Reality Tagalog Quotes About Life Novelas e Histórias

Hindi iyon kabiguan. Ito ay realism. Ito ay katotohanan na kahit may takot, may pangako pa ring hindi sinasabi, ngunit ramdam. Nanatili silang magkatabi, nakadikit sa mesa, sa katahimikan. Ang mga mata nila ay nagtutugma sa bawat galaw—hindi sa salita, kundi sa damdamin. “Alam mo,” bulong ni Miguel, “may mga pagkakataon na natatakot ako na baka bumalik sa dati. Ngunit ngayon, ramdam ko—kaya nating magmahal nang hindi nawawala ang sarili.”

Napakamot ako bigla sa batok ko kasi may naalala akong words of wisdom mula kay tatay dati; "Sebastian, lagi mong tatandaan na ang pera ay hindi buhay, ngunit kung wala kang pera, wala kang buhay." Ahh taragis naman si tatay, akala ko joke lang 'yon, eh! Hay nako totoo pala! •• TBC.

Hindi na ako papayag na pa-ikutin nang iba dahil iba na ako. Iniba nila ako, minulat sa katotohanan na hindi lahat nang tinuturing mong kaibigan ay tunay. At hindi lahat nang tao sa paligid mo ay walang masasabi sa’yo pati na rin sa mga bagay na ginagawa ko. That’s the reality of life. Kailangan natin mabuhay sa realidad, kesa sa mga bagay na gagawin tayong bulag.

Medyo sumasakit na naman tuloy ang katawan ko. "OMG ka, Gab! Hindi mo naman sinabi sa akin. Totoo ba?" Tumango ako. "Oo nga." "Seryoso?" Pangungulit niya pa. "Bahala ka ayaw mong maniwala," natatawang sagot ko.

"Ah!" "Fvcking tight! Damn it!" That sensation makes me insane. Makes me more hot. Makes me forget the reality. Na kaming dalawa lamang ang iniintindi ko. Ang bawat hagod, halik at pagsamba nito sa akin ang sensasyong nagpapabaliw sa akin ang napapalimot sa akin sa riyalidad. Pawang kami lamang ang nabubuhay sa mundong aming ginagawa.

I really hate my life, lalo na tong motion sickness ko Nong huminto yong bus ay dali dali akong bumaba ng bus at naghanap ng masusukahan Pinunasan ko na muna yong bibig ko pagkatapos kung sumuka at babalik na sana sa bus ng mapansin kung wala na yong bus sa likod ko Akala ko ay wala pang mas mamalas na mangyayari sa akin pero I guess lahat na ata ng kamalasan ay napunta sa akin My phone in my pocket is gone "Tang*na mo kalawakan at bweset ka kung sino kang magnanakaw ka" sigaw ko pa I'm all alone on the side of the road, in the middle of the night. I guess dito na rin ako mamatay WHAT A LIFE Napaupo nalang ako sa isang sulok, hindi ko na pinansin kung gaano kadumi yong inupuan ko Pagod na ta

"Isa lang masasabi ko anak, imulat mo ang mga mata mo. Nasa realidad tayo ng buhay. Ang buhay natin ay hindi isang fairytale na may prince charming at happily ever after. Life is full of suprises. Hindi ka maaring mamili kung sino ang taong dapat mong ibigin. Na, ah heto siya. Heto ang lalaking gusto ko, siya ang gusto ko makasama habang buhay. No. Heart cannot choose, titibok na lang basta ito. Si Jayden ang taong para sa'yo, anuman ang dahilan bakit kayo

Nagkatinginan silang dalawa subalit mabilis na umiwas ng tingin ang dalaga. "Ako, apo ni lolo. Bata pa lang isinilang na akong mayaman. Lahat ng gusto ko nabibili ko pero hindi ko inisip maging perpektong anak ng aking ina at perpektong apo ni Lolo Delio. Dahil, kahit anong gawin ko hindi 'yon maaabot. Kahit gaano man ako kayaman, hindi pa rin magiging perpekto lahat. Ginawa ko lang mga bagay naisin kong gawin para sa sarili ko. Alam ko sa aking sarili na mayroong hangganan ang lahat. Kaya, Mr. Bustoz kung ang perfectionism ang pagpapakita sa'yo ng kahusayan, maaari na kahit sa pag-ibig mapupunta pa rin lahat sa imperfection. Tao lang tayo nagkakamali at may pagkukulang. Di mahalaga ang sasa

At sa huling eksena ng epilogue, habang naglalakad si Selena sa isang bagong runway para sa isang charity event, nakangiti siya habang sinasabi sa kanyang sarili: “Ito ang tunay na rampa ng buhay—ang maglakad hindi para sa sarili lamang, kundi para rin sa ibang nangangarap.” Tunay ngang kapag may pamilya kang naniniwala sa’yo, walang pangarap ang imposibleng abutin. TAPOS. -Taos pusong nagpapasalamat ako sa sumabaybay nitong kwento. Maraming salamat sa inyong suporta....

Xander's Pov Sabi nila lahat ng bagay at tao my lugar may pwesto, may panahon at oras makakapagpasaya man sayo o hindi. Gaya na lang ng araw sa umaga bwan sa gabi, ang tubig sa ilog umaagos at ulan ay pumapatak, ang tao ay nabubuhay at namamatay... But Im not buying it kasi kung ganon? Bakit kinuha agad ang mahal ko? Ang lugar at pwesto pati panahon at oras nya ay dapat sa tabi ko. Kaya isa lang ang ibig sabihin LIFE IS A BIG BULLSHIT UNFAIR!