Novel & Cerita Reconciliation In Tagalog

Hindi nga basihan kung gaano kahaba o katagal ang iyong relasyon o pinagsamahan. Paulit-ulit man kaming mag-aaway at kahit na makahanap pa ng bagong makarelasyon. Kung kami talaga ang itinadhana at nakalaan para sa isat-isa ay gagawa at gagawa talaga ng paraan ang diyos magkabalikan lang kami. Ikinasal kami ni Troy at nagpakasal kami dito sa Laguna at mismo sa hidden forest ang naging venue nang aming kasal.

Pagpapaliwanag pa ni Laren. Napapalakpak ako sa tuwa. That game must be so fun! “Ano naman yun?” turo ko sa apat na bamboo na nakahilera sa loob ng karerahan para sa mga biik. “Yan naman ang tinatawag na Palo Sebo. Aakyat yung mga contestants ‘jan at kung sino yung unang makakuha ng flag ay siya yung mananalo. Maaliw ka talaga na manood sa mga palaro ng Punto Sierra.”

KABANATA DALAWAMPU "Phoenix and Mamba, ready?” Narinig kong tanong ni Sphinx sa amin ng partner ko. "Handa na kami." Sagot ni Mamba. "Centaur, targets are heading north. Keep an eye on them." Sabi ni Sphinx. "Roger that." Sagot naman ni Centaur. Nasa isang pier kami sa hilagang bahagi ng Maynila. May dalang dalawang tear gas si Mamba. Sa ulo na niya ang plano namin kaya kampante ako sa misyon na ito.

Compliment. "Finally! After years of planning, we're finally in one roof!" Tumili si Rei nang makapasok kami sa apartment na nilipatan namin. Matapos ang graduation namin, ilang linggo lang kaming nanatili sa Pontevedra bago lumuwas ng Manila.

Ang babae naman ay nginitian lamang ako. "Magandang hapon din po." Sagot ko. Sa ilang araw na pananatili ko dito ay may ilang bisaya words na din naman akong naiintindihan. Bisaya words like what the old man just said, as well as Maayong Buntag which means Good Morning and Maayong Udto which means Good Noon. I was about to ask them kung ano ang kailangan nila when I felt Deolino's presence behind me. I even flinch when he spoke.

sagot neto sa baybaylan " tahan na iho huwag munang aalalahanin ang iyong napanaginipan balang araw ay magiging masaya din ang ating Mundo at ang iyong Angkan kasama na ni Bathala wika neto sa Paslit teka at kukuha ako ng maiinom mo "wika pa neto agad siyang Pumunta sa lamesa at kinuha ang baso na yari sa kawayan at nag lagay na ng tubig Pagkatapos ay nag punta na muli sa paslit at nag salita

sagot ng matanda (Ano bang kinukulit? Nagkekwentuhan lang kami!) “Pasayloa ko! Ihatod ko si Papa sa balay!” napakunot naman ang noo ni Troy dahil hindi naman niya maintindihan ang sinabi ng lalake (Pasensya ka na! Ihahatid ko na si tatay sa bahay!) “Sorry, hindi ako nakakaintindi ng Cebuano!” sabi naman ni Troy

Nakunot nila ni Vinn ang noo. "TUR?" sabay pa nilang tanong kay RJ. "Duh! TUR!! As in… Talk, Understand and Reconcile. Talk to your parents, understand the situation and reconcile," sagot ni Rj na ikinatawa nila ni Vinn. Masaya si Carnation dahil kasama niya ang mga kaibigan. Gumaan ang pakiramdam niya dahil nagawa niyang magkwento at ilabas ang sama ng loob niya Matagal man silang hindi nagkita ng mga ito ramdam niya na walang nagbago. Sila pa rin ang mga kaibigan na handang makinig, magpayo at magpatawa sa kanya. Masaya silang nagkukwentuhan na tatlo, ngunit ang sayo sa puso ni Carnation ay binalot ng kaba ng matanggap ang text message ni Farkas, nasa ospital daw si Luca dahil na sangkot s

Kasalanan ko kung bakit sila nagkaganito. "Oo nga naman Yuki, atsaka nandito rin ako," sabat ng bagong roommate kong si Celeste Roque. Nagbuntong hininga si Yuki, at humilata sa sofa kung saan nakaupo si Celeste, mejo nagtulakan pa sila. Si Celeste ang tumigil dahil may tinatype siya sa laptop niya. Magaling sa literature si Celeste. Nominated siya sa Palanca Awards para sa isinulat niyang full-length play. Halos one month pa lang kaming magkaroommate pero close na kami agad. Hindi ko akalain na bukod kay Yuki ay mahahanap pa akong gaya niya.

Kabaliktaran sa mukha ni Lance, striktong gwapo. Teka, bakit bigla siyang napasok sa isipan ko. "Oie, kilala mo? Parang ngayon ko lang nakita rito." Si Joan na pilit pa ring tinitingnan ito kahit maraming tao ang dumadaan "Seaman 'yan eh. Kakababa pa lang daw sa barko kaya ngayon lang ulit naka balik dito," sagot ko na hindi pa rin inaalis ang mata sa kanya.