Reality Tagalog Quotes About Life นิยาย & เรื่องราว

Habang tinatanong nya yun ay biglang napaisip rin ako kung bakit nya yun nasabi at bakit tila wala rin akong maalala kung ano nga ba ang totoo kong pangalan at kung sino nga ba talaga ako "Wag mo ng isipin muna yan ang importante buhay ka at nasa maayos ka nang kalagayan marahil hindi pa oras sa ngayon para malaman natin kung ano nga ba ang totoong nangyari sayo pero kailangan mong magpagaling hanggang sa maging maayos ka na"

Luke-Joshua's squad member said. Alam ko naman na hindi o walang magkakagusto sa akin, hindi totoo ang sinasabi nilang ‘Love is blind’ at hindi ko rin alam kung bakit kailangan ko pa’ng umasa. Wala nga pala ako sa telenovela, nasa reyalidad nga pala ako kung saan ang mga magaganda lang ang napapansin at natatanggap sa lipunan. "Ako? Gusto ka? Baka nangangarap ka pa,"nang-iinsulto niyang sabi.

"You have to fight through some bad days to earn the best days of your life. So keep your head high, your chin up, and most importantly keeps smiling, because life's a beautiful thing and there's so much to smile about." Pagkatapos niyang sabihin iyon, pinalakpakan siya ng mga kasama ko. "Wow! Puno ka naman pala ng words of wisdom! Mahilig ka siguro magbasa ng mga books?" saad ni Maki. "Mahilig, pero kasi 'yong quotes na 'yon nabasa ko lang d'yan, oh!" sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life.

The most funny word that I've ever heard. Forever? There's no forever in this world, people die, plants die, animals die... even this world will end too. You know, reality sucks. All you can do is enjoy your lives, because I believe we only live once. "Mommy? Are you crying?" Napahinto ako sa pag iisip at tinignan ang anak ko. "No, sweetie. Hindi umiiyak si Mommy." Hindi mo man lang na-realized na tumutulo na pala iyong luha ko.

Sa modernong mundo, ang mga ganitong eksena ay para sa mga pelikula, pero heto kami, namumuhay sa realidad na kailangan naming talikuran ang lahat para lang mabuhay. "Dante, 'wag mo nang masyadong pagurin ang sarili mo. Bukas na natin ituloy 'yung iba," sabi ko habang dahan-dahang nauupo sa sahig para tulungan siyang magpunas ng mga bintana.

sagot naman ni Lea. “Oo. Pero yun ang reyalidad. At sa reyalidad na yun, yung mga mabubuting tao kagaya ni Maya ang sinasabotahe ng mga kurakot na walang puso’t kaluluwa. Kaya dapat lang na makita niya yung ebidensya, mabulgar sila at tsaka sya mag-eskapo. Di man siya winner sa lovelife. Nakatulong naman siya sa maraming mamamayang Pilipino!”

Mabango ka lang kapag mayaman ka at may maipagmamalaking pangalan. "Woy! Kalmahan mo 'yang dede mo, sanpin. Chemotherapy lang 'yan, hindi 'yan si kamatayan. Baka, Mara 'yan," pagpapalakas niya ng loob ko. Umaksyon pa siya na parang may muscle na maipagmamayabang. Napangiti na lang ako kahit ang totoo ay kinakabahan talaga ako.

Mahabang pagpapaliwanag nito sa akin habang nakatingin pa rin sa kisame. "Lalim Naman ng pinanghuhugutan mo Kuya, may problema ka ba?" Pagtatanong ko Dito sabay humarap sa kanya. "Wala Naman, and that's reality. Mayaman man tayo o mahirap enjoy ang buhay hangga't Buhay dahil ang buhay Hindi natin alam kung kilan tayo kukunin." dagdag ulit nito. May point si Kuya na kahit gaano karami ang pera o kayamanan mo iisa lang pinagbabagsakan ng tao ang KAMATAYAN.

“Kung p’wede lang sana na ganito lang kapayapa ‘yong buhay natin parati. ‘Yong malayo sa kabihasnan, ‘yong malayo sa problema.” Pumihit ako patalikod sa kanya, paharap sa payapang karagatan bago ako sumandal sa malapad n’yang dibdib. “Sana nga, Sammy, kaya lang hindi natin p’wedeng takasan ang reyalidad. Ang buhay na mayroon talaga tayo.” Turan ko nang isaklop ko ang kanang palad niya sa kaliwang palad ko. “Ang tanging p’wede lang nating gawin ngayon ay ang i-enjoy kung ano ang buhay mayroon tayo sa kasalukuyan para kung sakaling dumating na ang kinabukasan na hindi na ganito kaganda ay may maibabaon tayong magandang ala-ala.”