Real Ghost Real Ghost Novels & Stories

sabay talikod ni Lily. Hindi niya nalang ito pinansin at dumiretso na sa student lounge. Nang makapunta na roon kung saan sila kasalukuyang nagre-review ng lecture slides, may biglang mag-pop up na notification sa GC ng klase. “Guys, may na-receive akong weird na video. Galing daw sa anonymous account. Baka fake pero parang familiar ‘yung mga tao.” Sabi sa mensahe ni Lily.

Nakangiti pa ito, ngunit nang magtama ang kanilang tingin ay unti-unti rin naglaho ang ngiti nito. Sh*t! She must be real. ‘Cause there's no f*ck*ng way I'd believe with a ghost. Bulong niya sa sarili.

RIZ JUSTIN promised me fidelity and that’s what I’m going to hold on to. Hindi ang isang katulad ni Veronica na salawahan ang sisira sa sinisimulan naming maayos na pagsasama. Kahit anong init ng hangin ngayon dito sa resort ay hindi iyon sapat para patulan ko ang patutsada ni Veronica. “Wives don’t just disappear when they speak to their husband’s demented exes, Veronica. So you just keep wishing wherever you are. Have a great day.” Disappear forever . . . neknek niya!

I couldn’t even decide if I was supposed to be scared or amused; honestly, it just felt like my insides were turning over, like I was about to swallow myself. “Ouch! Stop! Aray! P*tangina!” sigaw ni Ryder habang patuloy na dinidepensahan ang sarili laban sa uwak. “Thana! Thana! Ackk! Ack!” — usal ni Ghost nang paulit-ulit. “Yes! My baby. Buhay siya, Ghost, di ba?” tugon ni Ryder, nanginginig ang boses. Hindi diretsong sumagot si Ghost, pero paulit-ulit niyang binanggit ang pangalan ni Thana—sapat para magbigay pag-asa kay Ryder.

Naguguluhan siyang tumingin sa paligid dahil hindi niya maintindihan kung dala lang ng pagod kaya niya nakita si Rico o talagang minumulto siya nito dahil sa ginawa niyang pagpatay sa lalaki. Nalilitong hinanap niya si Rico sa bawat sulok ng kaniyang banyo at nang mapagtanto na baka iyon ay dala lamang ng pagod niya sa mga ginawa niya maghapon ay natawa siya sa kaniyang ginagawa. “Ghosts are not real. Ano bang iniisip mo, Valentina?” Ang tawa niya ay naging halakhak na para bang nawawala na siya sa kaniyang sarili.

pananakot na bulong ko. Nakangiwing umatras ako sa kanya nang nagpakawala ito nang napakalakas na sigaw. Kahit ang kasambahay na kasama ko dito sa sala ay napangiwi din. "Oh my gosh!! Ate Sophia!..." gulat na saad nito ".. I thought that was a ghost!" I laughed, "A ghost? Ilaria, ghost are not real" Ngumuso ito, "Pero nakakita ako ng ghost kahapon habang naglalakad ako pabalik sa room ko"

Malakas ang pandinig niya kung kaya naman alam niyang tungkol kay LIzzy iyon. “Nabalitaan niyo na ba? Ang sabi nakakita raw ng ghost si Doctor Rivera sa silid niya kagabi.” “Ghost? Ang tanda na niya nagpapaniwala pa sa ganun. Baka mas pangit pa siya sa ghost.”

Kaming dalawa na lang talaga. Tahimik si Penumbra. Tila may iniisip na kung ano. “Do you believe in ghosts, Peachy?” tanong niya na hindi man lang tumingin sa akin. Napakunot ang noo ko. “Ghosts? As in multo?” Tumango siya. “Yeah. Spirits. Lost souls.” “Why?” tanong ko habang inihilig ang likod ko sa damuhan. “You sound serious.”

Nakatitig siiya sa dalawa gamit ang kanyang asul na mga mata habang sinasabi niya, "Hindi kayo nabibilang dito. Umalis kayo ngayon din!” “Sino ka ba…?” tanong ni Gerald. "Ang pangalan ko ay Phanto, at ako ang phantom officer ng lugar na ito!" pakilala ni Phanto na ikinagulat nina Gerald at Ray. May ghost official pala sa lugar na ito! Para silang nasa isang television drama! Huminto ng saglit si Gerald bago siya sumagot, “Dumadaan lang kami sa lugar na ito at hindi namin sinusubukang gumawa ng gulo, sir. Sana ay hayaan mo kaming makadaan!"

"Yes baby~ you see that? that's your yummy frozen dead gorgeous bodehh~" "So it means I'm a ghost? wait no way! I have to return to my body! I want to live! I don't want to die yet!" naghihisterikal na pagkakasabi ng lalaki na hindi ko pa kilala pero tatawagin ko na lang na machete "Oy mamamatay ka din naman talaga kaso napaaga lang pero hindi iyon ang kaso dito... ano password ng cellphone mo?"