ang teksto, parang mga sandaling dumadaan ng mabilis ngunit nag-iiwan ng matibay na alaala. Minsan naman ay mahaba at masalimuot, parang mga yugto ng buhay na puno ng paglalakbay, pagtuklas, at mga pagsubok na nagpapatibay sa ating karakter. May mga pahina ring tila walang kabuluhan sa una, ngunit kapag nagtagal, doon mo makikita na iyon ang mga bahaging nagbigay-kulay at kabuluhan sa ating kwento.