Regretting Synonym Novels & Stories

Kaya lang naman niya tinanggap si Megan ay dahil sa bata, pero in turns out na hindi pala niya ito tunay na anak, and that's the pain in his life. "Hyacinth…" His throat tightened. He forced the words out. "I regret that I didn't listen to you. He is not mine. Gaeun is not mine. He is Harold's son. And I'm so stupid believing that he is my blood and flesh. After all, ang dami kong ginawa para sa batang 'yon. I have many plans for him in the future, pero ginagago ako ni Megan. Sana nakinig na lang ako sa inyo. Sana talaga naniwala na lang ako. Sana talaga hindi na lang kita pinagtabuyan. I'm so sorry."

ulit niya, mas mabigat. Dahan-dahan kong inangat ang tingin ko. At doon ako natigilan. Hindi galit ang nakita ko. Hindi rin pananakot. Kundi… pagod. Gulo. At isang bagay na hindi niya sinasabi pero ramdam ko pa rin—regret. “Hindi ka pwedeng umiwas habang pareho nating alam ang totoo,” mahinang sabi niya.

“Pero ako? Pero walang mangyayari kung magpapadala dala sa takot. Sugal ang umibig. Alam natin ‘yon pareho. Pero kung hindi tayo susubok, kung magpapadala tayo sa takot, baka mabuhay tayo sa regret.” “Anna…” halos masamid ako nang sambitin ko ang pangalan niya. Nanginginig ang boses ko. “Ayokong mabuhay sa regret… kaya susugal ako, kasi mahal kita.” “Dalawa tayong susugal...” Mahina, pero buo ang tono niya. “Kasi Jerome… tanggap kita… mahal kita kahit puso mo lang ang gumagana…”

Takot akong makita siya kasi alam kong nandito pa rin 'yong sakit ng nakaraan na pilit kong kinakalinutan. "Look.....I am so so sorry.......I-I regret... letting you go....10 years ago...... I tried to find you. I really tried hard......j-just to find and see you again.... I hope you can forgive me. Lhala, I know w-what I did was wrong-"

Kahit na ramdam ko na medyo masakit ang katawan ko, wala kong mahanap na pagsisisi. I can't find regrets in me after doing that to him, as years ago when I did it with him, until now, there was no regret. Sinubukan kong hanapin ang kahit kaunting pagsisisi para may dahilan ako na putulin ang usapang iyon, pero wala. But even so, even if there is no regret, there is still fear in me that tomorrow or the day after tomorrow, my life will be messed up again at muling mahirapan na ayusin ulit.

"I regret not seeing her grow up." There was sadness in her voice. "I remember her as the sweet kid she was. She always listens to me. She's a lovely child, but I left her. It was out of my control and I regret not doing anything to be back in her life." "Alam kong nahirapan siya habang lumalaki. I wanted to go back to them but fear got into me. But I regret it so much, Zandrey. I regret not going back to her when I had the chance. Kasalanan ko... Kasalanan ko kung bakit ganyan siya. Kung bakit mahirap sa kanya ang magpatawad. It was all my fault... i left her. I hurt her first before anyone else..."

Imbes na maawa ito sa akin, tila ba'y mas ginanahan lang ito nang makitang nahihirapan na ako. "Yeah, How could I. How could I marry you without even thinking?" he grinned. Ang sakit sakit na! "Sana noon pa lang sinabi mo na sa aking ayaw mo pala sa katulad ko! You regret marrying me? Edi sana noon pa lang hindi mo na ako niligawan!" sumbat ko dito. "Sana nga. Sana nga kaya kong maibalik ang mga panahong iyon at mas piniling magpakasaya sa buhay ko kaysa magpakabaliw sa isang tulad mo." mariin nitong wika.

Parang tubig ang aking pakiramdam, malayang umaagos, ngunit napakasakit sa pakiramdam. "I'm sorry...please... kasalanan ko lahat. Naging gago ako at pinili kitang saktan. I know I can never heal your pain in the past. You suffered more than I had, ngunit sana ay huwag mong pagdudahan ang nararamdaman ko dahil mahal na mahal kita Alessia. Nasasaktan ako sa bawat salitang binitawan ko ng araw na iyon. Pinagsisisihan ko bawat segundo ang lahat ng mga ginawa ko. Ngunit kahit anong sisi ko, hindi na mababago ang lahat ng iyon dahil iyon ang landas na pinili ko. Nasaktan na kita, at lumayo ka na. Sana ay bigyan mo ulit ako ng pagkakataon. Hindi ko man mababago ang nakaraan, ngunit may kakayahan ak

"And you know what's even more funny? Umaasa pa rin ako na isang araw magiging okay din tayo. Magbabalikan din tayo. Na babalik ka pa rin sa akin. Na sa akin ka pa rin uuwi..." "I am so sorry," patuloy na paumanhin ko. "I know I was wrong." "Nag-bar ako. Nagkulong sa kwarto. Nagmukmok sa opisina. Nag-ubos ng oras sa site. Tumanggap ng sunod-sunod na projects. I was happy. I tried to be happy. I was so happy but regrets chased me." "I'm sorry..."