Reality Tagalog Quotes About Life นิยาย & เรื่องราว

Nalulungkot siya sa mga nangyari sa buhay nito. "That's it! Sometimes, we think we can't believe these impossible things will happen, but they really do. In life, there's a gamble; either you win or lose. Basta ituloy mo pa rin ang buhay. We should remember that there will be a rainbow after the storm. The storm won't stay; there is a time for it to go." madamdaming mga pahayag ng kaibigan sa kanya. "Tama ka, at bilib na ako sayo. Hindi ko akalain na ganon ka pala katapang. Samantalang dati ay---"

Why am I so stupid! This is real, right? I am not hallucinating. I am not imagining things. I am not dreaming. Napatulala ako nang mapagtanto ang lahat... na para bang nagising ako sa katotohanan. At sa unang pagkakataon makalipas ang ilang taon, muli kong naramdaman ang init ng likidong hindi na napigilan sa pagdaloy. - –modernmariaaa 💚

nakangusong sagot niya sa akin. "David, ganoon talaga ang buhay. Walang katiyakan o kasiguraduhan na kahit mayaman ka ngayon ay huwag kang kampante na habambuhay ka nang ganyan. Minsan, hindi mo alam na mawawala rin sa 'yo ang lahat. Ang sabi nga ng mga matatanda na ang buhay raw ng tao ay parang gulong na misan ay nasa taas, minsan naman ay nasa baba. Kaya huwag tayong magmamayabang o magsayang ng kung ano ang mayroon tayo dahil baka mawala rin ito sa atin. Saan na tayo pupulutin nito? 'Di ba sa wala? Sinasabi ko 'to sa 'yo hindi para paringgan ka, okay? Sinasabi ko 'to sa 'yo dahil ito dahil 'yon ang katotohanan ng buhay," paliwanag ko kay David na tinanguan naman kaagad ni ya.

Maliban pala sa lapis at papel, nakagagaan din ng pakiramdam kung ibabahagi ang nilalaman ng puso sa pamamagitan ng boses at salita. "Unfortunately, life isn't that easy. Ang reyalidad, kailangan muna nating masaktan bago sumaya. At kung dati na tayong masaya, umasa tayong kinabukasan hindi na. Gulong ba? Paikot-ikot. Paulit-ulit. Nakakasawa. Nakaka-put*ngina." Pumikit siya at sumandal sa headrest ng upuan. Pati paghinga, nakakapagod na rin.

Sorry po huhuhu kailangan ko lang talagang magsinungaling dahil iyon nalang ang makakapitan ko sa panahong ito. "Isa kang malakas na binibini hija, nalampasan mo ang lahat ng Suliranin sa iyong buhay, maging matatag ka lang ha?" saad ni Aling panyang. Huhuhu!kung alam niyo lang po kung gano ako kalampa sa totoo lang, kung alam niyo rin po kung gaano karaming kasinungalingan ang kinwento ko.

"Gᴏᴅ ɢᴀᴠᴇ ᴍᴇ ʏᴏᴜ ᴛᴏ sʜᴏᴡ ᴍᴇ ᴡʜᴀᴛ's ʀᴇᴀʟ, ᴛʜᴇʀᴇ's ᴍᴏʀᴇ ᴛᴏ ʟɪғᴇ ᴛʜᴀɴ ᴊᴜsᴛ ʜᴏᴡ ɪ ғᴇᴇʟ" A-anong ibig n'yang sabihin? "Kagabi, nung nakita kitang lasing. Hindi ko alam kung ano 'yung mararamdaman ko. Pakiramdam ko, hindi mo maramdaman na mahal kita, pakiramdam ko ay may kulang ako sa'yo, pakidamdam ko ay nasasaktan na kita." Hindi... Gusto k ong isaboses pero hindi ko magawa.

“Ang mahalaga pala, ay ang mga taong nag mamahal sa'yo.” Natikom ko ang bibig ko at napalunok. Pinipigilan kong lumandas ang mga luha ko ngunit umagos ito na parang isang talon na malakas ang agos ng tubig. “Tama nga ang tatay mo, apo.. That money can't buy happines. Siguro sasaya ka sa pera, ngunit daraan ang araw na nakaka-walang gana dahil hindi mo na maramdaman kung ano ang totoong buhay. Alam mo 'yong tipong marami kang pagkain, at kapag nanghingi silang lahat ay makakaramdam ka ng inis? Tapos kapag na sarili mo na lahat ng iyon, parang ang lungkot kase walang saya na nangyayari, walang tao na nag salo-salo,” aniya.

Medyo malakas ang boses niya, sapat para marinig ni Ivy, pero ramdam ang pait sa tono. “Buong buhay ko may pinangarap ako… pero hindi naman nangyari,” sabi niya habang dahan-dahang pumapatak ang luha sa pisngi. “Siguro darating talaga yung moment na biglang magigising ka sa katotohanan. At minsan, sobrang sakit n’on. Doon mo maiintindihan na walang fairy tale sa totoong buhay. Ang meron lang ay realidad at ang mga desisyon natin.”

Kitang-kita nya ang lungkot sa mga mata nito at ang patuloy na pag-agos ng luha. "Now, listen to me, Ate. Gawin mo ang pagpapalaya sa sarili mo, hindi para sa amin kung hindi para sa sarili mo. You deserve to be happy. Hindi mo naman kailangan ibigay ang buong tiwala mo. Kailangan mo lang sila patuluyin. Kung mananatili sila, okay, kung aalis ayos lang. That's the real meaning of life, people come and go, some teach us a lesson while some will walk with us till our last journey. Nasa atin lang iyon kung saan natin sila ilalagay," mahabang pahayag ni Samuel. Muli siyang niyakap ng kambal habang patuloy naman siya umiyak sa bisig ng mga ito.

AGENT H Madaling mamatay pero mahirap mabuhay. My life is such a jumbled mess! There is nothing special about the life I need to work for; I have no one. No family. No friends. No beliefs… siguro kung mamamatay ako kahit anong oras ay balewala. Walang makakaalala, walang makakapuna.