Regretting Synonym Novels & Stories

Pero bakit grabe naman ang galit ng kapatid niya? "Do you know what I feel while I'm still inside the jail?" Umiling naman agad sila sa tanong nito. "Desolation and Regret. Desolation of your presence, his presence. I thought if I let him forget the happy memories we did, I'll be satisfied if he chooses you over me. Akala ko kapag dumistansya ako sa inyo, magiging ayos na rin ang lahat. But I'm regretting it. Nagsisisi ako dahil inuna ko ang galit ko. Kung hindi ko iyon ginawa, will these things happen? Will Cyll remains in our side? No. Because it's done. It's my fault." "No, Brother Sinian. It's not you—"

At hindi man lang niya ito nakausap at nayakap sa huling pagkakataon, nag-self regret tuloy siya sa oras na iyon. She regretted it so much. Marami siyang pinagsisisihan sa sarili niya. Kinakain siya ng pride sa mga panahong 'yon. She's so hurt and so broken, walang nakakaintindi sa nararamdaman niya ngayon, wala. Nagsisisi siya dahil kung hindi dahil sa pangyayari, hindi sana naungkat ang lahat tungkol sa pagkatao niya. Hindi sana nagkandaleche leche ang lahat, lalo pa at dalawang asosasyon ang nagbabanggaan dahil sa kanilang dalawa. Wala siyang kaalam-alam na hindi iyon ang tunay na nangyayari. Walang alam si Romary na ang likod nito ay ang kasalanang hindi naman niya ginawa. Isang kasalan

Mabuti na 'yon, baka kung ano pa ang gawin ng kambal ko ay madamay pa ang mga bata. "You're going to regret this. Pagsisisihan mong nagdesisyon ka pang bumalik." Malinaw na pagbabanta iyon, ngunit hindi ako natatakot. Mas nakakatakot ang malayo sa mga taong mahal ko at madikit sa kanya na alam kong walang magandang gagawin. "My only regret is when I decided to leave a year ago. Dapat pala ay hindi dahil mas lalong lumakas ang loob mo na angkinin ang bagay na hindi naman sayo."

O mas higit pa doon? Kinagat niya ang labi niya para pigilan ang luha na nagbabadya na naman bumagsak, pero huli na ito. Muli na naman siyang napaiyak. Dinaluhan siya ni Jarren at niyakap nang mahigpit. "Sshh... Don't cry. Hindi mo dapat iniiyakan ang gago mong asawa. You are more than his wife, Katie. You are the Thompson Heiress. Hindi ka dapat pumapayag na may nananakit sayo."

Hindi ko na lang pinansin ang iba at minarkahan na babalikan ko na lang si Letty mamaya. Hindi ko maintindihan. Bakit ngayon? Ano ang gusto nilang makuha? **“Your forgiveness?”** bulong ng parehong boses. **Forgiveness.** Ang simpleng salitang iyon, pero napakakomplikado.

Ibinaba ni Charlotte ang tawag. Napakunot ng noo si Gerald. Tila masyado itong naging maluwag sa kanya nitong mga nakaraang araw, hanggang sa puntong nalampasan na niya ang linya. Binigyan niya ito ng paraan para makaalis, ngunit ginamit niya iyon laban sa kanya. Dahil sa jet lag at sobrang pagtatrabaho nitong mga nakaraang araw kasabay ng hangover na nararanasan niya, nahihilo at naiirita siya. Naiwan siyang walang choice, inabot niya ang mga painkiller na tinanggihan niyang inumin kanina at nilunok iyon.

Nanlaki ang mata ng lalaki, nagpalipat-lipat ang tingin sa pera na nasa kama at sa kanya na nakatayo sa tapat nito. “Anong... sabi mo?” tanong ng lalaki, halatang nainis. Hindi siya nito pwede singilin ng malaking halaga dahil wala na siyang pera. Last money na niya iyon dahil bukas pa ang sahod nila. Kailangan niya panindigan na hindi niya nagustuhan ang ginawa nila kagabi, kahit pa sobrang satisfied siya roon. Halos marinig na nga ng kabilang kwarto ang malalakas niyang ungol sa sobrang sarap.

paliwanag ko at buti naman ay hindi niya na pinansin. Siguro ay palagi niya ring binubuksan ang folder na iyon para lang tignan… My biggest regret. Napabuntong hininga ako at sinimulang magmaneho. Ano ba naman ang regret niya sa akin? sa amin? Nagsisisi ba siya na nakilala niya ako? nagsisisi ba siya na minahal niya ako? O nagsisisi siya na hiniwalayan niya ako?

Whether our journey takes us together or in separate directions, I want you to find the happiness and fulfillment you deserve. Thank you for taking the time to read my thoughts. I hope they convey the depth of my regret and the earnestness of my desire to make amends. With sincere remorse and a heart full of love, Leon.

“Let me go. Please. Ayoko nang tumira kasama ka. Ayoko nang makita ka. Ayoko nang isipin ka!” Pero kahit sa anong pagmamakaawa ni Amber ay wala man lang pinakitang kahit anong emosyon ang lalaki. Napayuko ito at tahimik na umiiyak, bumagsak ang mga kamay sa hita. “I regret it…” bulong niya. “I really regret it.”