Novel & Cerita Rekindled Love

Napapagod na ako pero hindi pa kami nangangalahati, idagdag mo pa ang kanina pang pagrereklamo ni Katrina. Nang makakalahati ay nagpahinga muna kami. "Paano mo nga ulit naging kapatid sila Amiel?" tanong niya. "My Mom and their Dad got married,"maikli kong sagot. Nakakaramdam na ako ng hilo pero kaya pa naman. H'wag lang talaga akong dadaldalin ng dadaldalin nitong si Katrina.

Pero sa maikling sandali sa bookstore— nagsara ang isang lumang bilog. Hindi na sila ang dalawang taong nag-aalala kung kakayanin ng pag-ibig ang distansya. Dalawang taong lumaki na sila. Dalawang taong natutong magmahal nang hindi kinakailangang manatili. — At minsan, iyon ang pinakamagandang uri ng ending— Hindi pagbabalik. Hindi rekindle. Kundi pagkikita muli na walang sakit.

He clamied my lips for second time today. Itutulak ko sana siya ngunit nag-aalala ako na baka masaktan ko ulit ang sugat niya kaya hinayaan ko na lamang siya na halikan ako. Nang maramdaman niya na wala akong balak na itulak siya ay mas lumakas ang loob niya ay pinalalim ang kanyang halik. Damn it! I admit now that I still love him. Kahit ilang beses ko mang i-deny at sabihin na hindi ko na siya mahal ay hindi ko magagawang lokohin ang sarili ko. I still love him no matter what happened before.

"Thank you for coming back. I've been curious about you the past years. Iniisip ko kung kumusta ka na? Kung nakalimutan mo na ba ako at kung may nahanap ka ng iba. There were times that I feel like I wanted to see you. I wanted to find you. Pero ayaw kong magulo ang buhay mo. I-I..." "Naghintay lang ako ng ilang taon bago bumalik. The past years without you was hard. Maraming beses na gusto ko na agad bumalik pero pinigilan ko, dahil alam kong itutulak mo din ako palayo dahil ayaw mo akong maging rebound." Bakit parang kilalang-kilala niya ako? He sighed. "Paano, uuwi na ako." Huh? Uuwi na siya?

Iyong asawa na tatanggapin at mamahalin siya sa kabila ng kanyang karamdaman. Ayaw ko mang aminin ngunit tila nakaramdam ako ng paninikip ng dibdib at pagtusok ng tila maliliit na karayom sa aking dibdib sa isiping may ibang babae nang pinagsisilbihan si Fugo kagaya ng ginagawa niya sa akin noon. Wake up, Lilac! Huwag mong sabihin na nagseselos sa bagong asawa ni Fugo? Hindi ba't ito ang gusto mong mangyari? Ang iwan ka ni Fugo para muling maging malaya ka? Kaya mo siya palaging sinasaktan para makamit mo ang kalayaan mo kaya bakit nakakaramdam ka ng selos? Huwag mong sabihing umibig ka sa asawa mo kung kailan wala na siya?

Magkalapit na ang kanilang mga mukha, parehong ngumiti, at sa wakas isang halik na puno ng pangako ang kanilang pinagsaluhan, isang halik ng dalawang pusong tinubos ng katotohanan, pinagtibay ng pagsubok, ngayon ay buo na at nangangako ng pag-ibig na walang hanggan. *Wakas* Mula sa puso, maraming salamat po sa pagsama sa pagmamahalan nila Jasmine at Adrian. Mayroon po tayong Love for Rent Season 2. Abangan! Sa aking readers, hangad ko ang inyong kaligayahan sa buhay.

Nasa malayong likod niya ang kaibigang si Sheena na saglit niyang naiwanan kasi may ginawa. “I will never love Roscoe De Andrade again. Never! Love? That pathetic word. Never again, Everly Golloso!” Napakasakit na muli siyang matisod sa daan kung ipipilit niya pa rin ang kanyang sarili sa dating asawa. Napakatanga niya para sirain ang sarili para lang sa isang lalaki! Hindi na niya gustong makita muli si Roscoe. Nais niyang ibalik ang buhay sa tamang landas noon, hayaang natural na dumaloy ang mga oras. Iyong tipong walang anuman siyang ibang iniisip kundi ang sarili lang niya at gumala nang gumala lang.

The words burned in her heart, stirring emotions she had long buried. --- The sun was setting when Maya decided to go for a walk. She needed space—time to clear her mind and think. The cool evening air helped to ease the restlessness in her chest, but the nagging thoughts of Ash wouldn’t leave her. She couldn’t help but remember their earlier days—the way they met on SoulLink, the laughter they shared during their video calls, and the ease with which they connected. That had been the good part. But then everything had changed. Ash had become distant, cold, and suddenly it felt like they were two strangers pretending to be in love.

“Hindi na mauulit yon, Love. Kahit anong pilit ng tadhana na paghiwalayin tayo, I will always find my way back to you. Namula ang pisngi ni Aia. “Kinikilig naman ako, Love.” aniya ng walang halong pagkukunwari. Paulit ulit siyang hinalik-halikan ni Dark sa labi. “Araw-araw kitang pakikiligin, Love.” anito na pinisil pa ang tungki ng kaniyang ilong. Nang makauwi sila sakanilang bahay ay patakbo silang sinalubong ni Aira ng malabas sila ng sasakyan.

Maraming emosyon ang naglalaro sa mga mata ni Reiden pero tanging pagmamahal lang ang nakikita ko doon. "Bigyan na natin ng kapatid si Kasreil? Nawiwili kay Railene, eh." Reiden giggles as he gives me a peek of a kiss on my lips. "We can do it after our wedding, baby. You know how much I love you and how much I missed you. I can wait even if it took years to make love with you again." Natouch ako sa sinabi niya. Minsan nang naging gagu ang lalaking ito pero hindi pa rin magbabago ang puso ko at siya pa rin ang nakikita nito.