Reality Tagalog Quotes About Life นิยาย & เรื่องราว

STELLA LUNA Life is bitter sweet. Life is like a wheel. And right now, hindi ko na rin alam kung alin sa mga quotes na 'yon ang mas bagay sa buhay ko—o kung may sapat pa bang salita para i-describe yung gulo na unti-unti kong ginagalawan. Parang lahat sabay-sabay.

“Important parts?” “Gano’n mo talaga tingnan ang buhay?” “I look at reality,” diretso niyang sagot habang nilalaro ang ballpen sa kamay niya. “And right now, your reality is unstable.” Parang may kung anong kumirot sa dibdib ko. “You don’t know anything about my life.” “I know enough.” Natahimik ako. “And that basic information about you is enough.” Kasi oo… alam niya.

Farthon sakin, pero agad din siyang nahimasmasan at nagsalita na ulit. “To be honest, ayoko talaga sayo para sa apo ko. Let's be realistic, ang mayayaman ay para lang sa mayayaman at ang mahihirap ay para lang sa mahihirap. Life is not a fairytale hija. My only grandson deserves someone better. Hindi naman siguro makitid ang utak mo at naiintindihan mo ang ibig kong sabihin diba?” napahalukipkip ako sa sinabi niya.

Kulay asul ang mga iyon! "Sa kabila ng mga takot at pangamba, subukan mong imulat ang iyong mga mata para masaksihan ang katotohanan. Kailangan mong mamulat mula sa kadiliman, hija. Kailan mo pa balak harapin ang realidad at ganda ng mundo tulad ng ginawa mo sa akin? Kailan pa kung hindi rin lang ngayon, nene?" Halos malaglag ang panga ko sa natutunghayan. Kung hindi ko pa mararamdaman ang aking phone ay baka tuluyan na akong nawala sa sarili.

Posibleng ang narinig ko ay isang uri lamang ng gamit ng mga ito upang makuha ang simpatiya ko. “Here I am though for the other possibility, to clinging the both possibility!” patuloy kong mahigpit ang kapit sa malaking sanga, ngunit unti-unting sumilay ang ngiti sa mga labi. “I risk my life in the proces... Really what I need to prepare the grand escape!” May kasabihan na ang tanggapin ang katotohanan at pangyayari ang magtutulay sa kaliwanagan. Kahit mahirap man itong paniwalaan, ito ay ang mga posibilidad!

Cause today,you walked out of my life (stay with me or watch me bleed) Cause today, your words felt like a knife (I need you just to breathe) I'm not living this life. Tumayo na ako mula sa pagkakaupo ko sa kalsada. Dapat masaya ka ngayon Mesaiyah kasi nakita mo siya, hindi ka dapat umiiyak. Dapat masaya ka dahil andito siya, andito siya, andito siya. Baka hindi niya lang ako nakilala dahil ngayon nalang ulit kami nagkita. Tama. Baka bukas o sa isang bukas, kilala na niya ako.

-- Masyadong mabilis ang mga nagdaang araw at ito ngayon ay balik skwela nanaman kami. Medyo magaan na rin sa akin ang ilang araw na pagpasok ko uli sa school lalo na nang kumalat ang issue na mas mayaman daw ako kesa kay Mia, and that made me realize that life status matters. Kung mahirap ka masyadong mababa ang tingin nila sayo. Pero pag may pera ka tinitingala ka. Nakakashit isipin right? Kung ako ang papapiliin mas gugustohin kong mamuhay bilang simpleng tao lamang. Money can't buy permanent happiness. May kaibigan ka nga puro lang naman kaplastikan.

“Grabe ka, sis. Imagine, you’re a plus-size big winner in life and in love now. Wow! Prayer reveal naman d’yan, mars!” “Sus, we’re not halfway there yet. Marami pang pwedeng mangyari sa buhay natin. Madadapa pa ulit ako ng ilang beses, iiyak, at matatalo pero ang importante ay hinding-hindi tayo susuko. Life is a game and you gotta be a player. You may not always be a winner but be sure to be a fighter. Walang imposible sa taong may pangarap at nagsisikap.”

“Don’t overthink. Please. Kung may mali man, ako ang haharap. Ako ang mananagot. Ang kailangan mo lang gawin… ay mahalin ako. Yun lang.” Ramdam ko yung sincerity niya, pero ramdam ko rin yung bigat ng realidad. Ang dali niyang sabihin na siya ang mananagot , pero kaya ba talaga? Kaya ba niyang panindigan kahit lahat ng tao ay laban sa amin? Pinilit kong ngumiti, pero sa loob-loob ko, andaming tanong na gumugulo. Handa ba talaga ako? Handa ba talaga kaming dalawa?

Parang binuhusan ako ng malamig na tubig. Galit akong tumayo. “Baliw ka!” “Reality.” Sigaw ko. “Hindi ako bagay na pwedeng pag-agawan!” Tahimik siya. Pero hindi siya natinag. At iyon ang mas nakakainis. Dahil pakiramdam ko... Totoo ang sinasabi niya. Sa mundong ito, wala akong kapangyarihan. Wala akong pera.